زندان اوین: دوستان عزیزم، فریبا کمال آبادی و مهوش ثابت،
من نیز در کنار شما به ستم های فراوانی که بر هموطنان بهایی می رود معترضم.
در طول چهل و پنج سال گذشته آنقدر آوار درد و ستم بر ملت ایران فرو ریخته که موجب غفلت از رنجهای عمیق و بیکران شما شده است.
ستمهایی که از جانب حکومت بر شما می رود ریشه در جهالت و سنت های ظالمانه ای دارد که توسط فقیهان توجیه شده و تا کنون این توجیهات غیراخلاقی و غیرانسانی به طور جدی به چالش کشیده نشده است.
بی گمان در مسیر ایران آزاد و دموکراتیک، ما این سنت های غلط را همراه با توجیهات ناموجه آنها پشت سر خواهیم گذاشت. باشد که با قوت یافتن جامعه ی مدنی و بیداری وجدانها، اسباب برچیده شدن این همه ظلم و ستم بر پیروان بهائیت فراهم شود و فرا رسد روزی که همه ی اقشار ملت با حقوق و احترام برابر در کنار هم زندگی کنند و هیچ کس به دلیل آن که زن است یا بهایی، یا سنی و… در رنج و تنگنا نباشد.
تا فرا رسیدن چنان روزی با هم می ایستیم و می کوشیم.
آرزومند آزادی و دیدار دوباره ی شما.
صدیقه وسمقی،
۱۹ آذرماه ۱۴۰۲
@DrVasmaghi
