ابتدا هشتم مارس، روز همبستگیِ رزمجویانه زنانِ سراسر جهان را به همه زنان جهان، بویژه زنان مبارز کشورمان تبریک می گویم.
مبارزات مردم تحت ستم ایران برای رهایی از سیاست های استبدادی، ضد ملی و زن ستیزانۀ رژیم ولایت فقیه، شاهد شرکت روز افزون زنان در این مبارزات است. امروز نام بسیاری از زنان پیکارجو که پا به پای مردان برای رهائی از ستم بپاخاسته اند در لوحۀ افتخار این مبارزات می درخشد و همین مشارکت میلیونی فعال زن ایرانی است که پیروزی مردم ایران را در آینده نه چندان دور تضمین خواهد کرد.
تجربه تمام جنبش های آزادیبخش و مترقی جهان نشان می دهد که پیروزی هر انقلابی و پایداری آن بستگی به میزان مشارکت زنان در آن دارد. در کشور ما نیز از صدر مشروطیت تا جنبش اعتراضی چند ماه اخیر، زنان و دخترانمان همواره نقش تعیین کننده و پر اهمیتی در تحولات اجتماعی داشته و دارند. زنان ایران علیرغم تمام محدودیت هایی که ارتجاع حاکم بر آنان روا داشته است، دوشادوش مردان مترقی و آزادیخواه برای پیشرفت و ترقی کشور، عدالت اجتماعی، آزادی های دمکراتیک و برابری حقوق مبارزه کرده اند و مبارزه می کنند.
امسال ما روز جهانی زن را در شرایطی گرامی می داریم که جنبش اعتراضی علیه حاکمیت ارتجاعی، استبدادی و ضد زنِ “ولایت فقیه”، سراسر کشور را فرا گرفته است. جنبشی که پس از قتل مهسا(ژینا) امینی دختر جوان ۲۲ ساله به جرم بدحجابی در تهران و به خاکسپاری او در زادگاهش شهر سقزِ کردستان با شعار “زن – زندگی – آزادی” آغاز شد و شعله های آن به سرعت سراسر کشور را فرا گرفت. بدین ترتیب، دهها هزار جوان، نوجوان و دیگر اقشار جامعه به میدان مبارزه علیه حکومت ارتجاعی به خیابان ها سرازیر شدند. آوازۀ حماسه ای که زنان و دختران میهنمان در این جنبش خلق کردند، سراسر جهان را درنوردید.
نیروهای سرکوبگر رژیم که به شکل وقیحانه ای ادعا می کنند در مواجهه با جنبش اعتراضی مسالمت آمیز مردم چهره خشنی از خود نشان نداده اند، تا کنون جان بیش از پانصد تن، از جمله دختران و کودکان، را گرفته اند، ده ها هزار تن را دستگیر و راهی زندان ها کرده اند، دختران و پسران ما را زیر شدیدترین شکنجه ها و فشارهای روحی و جسمی قرار داده اند، به آنها در زندان تجاوز کرده و تا به حال تعدادی از دستگیر شدگان را اعدام کرده اند.
علیرغم ادعای حکومت ولایت فقیه مبنی بر “بخشش و عفو زندانی ها” به مناسبت سالگرد انقلابِ بهمن، زندانهای رژیم مملو از زنان و دختران جوانی است که از اعتقادات آزایخواهانه خود دست نکشیده اند. شکنجه ها و تجاوزات وحشیانه و بربرمنشانه مزدوران رژیم جمهوری اسلامی، نتوانسته است اراده آهنین این شیرزنان را درهم شکند. مبارزه و مقاومت این زنان ایرانی، جهانیان را به تحسین واداشته است.
همچنین هشتم مارس امسال مصادف است با فاجعۀ نفرت انگیز ایجاد تعمدی مسمومیت در مدارس دخترانه که از اوائل جنبش اعتراضی در شهر قم آغاز شده بود و طی ماه ها و بویژه هفته های اخیر شدت یافته و به تدریج به تهران و دیگر شهرها نیز گسترش یافته است. حتی طی روزهای اخیر برخی خوابگاه های دخترانۀ مراکز آموزش عالی هم دچار این حملات شده اند. فقط در طی یک روز، روز ۱۰ اسفند، به طور همزمان دخترانِ دانش آموزِ ۲۴ مدرسه در شهرهای تهران، اردبیل، کرمانشاه، اصفهان و شاهین شهر تحت تاثیر پرتاب گازهای شیمیائی دچار مسمومیت شده اند. این عملیات ضدانسانی و هراس انگیز باعث نگرانی شدید خانواده ها و تشکل های صنفی فرهنگیان و مردم و نیز درگیری ماموران انتظامی و لباس شخصی های حکومتی با تجمع خانواده های معترض در مقابل مدرسه ها شده است.
مسئولین حکومتی طبق معمول ابتدا به این حوادث شوم واکنش جدی نشان ندادند. ولی پس از گسترش مسمومیت ها و طی روزهای اخیر، مثل همیشه، این حوادث را به دشمنان و تروریستها نسبت می دهند. با این حال تا کنون از دستگیری آمران و عاملان متشکلِ این حملات شیمیائی خبری نیست. باور نکردنیست که ارگان های امنیتی حکومت که با استفاده از تکنولوژی های جدید و دوربین های تشخیص چهره، توانستند صدها نفر از شرکت کنندگان در اعتراضات خیابانی را تشخیص و طی یکی دو روز شبانه از منازلشان بدزدند، حالا پس از گذشت هفته ها، نمی توانند عاملین چنین حوادثی را یافته و مجازات کنند.
در ارتباط با رشد جنبش مطالباتی زنان کشورمان طی سال های اخیر، باید به این نکته هم توجه داشت که علیرغم تمام محدودیت های اجتماعی، فرهنگی و معیشتی، بخصوص در خانواده های زحمتکشان و از آن جمله در میان ساکنین مناطق محروم و حاشیه ای، خانواده ها برای تحصیل دخترانشان اهمیت بسزایی قائل شده اند. در نتیجه، اکنون اکثریت دانشجویان دانشگاههای کشور دختران هستند. تا کنون از میان همین دختران، زنان تحصیل کرده و استعدادهای قابل ستایشی سربرافراشته و در عرصه جهانی ظهور یافته اند که موجب افتخار مردم ایران هستنند. در عین حال، این پدیده به چالش بزرگی برای حاکمیت ولایت فقیهی و تفکرات ارتجاعی و عقب مانده آن تبدیل شده است.
طبق آمارِ، اکنون میزان دختران فارغ التحصیل از دانشگاه ها نزدیک به ۶۰ درصدِ فارغ التحصیلان است، اما فقط ۱۵ درصد آنان جذب بازار کار می شوند. یعنی به طور نسبی، بیشترِ بیکاران را زنان تحصیل کرده تشکیل می دهند. جامعه، بخصوص خانواده های زحمت کش با سختی برای تحصیل دختران خود هزینه می کنند، ولی سیاست های حاکمیت مانع از بهره برداری جامعه از دانش، مهارت و تخصص آنها در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی می شود. این، یک زیان مستقیم برای جامعه و یک ستم مضاعف علیه زنان است.
مرتجعین حاکم بر خلق های ساکن ایران حاضر به پذیرش این واقعیت نیستند که مردم از تفکرات قرون وسطایی آنان فاصله گرفته و اینک حاملِ آرمان ها و ارزش های مترقی هستند و دیگر همچون گذشته نمی توان زنان را در خانه محبوس کرد و از فعالیت اجتماعی محروم ساخت. ولی تردیدی نیست که نسل فعلی و بخصوص زنان، نقش ویژه ای در ساختار آینده ایران و دگرگونی این سیاست ها ایفاء خواهد کرد.
در عین حال نباید فراموش کرد که سابقۀ ستم بر زنان ایرانی و بر زنان جهان طولانی تر از عمر رژیم جمهوری اسلامی و حکومت های دیگر کشورهای جهان است. ریشه های ستم بر زنان بسیار قدیمی و در عین حال، صرف نظر از جنبه طبقاتی و اقتصادی، دارای ریشه های مردسالارانه و فرهنگی است. زن برای بسیاری مردان، حتی برای پاره ای از مدعیان اندیشه مترقی، ابزاری است که خود را مالک آن می دانند. تفکر این مردان و حتی خودِ زنانی که این فرهنگ را در طی قرنها پذیرفته اند و به فرهنگ حاکم جامعه بدل کرده اند، باقیمانده تفکر فرهنگی برده داری، فئودالیسم و همه نظامهای متکی بر بهره کشی انسان از انسان است. مبارزه با این فرهنگِ جان سخت از اهمیت زیادی برخوردار است.
این تفکر که پس از هر انقلابی و با استقرار هر حکومت جدیدی، می توان همه این نابسامانی ها را پایان یافته تلقی کرد، واقعبیانه نیست. تحولات اجتماعی فقط بخشی از این مشکلات را از بین می برد و سپس زمینه را برای ایجادِ شرایط استقرار تساوی حقوقی زنان و مردان را در عمل فراهم می آورد.
تنها پایان دادن به ستمِ طبقاتی است که زمینه واقعی را برای رفع موانع ریشه دارِ مشکلات اجتماعیِ از جمله برابر حقوقیِ زنان با مردان را از هر جهت تضمین می کند.
- فرخنده باد هشتم مارس روز همبستگی رزمجویانه زنان سراسر جهان !
- پر توان باد مبارزه پرشورِ زنان کشورمان ایران در راه آزادی، عدالت اجتماعی و برابر حقوقی !
۱۵ اسفند ۱۴۰۱
۶ مارس ۲۰۲۳
