پیام کبودوند به مناسبت ۹ آوریل۲۰۰۵

اشاره: در روز ۹ آوریل ۲۰۰۵ برابر با ۲۰ فروردین ۱۳۸۴ سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان به همت محمدصدیق کبودوند تاسیس و در تهران اعلام موجودیت کرد. با آغاز فعالیت این سازمان و با همت و کوشش و جدیت کبودوند مساله حقوق بشر در کردستان و بویژه نقض آن، به موضوعی قابل طرح در عرصه حقوق بشر بین الملل تبدیل گردید. حمایت و دفاع پیگیرانه کبودوند از حقوق بشر، بویژه حقوق بشر کردستان با واکنش شدید امنیتی- قضایی دولت ایران روبرو شد. وی در بهار ۱۳۸۶ بازداشت و زندانی گردید و بنیاد موجودیتی به نام دفاع از حقوق بشر و حمایت از حقوق بشر در کردستان به اقدام بر علیه امنیت ملی تعبیر، و تاوان دفاع از حقوق بشر یازده سال حبس برای کبودوند به دنبال آورد.

کبودوند که بیش از یکهزار روز است به جرم دفاع و حمایت از حقوق بشر تحمل کیفر حبس می نماید، در آستانه ماه ورود به چهارمین سال حبس و در آستانه ششمین سال فعالیت سازمان متبوع خود، پیامی را از درون زندان به بیرون ارسال داشته است. دبیرخانه سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان، بدینوسیله پیام رئیس زندانی خود را منتشر می نماید (متن آن در پی می آید):

با درود بر وجدانهای پاک و بیدار

در نهم آوریل ۲۰۰۵ سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان موجودیت یافت تا کوششی باشد برای درخواست تضمین و تامین حقوق اساسی بشر، آزادی های بنیادین و تلاشی برای رهایی از بیم و نیاز و تامین امنیت انسانی انسان ها. این سازمان اعلامیه جهانی حقوق بشر را منشور خود قرار داد و خود را متعهد گردانید به اینکه برنامه ها و فعالیت هایش را در چارچوب منشور حقوق بشر انجام می دهد و به دیده بانی، حمایت و پاسداری از حقوق مصرحه و مورد تاکید واقع شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق های ملل متحد، کنوانسیون ها، معاهدات، قراردادها و دیگر اسناد حقوق بشری می پردازد.

این سازمان که اینک نیم دهه عمر خود را در امنیتی ترین شرایط پشت سر نهاده و از دهم آوریل – ۲۱ فروردین- وارد سال ششم فعالیت خود می شود، طی سه سال گذشته در بدترین شرایط ممکن و فوق العاده ترین حالت امنیتی با مدیری که زندانی بوده، بطور اضطراری به فعالیت ادامه داده است و در چنین وضعیتی اگرچه برخی از همکاران سازمان دست از فعالیت کشیدند، اما برخی از فعالان با ایمان به رغم فشارها و احضارها و اخطارها، و در دل همه تهدیدها، صحنه فعالیت را ترک نکرده و در کنار سازمان باقی مانده اند، کما اینکه من به دوستان توصیه کرده بودم، نظر به شرایط موجود داخلی کشور که امکان هرگونه فعالیتی را بسیار پرهزینه و خطرناک نموده و به جهت پیش گیری از هزینه های ناخواسته و احتمال دستگیری و بازداشت همکاران، دامنه فعالیت را به حداقل برسانند و اگرچه این پیشنهاد عملی شده، با این حال حداقل در دو ماه گذشته دو نفر از همکاران سازمان از جمله کاوه قاسمی کرمانشاهی بازداشت گردیده اند.

با عنایت به شرایط موجود، تردیدی نیست که تلاشگران جامعه مدنی و کوشندگان سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان هم اکنون در وضعیت بسیار دشواری بسر می برند، و من به عنوان عضوی از این جامعه موافق تحمل هزینه های بی مورد و بدون نتیجه نیستم و اگر دوستانم در این فضای امنیتی و جو ناامن موجود ناچار به کاهش فعالیتها، بویژه کاهش و یا توقف فعالیت واحدهای خبری و گزارش گری سازمان گردیده اند، مطمئناً این تصمیم رنج آور و در عین حال گریزناپذیر در فقدان شرایط و عدم حداقلی از امنیت ودر پی تحدید و سلب هرگونه امکانی برای فعالیت، اتخاذ شده است. اما اتخاذ چنین تصمیمی و یا اقدام به کاهش مقطعی فعالیت برخی از واحدهای سازمان بطور قطع به معنی گردش به انفعال و توقف فعالیت های اصلی نخواهد بود . سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان تحت هرگونه شرایطی به فعالیت خود ادامه خواهد داد و هیچگاه تصمیم به توقف فعالیت نخواهد گرفت و هرگز چنین اتفاقی نخواهد افتاد.

در پایان ضمن آرزوی آزادی همکاران در بندم و آزادی زندانیان سیاسی و وجدانی و محروم شدگان بی گناه از آزادی، و با امید به آزادی، ایجاد امنیت و فراهم آمدن امکان فعالیت آزادانه مدافعان و حامیان حقوق بشر و همه فعالان مدنی و سیاسی، سالروز تشکیل سازمان دفاع از حقوق بشر کردستان را به اعضاء، همکاران و کوشندگان حقوق بشر، تبریک و شادباش می گویم.

تهران: زندان اوین

۱۸ فروردین ۱۳۸۹/ ۷ آوریل ۲۰۱۰