سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۵ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۳:۱۹

جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۳:۱۹

پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس ـ آتلانتیک و عهدنامه سازمان ملل؛ اتحادیه اروپا باید از حقوق بشر دفاع کند

شرکت ها روزانه حقوق بشر را نقض می کنند و اغلب بدون مجازات می مانند. هفته گذشته، بحث هایی در سازمان ملل در ژنو در باره مقررات تازه بین المللی برای پاسخگو کردن شرکت ها در مورد زیان هایی که باعث می شوند و تامین عدالت برای جوامع صدمه دیده برگزار شد. اتحادیه اروپا در این بحث ها شرکت نکرد، ولی در دور دیگری از بحث های «پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس ـ آتلانتیک» (TTIP) شرکت کرد که جمعه (17 ژوئیه) به پایان می رسند. برای ما این پرسش مطرح است: اتحادیه اروپا به واقع از چه دفاع می کند، از شهروندان خود یا از سود شرکت ها؟

شرکت ها روزانه حقوق بشر را نقض می کنند و اغلب بدون مجازات می مانند. هفته گذشته، بحث هایی در سازمان ملل در ژنو در باره مقررات تازه بین المللی برای پاسخگو کردن شرکت ها در مورد زیان هایی که باعث می شوند و تامین عدالت برای جوامع صدمه دیده برگزار شد. اتحادیه اروپا در این بحث ها شرکت نکرد، ولی در دور دیگری از بحث های «پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس ـ آتلانتیک» (TTIP) شرکت کرد که جمعه (۱۷ ژوئیه) به پایان می رسند. برای ما این پرسش مطرح است: اتحادیه اروپا به واقع از چه دفاع می کند، از شهروندان خود یا از سود شرکت ها؟

فراخوان ضد پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس ـ آتلانتیک را تاکنون بیش از ۲،۵ میلیون نفر امضا کرده اند. با وجود این مخالفت عمومی، دهمین دور مذاکرات در باره این پیمان مورد مناقشه روز دوشنبه هفته جاری در بروکسل آغاز شد. کمیسیون اروپا مشتاقانه با نمایندگان ایالات متحد آمریکا و شرکت های ذینفع  برای دستیابی به توافقی همکاری می کند که به نفع سرمایه گذاران خارجی خواهد بود و بیشترین حمایت، حقوق و جبران ممکن را به آنها عرضه خواهد کرد. این اشتیاق در تناقض چشمگیر با قطع مشارکت هیات اتحادیه اروپا در بحث های هفته گذشته سازمان ملل در باره عهدنامه بین المللی مقررات مربوط به رفتار شرکت ها و کمک به قربانیان نقض حقوق بشر به دست شرکت ها برای دستیابی به عدالت است.

در حقیقت، اولین نشست گروه تحقیق بین دولتی سازمان ملل به منظور تدوین عهدنامه در باره شرکت های فراملیتی و شرکت های دیگر در زمینه حقوق بشر در تاریخ ۱۰ـ۶ ژوئیه ۲۰۱۵ در ژنو با اعتراض اتحادیه اروپا به برنامه آن آغاز شد. اتحادیه اروپا و چند کشور حاضر در محل نشست خواهان تفسیر وسیعتری از گستره عهدنامه شدند تا تمام موسسه های اقتصادی را در بربگیرد و نه فقط شرکت های فراملیتی را. روز بعد، وقتی این پیشنهاد از پشتیبانی کشورهای دیگر برخوردار نشد، گروه اتحادیه اروپا تصمیم گرفت از بحث ها بیرون برود.

موضوع گسترش حیطه عهدنامه که اتحادیه اروپا پیشنهاد می کند از پشتیبانی سازمان های جامعه مدنی و کارشناسان حقوق بشر برخوردار است. تردیدی نیست که در هنگام توجه به مشکلات مشخص ناشی از فعالیت های شرکت های فراملیتی، عهدنامه آتی باید پیچیدگی های شرکت ها را در نظر داشته باشد و تمام شرکت ها، و نه فقط شرکت های فراملیتی، را در بربگیرد تا از ایجاد راه های فرار جلوگیری کند.

اما مشکل بزرگ در اینجاست که اتحادیه اروپا به جای این که بحث خود را به شکل سازنده در نشستی مشخص مطرح کند، تصمیم گرفت آن را به عنوان پیش شرط اولیه پیش از آغاز بحث طرح کند. این کار باعث تاخیر قابل پیش بینی در آغاز کار شد و سپس اتحادیه اروپا از آن برای خروج از بحث ها استفاده کرد. با نگرشی دوباره، تعجبی ندارد که تصور کنیم رفتار «یا همه چیز یا هیچ» اتحادیه اروپا در حقیقت یا خطای سیاسی بود یا برنامه ای برای دستیابی به استراتژی خروج.

در پیش گرفتن سیاست «صندلی خالی» در ژنو به جای مشارکت در بحثی سازنده، در کنار کوشش زیاد فرانهادی به نفع پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس ـ آتلانتیک ، تصویر تیره ای از اروپا نشان می دهد که منافع شرکت ها را بالاتر از حقوق بشر و شرکت ها را بالاتر از مردم قرار می دهد.

ما در نقطه عطفی قرار داریم و آینده جمعیت اروپا و جهان به پایان دادن رفتارهای غیرمسؤولانه و بی پروای شرکت ها و تضمین دسترسی به عدالت در سطح ملی، منطقه ای و بین المللی بستگی دارد. فرایند اجرایی کردن حقوق بشر در سطح جهان باید اولویت اتحادیه اروپا و کشورهای عضو آن باشد. این مهم تنها از طریق توسعه قوانین جامع، برقراری مقررات روشن و راه کارهای موثر پاسخگویی برای پرهزینه و پرخطر کردن نقض حقوق بشر ممکن است. 

اتحادیه اروپا باید خود را از کشورهایی مثل ایالات متحد آمریکا، کانادا یا استرالیا جدا و ثابت کند که نه فقط در ادعا بلکه در واقعیت مدافع حقوق بشر است، هم در اروپا و هم در خارج از آن. در گفتگوهای ژنو، توافق نظر در باره ضرورت عهدنامه الزام آور میان بسیاری از کشورهای حاضر، کارشناسان و جامعه مدنی به دست آمد. تمام طرف ها توافق کردند که تدوین مقررات فراملیتی برای توجه به کمبودِ مقررات حیاتی است، زیرا این کمبود قربانیان را در مبارزه به خاطرعدالت خلع سلاح می کند. این مقررات در عین حال گامی الزامی در تغییر موازنه قوا بین سرمایه گذاران خارجی و کشورهای میزبان و تضمین اولویت حقوق مردم بر توافق های فراملیتی و سود مالی خصوصی است. اتحادیه اروپا باید به طور سازنده و با حسن نیت در فرایند تدوین عهدنامه ای مشارکت کند که پیشرفتی تاریخی برای حقوق بشر و پایان دادن به معافیت از مجازات برای شرکت ها به بار خواهد آورد.

عبدالکریم لاهیجی، رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر (FIDH)

ژروم شاپلیه، هماهنگ کننده، ائتلاف برای عدالت شرکت ها در اروپا (ECCJ)

پل دِ کلِرک، هماهنگ کننده، دوستداران برنامه عدالت اقتصادی زمین اروپا (FEEJP)

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر

۱۶ جولای ۲۰۱۵

(۲۵ تیر ۱۳۹۴)

متن فارسی: https://www.fidh.org/article18101

متن انگلیسی: https://www.fidh.org/article18075

متن فرانسوی: https://www.fidh.org/article18076

تاریخ انتشار : ۲۹ تیر, ۱۳۹۴ ۱۰:۲۰ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

دربارهٔ ویرانی؛ با هاینریش بل

شهناز قراگزلو: در میانهٔ هر جنگی، چیزی خطرناک‌تر از خودِ انفجارها وجود دارد: عادت‌کردن به ویرانی. بل در این رمان ما را وادار می‌کند مقابل خرابه بایستیم؛ نه برای ستایش ویرانی، بلکه برای فهمیدن آن. زیرا ویرانی فقط دیوار و سقف را فرو نمی‌ریزد؛ حافظهٔ جمعی را می‌خراشد، اعتماد را سست می‌کند، رشته‌های رابطه را از هم می‌گسلد، ذهن را بی‌قرار می‌سازد و انسان را تا مرز بی‌پناهی مطلق پیش می‌برد.

مطالعه »

سپر انسانی و تناقض روایت‌ها..

گٖودرز اقتداری: آن مدعیان همیشگی که حماس و ایران را به سوء استفاده از سپر انسانی برای پوشش از نیروها و مهمات متهم می‌کنند، اینجا حضور ندارد که پاسخ دهند اگر ایران ساختمان هتلی و یا ساختمان تجاری را در بحرین هدف گرفته باشد آیا به یک منطقه جنگی و نیروی متخاصم حمله کرده است یا یک هتل را هدف قرار داده است.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

حذف نسل جوان؛ سرمایه‌هایی که به دار آویخته می‌شوند

پرونده‌سازی در زندان؛ وریشه مرادی به حبس محکوم شد

گزارش مجموعه اطلاعاتی آمریکا می‌گوید ایران می‌تواند ماه‌ها از محاصره هرمزِ ترامپ جان سالم به در ببرد!

سلام! تو زنده‌ای یا مرده؟

رؤیای دموکراسی، واقعیت بحران

صحبتی با افکار عمومی جهان، به‌ویژه مردم آمریکا