چراغ خانه ما خاموش شد؟

مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید (۱۰)

هموطنان

آزادیخواهان

همکاران

چراغ خانه ما خاموش شد؟

“برای ما دشوار است که خبر درگذشت عزیزمان هوشنگ عیسی بیگلو را به اطلاع شما رفقا و دوستانش که در سخت ترین روزها با کوله باری از شادی و امید به دیدارتان می آمد برسانیم”

دریغا، یک جمله ساده همه اندوه و درد خانواده سرفراز همکار عالیقدر ما آقای هوشنگ عیسی بیگلو، وکیل پایه یک دادگستری، را به هزاران تن از آشنایان دور و نزدیک، مبارزان راه آزادی، ایرانیان پناهنده و همکاران ما رساند.

ما سوگواریم. با آنو همسر فداکار او، مانوشک نازنین دختر و بابک عزیز، پسرش، همدردیم. به همه خاندان سرفراز عیسی بیگلو تسلیت می گوییم. همراه یاران، هموطنان و سوگواران او سوگواریم. کارنامه زندگی سراسر شور و مبارزه آن زنده یاد برای همه دوستداران او چراغی است روشن در راه ما و آیندگان.

کارنامه نیم قرن تلاش افتخارآمیز او نیازمند تعریف و توصیف نیست. آنچه فعالیت های سیاسی او را برجسته می سازد، کردار، پندار و گفتار نیک او بود. کسی حق و اجازه نداشت در حضورش به ذکر صفات او بپردازد. در غیبت او دوستان و حتی دشمنان با شگفتی از اخلاق، خلوص و نیات پاک او می گفتند. اندکی از بسیار خصائل او نوشته شد.

http://www.asre-nou.net/php/view.php?objnr=33254

http://www.asre-nou.net/php/view.php?objnr=33253

http://www.asre-nou.net/php/view.php?objnr=33240

پایبندی به اصول عالیه دفاع از حقوق و حیثیت انسانی او را نه تنها در کسوت و رسالت وکالت، در محضر دادگاه ها بلکه در لباس زندانی نیز، همزنجیران وی از خانواده های مختلف سیاسی در زمان شاه دیده اند.

سرسپردگی به این ارزشها بود که چهار ماه بعد از استقرار جمهوری اسلامی، “نیروهای خودسر”، “لباس شخصی ها” و” سربازان گمنام امام” او را بعنوان اولین “طعمه” و “لقمه” از میان وکلای دادگستری برگزیدند. خبر آن را عینا از کیهان ۲۴ خرداد ۵۸ می خوانیم: (تیتر خبر کیهان: عده ای ناشناس یکی از وکلای دادگستری را به شدت مجروح کردند. افزودۀ کار آنلاین).

اوکه برای ادامه معالجه بدن پاره پاره اش در سال ۵۸ به فنلاند سفر کرد، امکان بازگشت نیافت. او و همسر بزرگوارش به کار پرداختند.

بت شکن وکلای ایرانی به عنوان “بتون شکن” در کارگاه های ساختمانی فنلاند استخدام شد. آن دو کوشیدند تا در خانه شان گشوده و سفره قناعتشان برای همه از جمله خانواده گسترده باشد. صدمات “تمدن بزرگ” در زندانهای شاه و البته هدایای ولی فقیه در “شب دشنه های بلند” بر تن خسته اش اجازه ادامه کار “بتون شکنی” را به او نمی داد. سابقه کارش اندک و میزان ازکارافتادگی زیاد بود. با حداقل مستمری به عنوان معلول به کارش خاتمه دادند. با شور و شوق و با مختصر اندوخته از دست رنج خود و همسرش به پاریس شتافت. با اشتیاق زیاد و امکانات مادی بسیار کم و جلب همکاری دوستانش، اطاقی کوچک تاریک و باریک در طبقه بالای ساختمانی اجاره کرد. مرکز کوچکی برای ارائه خدمات گسترده بزرگی به راه انداخت. “بچه های پراکنده” را گرد آورد تا پناهجویان بی پناه پناهگاهی داشته باشند. در مدتی کوتاه پرونده های پناهندگی فراوانی با رعایت اصول قانونی و مستندات لازم فراهم آمد. کارها سروصورتی گرفتند. اجتماعی کوچک با همدلی فراهم شد. اما بلای خودمحوربینی، رقابت های سیاسی ویروس اختلاف را به جان این سلول فعال انداخت. عیسی بیگلو آرام، آبرومندانه، بی سروصدا به این شکل کار خاتمه داد. سی سال تمام در اروپا، ترکیه و عراق از این کشور به آن کشور، از این شهر به آن شهر، از این خانه به آن خانه شتافت. “با کوله باری از شادی و امید” به دیدار پناهندگان می رفت. حلال مشکلات پناهندگان بود و مدافع حقوق و آزادیهای ملت ایران.

معرفی همه وجوه تلاشهای گوناگون و بی شمار او در حد این نوشته نیست. او نقطه وصلی بود.

ما نُه اطلاعیه ای را که طی ده ماه گذشته در باره تجاوز به حقوق اساسی ملت ایران از جمله حق دفاع، حقوق وکلای دادگستری زندانی و سایر زندانیان سیاسی و حقوق کارگران و پناهجویان ایرانی به امضای او رسیده است، اینک باز انتشار می دهیم.

http://pezhvakeiran.com/maghaleh-63307.html

اینها بخش های کوچکی از آرزوهای همکار شجاع ما به عنوان وکیل دادگستری است. میراث او چراغی است روشن همراه “کوله باری از شادی و امید” به ویژه امروز در ظلمات یلدای حیات ایران و ایرانیان.

هموطنان

آزادیخواهان

همکاران

می دانیم که در سال ۵۳ ساواک پرونده ای ساخت که دادسرای “دیوان حرب” شاه بر اساس آن برای همکار عالیقدر ما درخواست اعدام کرد.

به امر مجریان “تمدن بزرگ” سپهبد فخر مدرس درخواست ابطال پروانه وکالت عیسی بیگلو را به کانون وکلا فرستاد. آقای دکترهدایت متین دفتری این درخواست را قابل استماع تشخیص نداد. به آن اعتنایی نکرد و به بایگانی تاریخ سپرد. او ۴۰ سال پیش با اجرای این وظیفه وجدانی و قانونی تنها برای خود سرافرازی نیافرید بلکه برای همه کانون های وکلا و همه وکلای دادگستری افتخار به بار آورد.

اینک و در این روزهای سخت حیات ملی مان بکوشیم با دفاع از حقوق خانم نسرین ستوده، همه وکلای دادگستری زندانی، زندانیان سیاسی و مقابله با تصویب قانون جامع وکالت در مجلس شورای اسلامی، با پیگیری خواسته های به حق عیسی بیگلو، چراغ خانه را روشن نگه داریم.

سوم ژانویه ۲۰۱۵

وکلای دادگستری در تبعید:

صارم الدین صادق وزیری

محمدرضا روحانی

عزیز ماملی

مناف عماری