Welcome to نشریه کار | ارگان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)   برای قرائت متن وسیله هوش مصنوعی کلیک کنید! Welcome to نشریه کار | ارگان سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۵:۳۳

چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۴۰۳ - ۱۵:۳۳

اتحادیه‌های صنفی و جنبش‌های اجتماعی
اصولاً تشکل‌یافتن لازمه‌ی یک جامعه‌ی مدنی پیشرفته و قوی است. جامعه‌ی مدنی اساساً با تشکل‌یابی تعریف می‌شود. در ادبیات سیاسی، جامعه‌ی مدنی را به‌طور عام انجمن و متشکل‌شدن زندگی افراد...
۱۷ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: آصف بیات
نویسنده: آصف بیات
مراسم بزرگ‌داشت پنجاه‌وچهارمین سالگرد جنبش فدایی!
روز جمعه ۱۹ بهمن ۱۴۰۳، به مناسبت پنجاه‌وچهارمین سالگرد بنیان‌گذاری جنبش فدایی، در نشستی در سامانۀ کلاب‌هاوس این روز تاریخی و نمادین جنبش فدایی را پاس می‌داریم و روند شکل‌گیری...
۱۷ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
نویسنده: سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)
"انقلاب 57 بن بست ، يا استمرار انقلاب مشروطه"
...تجلیل ما از انقلاب57 در واقع تجلیل از تلاش آن بخش از نیروهای اجتماعی و سیاسی است که با هدف تکمیل مدرنیته و استقرار یک نظام دموکراتیک به پا خاستند...
۱۶ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: سیاوش
نویسنده: سیاوش
سوگنامه سکوت
به کجا داریم می‌رویم؟ \ تا وقتی که دادگاه‌ها، دست‌های خون‌آلود را به نام پدر و برادر تبرئه کنند،\ تا وقتی که مرگِ یک زن، حلِ اختلاف خانوادگی نام بگیرد،\ تا وقتی که...
۱۶ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: حمید آصفی
نویسنده: حمید آصفی
جنایتکاری در لباس وکالت
صدور پروانه وکالت به جنایتکاران، نقض آشکار مصوبه استقلال کانون و لکه ننگی بر پیشانی جامعه وکلاست. "این تنها یک نمایش شرم‌آور دیگر از فساد سیستماتیک در دستگاه قضایی  اسلامی...
۱۶ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: مناف عماری
نویسنده: مناف عماری
خالده جرار: مبارزه، اسارت و ایستادگی در راه آزادی فلسطین
بخش عمده‌ای از فعالیت‌های خالده جرار به دفاع از زندانیان سیاسی فلسطینی و ترویج حقوق زنان اختصاص داشت. او در کنفرانس‌ها و رویدادهای بین‌المللی بسیاری شرکت کرده و صدای زندانیان...
۱۶ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)
با این همه آرزو....
نمی خواهم\ يا غرق در منجلابِ دنیا شوم\ وین شبِ طولانی که تمام شد\ انتظار منهم به آخر می رسد\ با این همه آرزو\ و دلتنگی\ نقاب از رُخسار می...
۱۶ بهمن, ۱۴۰۳
نویسنده: رحمان - ا
نویسنده: رحمان - ا

چهل سال پس از آیینهٔ سِکَندَر … و اینَک احوالِ مُلکِ دارا!

در شمارهٔ ۱۳۲ نشریهٔ کار، ۲۹ مهرماه ،۱۳۶۰ مقاله‌ای تحت نام آیینهٔ سکندر‫[i] به واسطهٔ انتشار خبر مرگ رفیق فدایی خلق سیامک اسدیان منتشر شد. تیتر مقاله مطلع شعری است بدین مضمون (آیینهٔ سکندر جام می است بنگر/ تا برتو عرضه دارد احوال ملک دارا([ii]) در آن مقاله نویسنده که به نام معرفی نشده است با اشاره به صفات و خلق نیکوی رفیق اسکندر (سیامک اسدیان ) و ارائهٔ خاطرات رفقای سازمان از او و تأکید بر خدمات وی در مبارزات خلقی منجر به انقلاب در ایران بخش عمده‌ای نیز به رشادت و تهور و شجاعت شخص وی پرداخته شده است.

از جمله فرازهای این مقاله می‌خوانیم که «او در سخت‌ترین شرایط پلیسی و در زیر سنگین‌ترین پیگردهای ساواک بارها و بارها از چنگ دژخیمان گریخت و زنده ماند، او زادهٔ کوه‌های سرکش لرستان بود و عاشق سلاحی بود که بر دوش انداخته بود. راز و نیاز اسکندر به لهجهٔ شیرین لری با مسلسلی که از رفیق حمید اشرف مانده بود، هنوز در گوش ماست. کاراکتر ویژه و صمیمیت بیکران و سادگی سیاسی و در عین حال قاطعیت، تهور و خونسردی او در اجرای عملیات متعدد و دشوار مسلحانه طی سال‌های ۵۲ تا ۵۷ تصویر کاملاً ویژه‌ای در ذهن همهٔ یاران قدیمی سازمان به جا گذاشته است.»

مقاله اما در ادامه به نقد انتخاب رفیق اسکندر در ادامهٔ راه با مبارزه مسلحانهٔ چریکی می‌پردازد و او و هم‌رزمانش را هم‌سوی ضدانقلاب وابسته به امپریالیسم و بازماندگان ساواک و رژیم سابق قرار می‌دهد. نویسنده چنین روایت می‌کند که: “زمانی که در تحریریهٔ کار از کشته شدن اسکندر در درگیری مازندران با خبر شدیم، آن‌چه بیش از همه رفقا را تحت تأثیر قرار داده بود، آن بود که چگونه یک انسان ساده و صمیمی و ایثارگر با پاک‌ترین و بکرترین ایده‌های انسانی که در خور ستایش والاست، بی‌آن‌که خود درک کند، همهٔ زندگی و وجود خود را وقف راهی کرده است که کثیف‌ترین موجودات جهان نیز در همان مسیر رکاب می‌زنند.

که چگونه پست‌ترین و رذل‌ترین جنایت‌کاران، هم امروز نقشهٔ همان اقداماتی را در سر می‌پرورند که این جوان پرشور و آزادهٔ برخاسته از دل کوه‌های سرکش لرستان در پی آن است. آن‌چه همهٔ ما را در خود فرو برد آن بود که می‌دیدیم در عرصهٔ بسیار بغرنج و پیچیدهٔ کنونی چگونه نیات پاک اسکندرها با پلشتی‌های کشمیری‌ها، ساواکی‌ها در قالب عمل واحد ضدانقلابی در هم آمیخته و به حق خشم و نفرت مردم را متوجه کسی می‌سازد که هم‌چون اسکندر درونی چون شیشه‌ای شفاف دارند، لاکن در عمل یک‌پارچه همان چیزی است از عمال مزدور آن زشتِ جهانخوار سر می‌زند. هم از این روست که معیار قضاوت هر انقلابی صدیق در برخورد با عملیات براندازی چپ‌روها آن‌چه تعیین‌کننده است نه آن درون شیشه‌ای شفاف اسکندرها، که آن گنداب ضدانقلابی است که بر زمین جاری می‌شود.»

آن‌چه جنس روایت این مقاله را متأسفانه تعیین می‌کند نبشته‌ای‌ست که از آن در تاریخ به جای مانده است، روایتی که در آن همه چیز سیاه و یا سفید است، جهان بی‌رنگی که حتی خاکستری هم ندارد. این تصویر تنها جنبهٔ سیاسی مواضع سازمان را در ظرف زمان لحاظ می‌کند و حتی پرداختن به خصلت‌های فردی افراد درگیر در آن ماجرا که بعضاً می‌تواند حتی سؤال‌برانگیز باشد، ناشی از احساس افسوس نویسنده برای از دست رفتن یک رفیق است. تأسفی که در آن لحظه تحت تأثیر قضاوت انقلابی در برابر ضد آن رنگ می‌بازد.

بر هیچ کس پوشیده نیست که سازمان ما در آن روزها و سال‌های پسین آن به بن‌بست در مبارزهٔ مسلحانه رسیده بود و از دست دادن جان‌های شیفتهٔ بیش‌تر را در کلیت مبارزه علیه امپریالیسم بدون بازده ارزیابی می‌کرد. سرنوشت مبارزه به وسیلهٔ همهٔ گروه‌ها و احزاب سیاسی در چهل سال اخیر که در تمام شقوق سیاسی و نظامی آزمایش شده است نیز نشان می‌دهد که هم مماشات آن زمان ما با رژیم اسلامی و هم مبارزات خشونت‌بار دیگران نتایجی تقریباً مشابه به بار آورده است. بسیاری از یاران ما در هر دو سوی آن انتخاب جان بر سر تعهد و میثاق خود با خلق گذاشتند که دهه‌ها در سینه‌هاشان خانه کرده بود.

هفتهٔ گذشته به دنبال انتشار پیام تسلیت سازمان به مناسبت درگذشت پدر رفیق سیامک اسدیان در ایران، و انتشار خاطره‌ای از رفیق تحت عنوان «به یاد رفیق سیامک اسدیان به یاد عزیز او!» برخی از خوانندگان و رفقای قدیمی ما مقالهٔ «آیینه سکندر» را به یاد آوردند. قلم مقاله آیینهٔ سکندر و بازخوانی امروزین آن مایهٔ تاثر و اندوه عمیق همهٔ ماست.

همان‌گونه که رفیق اکبر دوستدار در یادداشتی نوشته است: «نه سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) و نه شاید حتی یکی از اعضأ و هواداران آن، که صدهزار نفرشان روزی در میدان آزادی جمع آمدند، به یقین با جنایات حکومت همراهی و یا نسبت بدان بی‌تفاوتی نداشتند. برای مقابله با هیولای برخاسته از قعر تاریخ که مردم را با خود همراه داشت، اگر سیاست رویارویی مستقیم و ادامهٔ فعالیت در خانهٔ تیمی بسیار تراژیک بود، سازمان‌دهی فعالیت در بسترهای سیاسی عمومی نیز از فراز و فرودهای تلخ در خطای نظری و عملی و نتایج مثبت و منفی دور نماند.»

اکنون که به واسطهٔ درگذشت سهراب خان اسدیان، پدر رفیق فدایی خلق‌مان سیامک (اسکندر) این فرصت پیش آمده است تا مکثی دوباره بر آن مقاله بکنیم، بیش از پیش احساس می‌کنم ای کاش آن‌گونه داوری در بارهٔ انتخاب رفقای ما صورت نگرفته بود. بسیاری از رفقایی که با رفیق اسکندر اسدیان از نزدیک زندگی کرده بودند «محال بود که حس و نسبتی ناروا به طینت پاک او داشته باشند». به عنوان مسئول شورای سردبیری نشریه کار از این که نویسنده نشریهٔ ما چهار دهه پیش راه و روش رفیق اسکندر و هم‌رزمان او را در سوی خائنین به خلق قرار داده است و خون‌های به ناحق ریخته شده را بخشی از «گنداب ضد انقلابی» دیده است «که بر زمین جاری می‌شود”، متأسف و متأثرم و به راستی و صمیمانه آن داوری غیرعادلانه و نارفیقانه را رد می‌کنم.

واقعیت اما جز این نیست که سازمان ما پس از آن بارها با تأکید بر احترام به پذیرش چندصدایی درون‌سازمانی از برخوردهای مرکزگرایانه و برخی رفتارهای ناهنجار سیاسی در گذشته طبق مصوبات کنگره‌های سازمان تبری جسته است. همین یادداشت و تنوع دیدگاه‌های سیاسی منعکس در نشریهٔ کار گواه آن‌ست که سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) جایگاهی ویژه برای ابراز نظراتی مستقل از روایت سنتی در ساختار احزاب و سازمان‌های سیاسی مرسوم ایران به وجود آورده است.

امید آتشین ما به راستی این‌ست که ادامهٔ جنبش مردمی «زن، زندگی، آزادی»، پایان این قصهٔ تلخ را با دستیابی به آرزوهای پاک و مردمی جان‌های شیفتهٔ یاران ما به سرانجام برساند و ما گوشهٔ کوچکی از آن افق رنگین‌کمانی باشیم.

[i] این مقاله در آرشیو نشریات کاغذی کار قابل دسترس است.

[ii] https://www.100honar.com/Home/ContestantFile/160670

تاریخ انتشار : ۲۰ فروردین, ۱۴۰۲ ۳:۵۸ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

1 Comment

  1. Jafar Behkish گفت:

    آقای اقتداری،
    آن مقاله شرم آور تنها یکی از نمونه های ابتذالی بود که ما گرفتار آن شده بودیم. چهار ماه پس از آن به مقاله «چرا گروهک ها مضمحل می شوند» در کار ۱۴۹ در اواخر بهمن ۱۳۶۰ نگاهی بیاندازید. به گمان من روشن است که مقاله «ائینه سکندر …» یک اتفاق نبود، بلکه دقیقا هم راستا با نگاه ما به صحنه سیاست در آن روز بود. نگاهی که جنایت های هولناک جمهوری اسلامی را توجیه می کرد. من تفاوتی جدی میان مقاله «چرا گروهک ها مضمحل می شوند» و نوشته های روزنامه نگار بدنامی به نام حسین شریعتمداری کیهان نمی بینم. شما چطور؟

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

کارزار رفع حصرِ پیشگامان جنبش سبز، گامی مثبت و تقویت کنندۀ جامعۀ‌ مدنی

ما خوشحالیم که اراده‌ای مستحکم در داخل کشور شکل گرفته است که با برشمردن مشکلات معیشتی، سیاسی و اجتماعی، برخورداری از زندگی‌ای بهتر، حقوق اولیه و اعتراض را حق شهروندی مردم ایران دانسته و در اولین گام برای پایان دادن به ستم پانزده‌سالۀ حصر، با عزمی جدی به میدان آمده است

ادامه »
سرمقاله

عفریت شوم جنگ را متوقف کنیم! دست در دست هم ندای صلح سردهیم!

مردم ایران تنها به دنبال صلح و تعامل و هم‌زیستی مسالمت‌آمیز با تمام کشورهای جهان‌اند. انتظار مردم ما در وهلۀ اول از جمهوری اسلامی است که پای ایران را به جنگی نابرابر و شوم نکشاند مردم ما و مردم جنگ‌زده و بحران زدۀ منطقه، به ویژه غزه و لبنان، از سازمان ملل متحد نیز انتظار دارند که همۀ توان و امکاناتش را برای متوقف کردن اسراییل در تداوم و تعمق جنگ و در اولین مرحله برقراری فوری آتش‌بس به کار گیرد.

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

نظام بدون عقب نشینی نمی تواند بماند!

جمهوری اسلامی تا کنون توانسته است که در عرصه ی داخلی با مهندسی انتخابات با ریاست جمهوری پزشکیان کنار بیاید،  ف ا ت ف را از بایگانی مجمع تشخیص مصلحت نظام برای بررسی در بیاورد و در سیاست خارجی مذاکره ی مستقیم با آمریکا را در دستور کار خود قرار دهد. تمام این اقدامات عقب نشینی از مواضع تا کنونی ج. ا. است، می ماند اینکه معلوم شود است که برای حصول توافق چقدر عقب نشینی و نرمش بیشتر صورت خواهد گرفت.

مطالعه »
یادداشت

نه به اعدام، نه به پایانی بی‌صدا و بی‌بازگشت!

همه ما که در بیرون این دیوارها زندگی می‌کنیم برای متوقف کردن این چرخه خشونت و نابرابری مسئولیت داریم و باید علیه آن اعتراض کنیم. سنگسار، اعدام یا هر مجازات غیرانسانی دیگر صرف نظر از نوع اتهام یا انگیزه و اعتقاد محکومان، چیزی جز نابودی و ظلم نیست و باید برای همیشه از دستگاه قضایی حذف شود.  نه به اعدام، نباید فقط شعاری باشد، بلکه باید به منشوری تبدیل شود که کرامت انسانی و حقوق برابر را برای همه، فارغ از جنسیت و جایگاه اجتماعی، به رسمیت بشناسد.

مطالعه »
بیانیه ها

کارزار رفع حصرِ پیشگامان جنبش سبز، گامی مثبت و تقویت کنندۀ جامعۀ‌ مدنی

ما خوشحالیم که اراده‌ای مستحکم در داخل کشور شکل گرفته است که با برشمردن مشکلات معیشتی، سیاسی و اجتماعی، برخورداری از زندگی‌ای بهتر، حقوق اولیه و اعتراض را حق شهروندی مردم ایران دانسته و در اولین گام برای پایان دادن به ستم پانزده‌سالۀ حصر، با عزمی جدی به میدان آمده است

مطالعه »
پيام ها

مراسم بزرگ‌داشت پنجاه‌وچهارمین سالگرد جنبش فدایی!

روز جمعه ۱۹ بهمن ۱۴۰۳، به مناسبت پنجاه‌وچهارمین سالگرد بنیان‌گذاری جنبش فدایی، در نشستی در سامانۀ کلاب‌هاوس این روز تاریخی و نمادین جنبش فدایی را پاس می‌داریم و روند شکل‌گیری و تکامل این جنبش را به بحث و بررسی می‌نشینیم

مطالعه »
برنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

اتحادیه‌های صنفی و جنبش‌های اجتماعی

مراسم بزرگ‌داشت پنجاه‌وچهارمین سالگرد جنبش فدایی!

“انقلاب ۵۷ بن بست ، یا استمرار انقلاب مشروطه”

سوگنامه سکوت

جنایتکاری در لباس وکالت

خالده جرار: مبارزه، اسارت و ایستادگی در راه آزادی فلسطین

برای قرائت متن وسیله هوش مصنوعی کلیک کنید!