در این شماره می خوانید:
- آرمان های جنبش فدائی زنده اند!
- سیری در حیات سازمان و کیستی امروزین آن
- رفیق تقی افشانی نقده را از دست دادیم
- نام یار دیرینه، "ولی جعفریان" را از یاد نمی بريم
- جنبش فدائی، فریاد عدالتخواهی
- خرم آن نغمه که مردم بسپارند به ياد
- پرچم فدائیان خلق افراشتە باد!
- آیا سیاهکل اجتناب پذیر بود؟
- دستمزد ٩٦، تکرار فریبکاری های همیشگی
- وعدههائی از جنس افتراق
- سرود پیوستن (خسرو گلسرخی)
- شرم تان باد، زین همه بیداد
- بازنشستگی پیش از موعد زنان، گامی در جهت حذف آنان از چرخه اقتصاد
- "چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند"!
- آیا خامنەای گفتمان اصلاح طلبی را خواهد پذیرفت؟
- رفیق محمد تقی افشانی از میان ما رفت
- کاروان اعدام در جمهوری اسلامی را سر بازایستادن نیست
- عصبیت نسل نوین قدرت مداران در کاخ سفید

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): بدون اصلاحات ساختاری در نهادهای تصمیمسازی و تصمیمگیری سیاسی، اقتصادی و اجتماعی و بدون توانمندسازی جامعه مدنی، تقویت انسجام ملی ممکن نخواهد بود؛ آن هم در جهانی که معادلات قدرت، امنیت و توسعه با شتابی بیسابقه در حال تغییر است. در چنین شرایطی، راه دیگری برای بقا نیست

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

ناصر اسالو: اگر قرار باشد همان سیاستهایی که سفره مردم را کوچک کرده ادامه یابد، اگر فساد، تبعیض و بیعدالتی پابرجا بماند، اگر اقشار فرو دست همچنان بیپناه و بازنشسته همچنان فراموششده باشد، مردم صلح را در بیانیهها باور نخواهند کرد.

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتملتر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بیبدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هموطنان برای ایجاد اتحاد و همبستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستممان ورزشکارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدانهای جهانی ارج میگذاریم.