کاش آقای پروین همان کە بود می ماند

در خبرها آمدە بود کە علی پروین فوتبالیست قدیمی و محبوب ایران، گویا قرار است بە شهر زادگاە صادق لاریجانی، کە از کاندیداهای ذوب در ولایت و از استوانە های استبداد و ستمگری بلوک حاکم بر کشور است برود و بە سود صادق لاریجانی تبلیغات انتخاباتی کند.

نمی دانم این خبر تا چە حد صحت دارد ولی در هر صورت از شنیدنش متاثر و حیران شدم و دلم برای آقای پروین سوخت و نمی دانم چطور شد کە یک دفعە یاد و خاطرات آن زمانی افتادم کە پروین در اوج شهرتش روزهای جمعە هر هفتە بە زمین خاکی خیابان آهنگ نزدیک خانە ما می آمد و با چە شور و صمیمتی بە بچە های فقیر و پاپتی محلە فوتبال یاد می داد ومحبوب دل پیر و جوان بود.

پروین در آن موقع خودش هم با وجود ستارە بودنش آدم پولداری نبود و بیشتر بە خود ما شبیە بود. چە می دانم، شاید احساس همین شباهت سبب می شد کە برای پول و قدرت خودش را آلودە نکند و بیاد دارم کە مهمترین دارایی اش یک پیکان جوانان بیشتر نبود. الان میگویند مرد بسیار ثروتمندی شدە است.و زندگی پر زرق و برقی برای خودش درست کردە. بعید می دانم کە در چند سال گذشتە این ستارە محبوب ومردمی دیروز حتی برای یک بار هم کە شدە سری بە آن محلە زدە باشد، کە اگر زدە بود شاید، آنچە کە بود را بیاد می آورد و این کە شد، نمی شد. ای کاش آقای پروین هم مانند تختی آن کە بود باقی می ماند و برای پول و قدرت کاذب و موقت آن شهرت و افتخار ماندگار مردمی اش را چنین ارزان بە پای مستبدین ستمگر نمی ریخت. و ای کاش هنوز کە فرصت هست آقای پروین از راهی کە در پیش گرفتە برمی گشت.