سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۹ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۶:۲۱

سه شنبه ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۶:۲۱

کانون‌های وکلای دادگستری و جنبش «زن، زندگی، آزادی!»

در ادامهٔ حرکت‌های خیابانی جوانان و نوجوانان، زنان و مردان، گروه‌ها و اقشار دیگری از مردم و هم‌چنین نهادهای مدنی و صنفی، در حمایت از این جنبش وارد کارزار شده و بر خواست‌های بر حق جنبش خیابان و «زن، زندگی، آزادی!» تاکید کردند. گسترش این حضور زنگ‌های خطر را برای حاکمیت به صدا در آورده است و به همین خاطر حکومت با تمام توان در صدد سرکوب، خاموش کردن و منحرف کردن هر گونه حرکت خیابانی و هر گونه حمایت جوامع مدنی صنفی از این جنبش بر آمده است.

در ادامهٔ حرکت‌های خیابانی جوانان و نوجوانان، زنان و مردان، گروه‌ها و اقشار دیگری از مردم و هم‌چنین نهادهای مدنی و صنفی، در حمایت از این جنبش وارد کارزار شده و بر خواست‌های بر حق جنبش خیابان و «زن، زندگی، آزادی!» تاکید کردند. گسترش این حضور زنگ‌های خطر را برای حاکمیت به صدا در آورده است و به همین خاطر حکومت با تمام توان در صدد سرکوب، خاموش کردن و منحرف کردن هر گونه حرکت خیابانی و هر گونه حمایت جوامع مدنی صنفی از این جنبش بر آمده است. روی‌کرد و رویه‌ای که حکومت اسلامی از همان اول انقلاب و با سرکوب جریان‌ها و احزاب سیاسی و تشکل‌های صنفی مدنی در سراسر ایران، در پیش گرفته و در این راستا تجربه‌اندوزی کرده است. اولین نهاد مدنی که رژیم تازه به قدرت رسیده، به آن حساسیت نشان داد، کانون وکلا بود.

هنگامی که آقای خمینى در روز ۷ اسفند ۱۳۵۷ در دیدار با وکلاى دادگسترى با صراحت تمام دستاوردهاى تاریخى ایرانیان را آماج تجاوز آشکار خود قرار داد و به شیوهٔ پدرِ فکرى‌اش شیخ فضل‌الله نورى فتوا داد که «دادگسترى باید از شرع اسلام استفاده کند»، بلافاصله پاسخ خود را به این ترتیب گرفت که «استقرار حاکمیت واقعى مردم محتواى کلیهٔ قیام‌ها و جنبش‌هایى است که ملت قهرمان ما از صد سال بیش تاکنون نهال آن را با خون بهترین و دلیرترین فرزندانش آبیارى کرد … «بیانیهٔ استقلال کانون وکلا – اسفند ۱۳۵۷»
مردم شرافتمند وکلای دادگستری را تنها نگذارید (۱۱) | kar-online – کار آنلاین

اکنون بار دیگر کانون‌های وکلای دادگستری و وکلای متعهد آن به دفاع و حمایت از حرکت‌های اعتراضی زنان و مردان جوان و نوجوان و همبستگی با آن برخاسته‌اند.
تجمع روز چهارشنبه، ۲۰ مهر ماه وکلا در مقابل ساختمان کانون وکلای دادگستری مرکز برای ابراز همبستگی با مردم، با یورش نیروهای امنیتی و ضرب و شتم مواجه گردید. در این تجمع، تعدادی از وکلا، از جمله سعید شیخ بازداشت شدند.
در تبریز چندین وکیل از جمله سینا یوسفی، قاسم بعدی، امیر مهدی‌پور، عضو کمیسیون حقوق بشر کانون وکلای آذربایجان شرقی و نگین کیانی بازداشت شده‌اند.
در شیراز در فاصلهٔ هشتم تا دهم آبان ماه دستِ‌کم ۸ وکیل را در منزل، محل کار، خیابان و حتی در مهمانی دستگیر کرده‌اند. نازنین سالاری، رئیس کمیسیون حقوق بشر کانون وکلای دادگستری شیراز و از فعالان حقوق زنان و کودکان، بهاره صحرائیان جهرمی و هم‌چنین محمود طراوت‌روی، علیرضا زارع، آستاره انصاری، مهدی صفری و محمد هادی جعفرپور از جملهٔ دستگیرشدگان هستند.

مصطفی نیلی، وکیل دادگستری، و وکیل فعالان مدنی و سیاسی هم دوشنبه، ۱۶ آبان ساعت ۱۸ در فرودگاه مهرآباد تهران دستگیر گردید. با بازداشت مصطفی نیلی، وکیل و مدافع حقوق بشر در تهران، تعداد وکلایی که از آغاز اعتراضات سراسری در ایران بازداشت شده و هم‌چنان در بازداشت هستند، به دستِ‌کم ۱۳ تن افزایش یافت.قبلاً هم تعداد قابل توجهی از وکلای دادگستری فعال در حوزهٔ حقوق بشر را بازداشت و زندانی کرده‌اند. محمد نجفی، حسین بیات، نسرین ستوده، محمد هادی عرفانیان کاسب و امیرسالار داوودی از آن جمله‌اند.
تمام تلاش رژیم، جلوگیری از تداوم و گسترش مبارزهٔ حق‌طلبانه و مطالبه‌محور وخشونت‌پرهیز مردم و جلوگیری از پیوند خیابان با نهادهای مدنی و صنفی کارگری کشور و کانالیزه کردن آن به راه‌های انحرافی است.

مردم شرافتمند، وکلای دادگستری را تنها نگذارید!

سه‌شنبه، ۱۷ آبان ۱۴۰۱

تاریخ انتشار : ۱۷ آبان, ۱۴۰۱ ۱۱:۴۳ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

بررسی وضعیت اسف‌بار زندانیان زن در ایران

وکلای تسخیری به ابزار تسریع اعدام معترضان تبدیل شده‌اند

اعتراف قوه قضاییه به اعدام دست‌کم ۳۹ زندانی سیاسی تنها در ۷۸ روز

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!