گزارشی از سومین کنگره حزب چپ اروپائی

سومین کنگره حزب چپ اروپا در روزهای ۳، ۴ و ۵ دسامبر ۲۰۱۰ در پاریس با حضور ۲۴۹ نماینده از ۲۵ حزب چپ کمونیست، سوسالیست، کارگری و سبز و نمایندگانی هم از ۱۳ حزب بعنوان ناظر و کاندیدای پیوستن به ح. چ. ا. برگزار شد. تعداد انگشتشماری از نمایندگان کشورهای غیراروپائی ازجمله فلسطین، صحرای غربی (پولیساریو)، حزب عدالت و صلح از کردستان ترکیه و سازمان فدائیان خلق ایران(اکثریت) به این کنگره دعوت شده بودند. هیئتی از سوی روابط بین المللی سازمان ضمن شرکت در کنگره، پیام شورای مرکزی را به کنگره ارائه نمود. روز نخست ۶ حزب جدید به حزب چپ اروپا پیوستند. بدین ترتیب تعداد اعضاء اصلی حزب متشکل از ۳۱ حزب و ۷ ناظر کار خود را برای دوره سه سا ل آینده آغاز می کند. لازم به یادآوریست که اولین کنگره موئسس در سال ۲۰۰۴ در رُم و دومین کنگره در سال ۲۰۰۷ در پراگ برگزار شدند.

در روز سوم آقای پییر لورانPIERRE LAURENT دبیر کل حزب کمونیست فرانسه به صدر رئیسه (پرزیدنت) و چهار معاون او با رای مخفی انتخاب شدند و شورای اداری (دفتر اجرائی) به طور توافقی از یک تا دو نماینده از هر حزب تشکیل شد.

در جریان مباحث در کنگره سخنرانان بر ضرورت شکل گیری یک جریان چپ قوی و تکثرگرا برای مقابله با سیاستهای نئولیبرالی حاکم بر اروپا وبحران مالی موجود ناشی از آن تاکید داشتند. در راستای تدوین “نقشه راه برای یک اروپای اجتماعی” پیشنهاد شد که بدیل سیاست بانک مرکزی اروپا در پیوند با سیاستهای دولتهای حاکم برای نجات بانکها، صندوقی با کمک این بانک برای توسعه زیربنائی و ساختاری، آموزش، وام کم بهره به بنگاهای تولیدی تشکیل گردد. در میدان عمل و اعتراضات هم باید فعالیت همه احزاب در چارچوب کشوری را به اعتراضات سراسری در اروپا اعتلاء داد. زیرا با تعمیق بحران مالی، مشکلات مردم بیش از پیش ملموستر می شود و بر نهادهای اجتماعی اثرات منفی میگذارد. در صورت عدم پیگیری به اعتراضات در فرانسه، یونان، اسپانیا، پرتغال، ایرلند، ایتالیا و غیره سیاستهای ریاضت اقتصادی شرایط زندگی را بمراتب وخیمتر می کند.

در این کنگره بیش از ۱۹ قطعنامه صادر شد که اکثراً به مسائل حاد در اروپا و راه حلهای لازم پرداخته است. از جمله در باره معضل بیکاری، فقرزدائی، مبارزه علیه سیاستهای تهاجمی نئولیبرالی به دستاودرهای اجتماعی، علیه تبعیض جنسی و نژادی، مهاجرستیزی، مخالفت با سیاستهای خصمانه بعضی از کشورها با کولیان، محکوم کردن سیاست بعضی از کشورهای اروپای مرکزی و شرقی در محدود و ممنوع کرن فعالیت احزاب کمونیست و تصفیه اعضاء آنها از ادارات، مخالفت با ناتو و سیاتهایش در بالکان، خروج از افغانستان، حمایت از تشکیل دولت فلسطین و طرح خلع سلاح اتمی در خاورمیانه و مخالفت با مسابقه تسلیحاتی… پیشنهاد یکی شدن قبرس در چارچوب فدرال و افشاء اشغال نظامی بخشی از قبرس توسط ارتش ترکیه، حمایت از گردش به چپ در آمریکای لاتین وضرورت همکاری و تبادل نظر و تشکیل کمیسیونهای مشترک با این کشورها… و حمایت از مبارزات مردم صحرای غربی (پولیساریو). مورد اخیر باعث اعتراض و حزب پیشرفت و سوسیالیست مراکش و ترک کنگره ـ که شاید برای نزدیک کردن نظرات دعوت شده بود ـ گردید. این حزب حمایت از مبارزات مردم صحرای غربی را تعرض به تمامیت ارضی کشورش می دانست. در روز پایانی و پس از انتخاب صدر رئیسه، پییر لوران در سخنرانیش با برشمردن آنچه که حزب چپ اروپائی و او به عنوان پرزیدنت آن، در پیش رو دارند، همبستگی خود را با مبارزات مردم ایران برای آزادی و دموکراسی ابراز نمود.