محفلی در بند زنان زندان اوین در گرامیداشت “جانباختگان تپه های اوین ” برگزار شد.
ما دادخواهیم
ما دادخواهیم و آنچه ما را به آنان پیوند می زند, نه خون بلکه راهی است که برای مبارزه با ستم برگزیدند.پنجاه سال پیش در چنین روز هایی, نه(۹) تن که دغدغه ی آزادی مردمان تحت ستم را داشتند, بر تپه های اوین به دست مزدوران ساواک تیرباران شدند. صدای چکاندن ماشه ها,بوی باروت و رد خون شان همچنان وجدان های بیدار را به خود جلب می کند.
همه ساله در فصل بهار و فروردین ماه, یاد و خاطره این جانباختگان انقلاب که قربانی ساواک آریامهری شدند, در ذهن تداعی می شود و با خاطره ی هزاران زندانی سیاسی قتل عام شده به دست رژیم آخوندی در دهه شصت و تابستان ۱۳۶۷ پیوند می خورد.
حضور زنجیروار “ما ” در کنار هم و زنده بودن نام شان در یادمان, ادامه راه پر فراز و نشیبی است که در آن قدم گذاشته, علیه ستم شوریدند. بی گمان راه شان ادامه دارد.
نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم.
