کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفتادمین هفته به ۴۵ زندان گسترش یافت

با پیوستن زندان فردیس کرج به کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، این کارزار در هفتادمین هفته به ۴۵ زندان گسترش یافت.

با نهایت تأسف و تأثر، ستاندن جان زندانیان در زندان‌های استبداد حاکم نه‌تنها متوقف نشده، بلکه آمار این «جنونِ قتلِ حکومتیِ شهروندانِ زندانی» همچنان رو به افزایش است. دستگاه سرکوبِ ولایت‌فقیه در اردیبهشت‌ماه، بالغ بر ۱۷۰ تن از هم‌وطنانِ زندانی را روانهٔ کشتارگاه‌ها با چوبه‌های دار کرد؛ آماری بی‌سابقه و هولناک که نشان می‌دهد هر ۹ ساعت، دو زندانی در ایران اعدام شده‌اند. متأسفانه حدود ۱۹٪ از این اعدام‌ها مربوط به هم‌وطنانِ مظلوم بلوچ است که به‌طور مضاعف موردِ ستم و تبعیض قرار می‌گیرند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از همهٔ دغدغه‌مندانِ حقوق بشر و کسانی که آرزوی ایرانی آزاد و برابر را دارند، صمیمانه درخواست می‌کند که در این روزها و سال‌های دشوار، در کنارِ قربانیانِ ظلم بایستند. زیرا استبدادِ حاکم، با نقضِ حقوقِ دادرسیِ منصفانه و اجرای گستردهٔ احکامِ اعدام، «حقِ حیات» اقلیت‌های قومی، عقیدتی و… را پایمال می‌کند و با بی‌پروایی، هموطنانِ بلوچ، کُرد، عرب و زندانیانِ عقیدتی را به پایِ چوبه‌های دار می‌فرستد.

چه نیکو و بایسته است که دلسوزانِ ایران، به‌ویژه آنان که تریبون‌های بین‌المللی در اختیار دارند، فریادِ «نه به اعدام» ملتِ ایران و «جنونِ آدم‌کشیِ حکومت» را به گوشِ جهانیان برسانند؛ زیرا این رفتارِ غیرانسانیِ حکومتِ دیکتاتوری نسبت به اقلیت‌ها و مردمِ ایران، مصداقِ روشنِ «جنایت علیه بشریت» و نقضِ فاحشِ حقوقِ بشر است.
کاملاً روشن است که هر حکمِ اعدام در ایران، جنبه‌ای سیاسی دارد و نه صرفاً مجازاتِ یک متهم؛ چراکه هر متهم، قربانیِ ساختارِ فاسد و ناکارآمدِ حاکمیت است. در عینِ حال، در دستگاهِ قضایی و امنیتیِ حکومت، هیچ‌گونه روندِ دادرسیِ عادلانه وجود ندارد. هدفِ اصلیِ این اعدام‌ها، ایجادِ رعب و وحشت در جامعه و جلوگیری از خیزش‌های مردمی است؛ چراکه با تشدیدِ بحران‌ها در کشور، سرکوب و اعدام نیز روندی صعودی یافته‌اند.

از این‌رو، «سکوت راهِ چاره نیست»؛ باید فریاد زد و علیهِ این ظلم و بی‌عدالتی به‌پاخاست. همان‌طور که هفته‌هاست، شماری از خانواده‌های زندانیانِ سیاسیِ محکوم به اعدام، همراه با جوانان و مردمِ آزادی‌خواه، در برابرِ زندان‌ها، سراسرِ کشور و حتی در شهرهای مختلفِ جهان، فریادِ «نه به اعدام» سر داده و از کارزار حمایت کرده‌اند.
در همین راستا، در اقدامی خلاقانه، زنانِ زندانیِ عضوِ این کارزار در زندانِ اوین، هر سه‌شنبه هم‌زمان با تجمعِ خانواده‌ها، گرد هم می‌آیند و شعارِ «نه به اعدام» سر می‌دهند.

این همبستگیِ درون و بیرونِ زندان ستودنی است، و شایسته است که شعارِ نه به اعدام در خیابان‌ها و تجمعاتِ اعتراضیِ اقشارِ مختلف طنین‌انداز شود.
مایهٔ خرسندی است که اعلام کنیم این هفته نیز جمعی از زندانیانِ زندانِ فردیس کرج، در اعتراض به موجِ اعدام‌ها، با کارزارِ «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلامِ همبستگی کرده و به اعتصابِ غذا خواهند پیوست.

به این ترتیب، کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در روز سه‌شنبه ۶ خرداد ۱۴۰۴، در هفته هفتادم، در ۴۵ زندان زیر، در قالب اعتصاب غذا ادامه خواهد یافت:

زندان اوین (بند زنان، بند ۴و ۸)، زندان قزلحصار (واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، زندان خورین ورامین ،زندان چوبیندر قزوین، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان زاهدان (بند زنان) ،زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان فردیس کرج

سه‌شنبه ۶ خرداد ۱۴۰۴