لازمهٔ گفت‌وگو با اپوزیسیون، تأمین شرایط حضور و کنش‌گری آزادانهٔ نیروهای اپوزیسیون است!

آزادی زندانیان سیاسی و فعالیت نیروهای سیاسی میهن‌دوست، گامی تعیین‌کننده در راستای همبستگی ملی!

هفتۀ پیش آقای مسعود پزشکیان، رییس‌‌ جمهور اسلامی ایران، در دیداری با اعضای «جبهۀ اصلاحات ایران»، با تاکید بر رویۀ تعاملی مردم در جنگ ۱۲‌روزه و قدردانی از آنان، از لزوم بازنگری و ضرورت تغییر رویکرد حکومت در زمینه‌های مختلف سخن گفت و افزود این نکته مسئولیت دولت را در مبنا قرار دادن “توانمندسازی اجتماعی و مشارکت مردم در قالب احزاب، انجمن‌ها، گروه‌ها و سازمان‌های مردم‌نهاد”، در سیاست‌گذاری‌ها دوبرابر می‌کند. ایشان در بخش مهمی از سخنانش گفت: “امروز حتی آمادگی داریم بر مبنای انصاف و عدالت با اپوزیسیون نیز گفت‌وگو کنیم؛ چرا که حل مسائل کشور نیازمند گفت‌وگو و نه تقابل است.”

منظور آقای پزشکیان نمی‌تواند اپوزیسیون دولتش، یعنی راست افراطی ضد مردم و میهن باشد. سخنان وی تنها در صورتی رویکردی واقعاً متفاوت و تغییریافته خطاب به بخش‌های وسیعی از جامعهٔ ملتهب ایران را رقم خواهد زد که رو به جامعهٔ مدنی نیرومند میهن ما باشد که خواهان تأمین حاکمیت مردم است. سازمان ما به عنوان بخشی از این نیروی وسیع اجتماعی خود را مخاطب این سخنان می‌شمارد. ما به عنوان نیرویی خشونت‌پرهیز و مسالمت‌محور گفت‌وگو با نیروهای سیاسی را یکی از مبانی کنش‌گری خود می‌دانیم، بر این مبنا از آن استقبال می‌کنیم و جز تضمین‌های امنیتی، قیدوشرط دیگری برای آن قائل نیستیم.

آقای پزشکیان عملکرد مردم در جنگ ۱۲روزه را «سرمایۀ اجتماعی» و «مبتنی بر تعامل» می‌نامد و بر دو برابر شدن مسئولیت دولت در برابر پیگیری مطالبات مردمی تاکید می‌کند. یکی از عمومی‌ترین و اساسی‌ترین مطالبات مردم و جامعهٔ مدنی ایران در حال حاضر، آزادی زندانیان سیاسی، اجتماعی و عقیدتی است. آقای پزشکیان اختیارات قانونی برای آزاد کردن این زندانیان و رفع حصر را ندارد، اما ایشان امکان آن را دارد که به دیدار و گفت‌وگو با زندانیان سیاسی، اجتماعی و عقیدتی پرشمار جمهوری اسلامی و نیز محبوسان در حصر برود و با طیف‌های گوناگون نیروهای اپوزیسیون به شمول تشکل‌های تاریخی میهن‌دوست، از نهضت آزادی و جبههٔ ملی ایران تا احزاب و سازمان‌های تبعیدی ایران دیدار کند.

هم‌زمان تأکید می‌کنیم لازمهٔ گفت‌وگوی ثمربخش و متضمن مقصود و برقراری «انصاف و عدالت» مورد اذعان آقای پزشکیان، تأمین شرایط حضور و کنش‌گری آزادانهٔ نیروهای سیاسی و ایجاد فضایی باز و غیرامنیتی برای فعالیت اپوزیسیون است. علاوه بر آن این گفت‌وگوها تنها در صورتی می‌تواند موجب ایجاد «وفاق» و همبستگی ملی باشد که متضمن توجه به مطالبات جامعهٔ مدنی و امکان تحقق آن‌ها باشد. همهٔ ما نیروهای اجتماعی باورمند به آزادی، برابری، دموکراسی و عدالت اجتماعی در این وهله از حیات کشورمان، بر این خواست‌ها تاکید داریم: آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر، تبدیل صدا و سیمای حکومتی به صدا و سیمای ملی و مردمی، خاتمه دادن به جرم‌انگاری کنش‌گری اجتماعی و سیاسی، رفع موانع موجود در راه آزادی فعالیت جامع سیاسی نیروها، تشکل‌ها، احزاب و سازمان‌های سیاسی، لغو نظارت استصوابی و برگزاری انتخابات آزاد و رقابتی و واگذاری امور کشور به نمایندگان همهٔ مردم که در انتخاباتی برابرحقوق انتخاب می‌شوند.

فراهم کردن پیش‌زمینه‌های تحقق همین مطالبۀ حداقلی و وعدۀ آقای پزشکیان برای گفت‌وگو با اپوزیسیون، نیازمند تغییرات بنیادی در رویکردهای امنیتی و قضایی است که فراتر از صرف امکانات و ارادۀ ایشان و دولت‌شان خواهد بود. ما مانع و سد راه اصلی اتخاذ چنین رویکرد و انجام چنین گفت‌وگوهایی را پیش از هر چیز نیروی راست افراطی چنگ‌انداخته بر قوۀ قضاییه و نهادهای امنیتی و صاحب قدرت بسیار در در درون جمهوری اسلامی می‌دانیم؛ نیرویی که منصوب رهبر جمهوری اسلامی‌ست و بر خلاف آن‌چه آقای پزشکیان نیاز جامعه می‌داند، احکام بی‌رویۀ اعدام صادر و اجرا می‌کند، فشار را بر کنش‌گران مدنی و صنفی آزادشده افزایش داده و یا دستگیرشان می‌کند و هر کنشگری و نقد و اعتراض را با نگاهی امنیتی با دستگیری و زندان پاسخ می‌دهد.

در حالی که تحرکات کشورهای متخاصم علیه میهن ما هر روز بیشتر می‌شود و خطر یک جنگ مرگبار دیگر کشور  را تهدید می‌کند، در شرایطی که سخنان نگران‌کننده‌ای از تغییر جنگ و کشاندن آن به درون مرزهای میهن ما به گوش می‌رسد، ما فداییان خلق ایران به عنوان نیرویی میهن‌دوست و اپوزیسیون تحول‌طلب نظام که در راه گذار مسالمت‌آمیز به جمهوری مبتنی بر دموکراسی، جدایی دین از حکومت، عدالت اجتماعی و حقوق بشر مبارزه می‌کنیم، تضمین ادامهٔ حیات کشورمان را در گرو همبستگی اجتماعی و تحقق مطالبات برحق جامعهٔ مدنی می‌دانیم. تقابل حکومت و نظام با این خواست‌ها و ممانعت از تحقق آن‌ها، می‌تواند پیامدهایی جبران‌ناپذیر برای یک‌پارچگی سرزمینی و آیندۀ ایران داشته باشد. فرصت را در هر دو جبههٔ داخلی و خارجی برای تعامل با جهان و همبستگی ملی نباید از دست داد.

پنجشنبه ۹ مرداد ۱۴۰۴ (۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵میلادی)

هیئت سیاسی – اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

چاپ متن