اعلام اعتصاب غذای ۱۹ نفر از زندانیان سیاسی زن در زندان قرچک

سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۲ ساله، ۳ مهر در بیمارستان جان باخت. او که از بیماری صرع رنج می‌برد، از اردیبهشت‌ماه به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به دلیل شعارنویسی بازداشت و ابتدا در اوین و سپس در زندان قرچک ورامین محبوس شده بود. بر اساس گزارش‌ها، رشیدی در طول بازداشت بارها دچار حملات شدید صرع شد، اما مسئولان زندان قرچک از اعزام فوری او به مراکز درمانی خودداری کرده بودند.

او در روزهای گذشته پس از بازگشت از پزشکی قانونی، در حالی که دچار تشنج شده بود، به‌جای انتقال مستقیم به بیمارستان برای تعویض لباس به بند فرستاده شد و در همان فاصله حال او وخیم شد و به کما رفت. خانواده این زندانی سیاسی نیز تحت فشار قرار گرفته‌اند که علت مرگ او را «خطای پزشکی بیمارستان» اعلام کنند.

به‌گفته نهادهای حقوق بشری، زنان در زندان قرچک در فضایی بسیار کوچک، بدون تهویه و نور کافی نگهداری می‌شوند. آب شرب ناسالم، کیفیت پایین غذا، نبود خدمات بهداشتی و درمانی مناسب، و رفتارهای تحقیرآمیز و جنسیت‌زده، بخشی از رنج روزمره این زندانیان است. همچنین در این زندان تراکم جمعیت بالاست و به‌دلیل کمبود امکانات اولیه، بسیاری از زندانیان حتی از جای خواب محروم‌اند.

پیش از این نیز بیش از ۱۵۰ نفر از زندانیان سیاسی سابق، از جمله نرگس محمدی، لویی آرنو، هستی امیری، بنجامین بریر، ناهید تقوی، محمد حبیبی، آرش صادقی، کیوان صمیمی، اسماعیل عبدی، جعفر عظیم‌زاده‌، سپیده قلیان، کیوان مهتدی، فرهاد میثمی، سیامک نمازی و… خواسته‌های مشابه ۱۹ زندانی سیاسی زن را مطرح کرده‌ بودند.

همچنین زندانیان مرد که به زندان اوین بازگردانده شدند، به اشکال مختلف اعتراض خود را به وضعیت نگهداری زنان زندانی سیاسی نشان داده‌اند. مهدی فرحی شاندیز و حمید اردلان دو تن از زندانیان نیز دست به اعتصاب غذا زده‌اند.