در تاریخِ یک قرن و نیمِ اخیرِ ایران نمیتوان نمونهای یافت که در وسعت و شدتِ سبعیت با قتلِ بیمهابای تعداد بسیار زیادی از هموطنانمان و بازداشت و زندان و اعترافگیریهای اجباری وسیع از بیشماری دیگر قابل قیاس باشد. کشتارِ دیماه ۱۴۰۴ زخمی بزرگ و ماندگار بر پیکرِ ملتِ ایران وارد کرد.
حاکمیت جمهوری اسلامی، در رأسِ آن ولیفقیهِ نظام، نهتنها عاملِ مستقیمِ این جنایات است، بلکه مسئولیتِ اصلیِ رسیدنِ کشور به وضعیتِ کنونی را نیز برعهده دارد. نارضایتی و خشمِ مردم ریشه در فساد، تبعیضگرایی و ناکارآمدیِ حکومت و نتایجِ سیاستهای شکستخوردهٔ آن دارد. امروز ایران درگیر بحرانِ همهجانبهای است که زندگیِ وسیعترین اقشارِ مردم را بهطور فزایندهای غیرقابلتحمل کرده است.
جمهوری اسلامی با سرکوب و حذفِ تشکلهای مستقلِ صنفی و سیاسی، تبدیلِ صداوسیما به رسانهای تبلیغاتی و انحصاری و سرکوبِ اطلاعرسانیِ آزاد و بستنِ جهانِ مجازی، در را بر رسانههای مستقل بهعنوان رکنِ چهارمِ دموکراسی بسته و دروازه را بر رسانههای بیرون گشوده است؛ و با نقضِ خشنِ حقوق و آزادیهای مردم، از جمله حقِ اعتراض، راههای مبارزهٔ مدنیِ خشونتپرهیز را سد کرده است. مسدود ساختنِ حقِ اعتراضِ مدنی بانیِ آن است که مردمِ معترض، از سرِ استیصال و رویگردانیشان از حکومت، به فراخوانهای غیرواقعی و بدون ارزیابی از تناسبِ نیروها واکنشِ مثبت نشان دهند و به مسلخ کشیده شوند و چشم به آسمان و ارتشهای خارجی بدوزند؛ در حالی که چنین حملهای میتواند به یک جنگِ فراگیرِ داخلی و فروپاشیِ ایران بینجامد.
جمهوری اسلامی، علیرغم همهٔ هشدارها، اینک ایران را در وضعیتی بسیار آسیبپذیر قرار داده است. بر چنین زمینهای، جریانهای جنگطلب افکار عمومی ایران و جهان را بهطور روزافزون برای حمله به ایران آماده میکنند. خطرِ تهاجمِ خارجی و جنگِ داخلیِ خانمانبرانداز کشور را بهطور بسیار جدی تهدید میکند. حلقهٔ محاصرهٔ نظامی به دورِ کشور تنگتر میشود.
مخالفت با جنگ و تهاجمِ خارجی بهمعنای فروکاستن مبارزه علیه ساختار بحرانزای جمهوری اسلامی و سرکوبگری آن نیست. بهعکس، تنها چنین مبارزهای میتواند با اجبارِ حکومتِ خونریز به عقبنشینی و کنارهگیریِ خامنهای، افقِ فروکش بحران و دفعِ خطرِ حملهٔ خارجی را پیشروی کشور و مردم بگشاید. در این راستا، ما از پیشنهاد بیانیهٔ اخیرِ مهندس موسوی و «بیانیهٔ ۱۷ نفر» برای طرحِ مشترک خواستِ رفراندوم قانون اساسی و از هر تلاشی برای گذار به یک دموکراسی بر مبنای جدایی دین از حکومت استقبال میکنیم.
ما همه میهندوستان ایران را، با هر گرایش فکری، برای متوقفکردن این چرخه خطرناک دعوت به همکاری و همراهی و تلاش در عرصههای زیر میکنیم:
- تشکیل یک کمیته حقیقتیاب بیطرف با شرکت افراد و نهادهای معتبر و شناختهشده جهانی برای تشخیص ابعاد واقعی و تعیین عاملان و آمران این کشتار
- دادخواهی آسیبدیدگان سرکوب
- آزادی زندانیان سیاسی و شرکتکنندگان در اعتراضات
- لغو حکم اعدام
- تشدید فشارهای بینالمللی به جمهوری اسلامی برای رعایت حقوق بشر و مشروطکردن کاهش فشارها به گامهای حکومت در این راه
- سازماندهی همبستگی بینالمللی با جنبش حقطلبانه مردم ایران
- مخالفت با هرگونه جنگطلبی و راهحل نظامی
- برگزاری رفراندوم قانون اساسی
امروز ایران در لبهٔ پرتگاهِ هستیبراندازی قرار گرفته است؛ پرتگاهی که با حملهٔ خارجی و جنگِ داخلی میتواند دروازههای جهنم را به روی ایران بگشاید. همکاری و همراهی برای نجاتِ ایران باید مرزهای گروهی را بشکند و همهٔ کسانی را دربرگیرد که به تمامیتِ ارضیِ ایران، مخالفتِ کامل با هرگونه جنگطلبی، و مبارزهٔ خشونتپرهیز برای گذار از استبداد متعهدند.
