سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۰ خرداد, ۱۴۰۵ ۱۶:۳۰

چهارشنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۶:۳۰

فهرست ۲۰۰ دانش‌آموز جان‌باخته؛ دوصد نیمکت خالی؛ دوصد نام که نباید بی‌جان می‌شدند

اخبار روز: دوصد نام! نام‌هایی که تکرارشان خواهیم کرد تا روز دادخواهی. نوشتن این فهرست آسان نیست. هر اسم با مکث می‌آید، بغضی بالا می‌زند و بعد دردی می‌ماند که کشنده است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان اسامی ۲۰۰ دانش‌آموز جان‌باخته در اعتراضات دی ماه را منتشر کردند و نوشت: کلاس‌ها دیگر مثل قبل نیستند. نیمکت‌های خالی فقط نشانه‌ی غیبت نیستند؛ بلکه یادآور جنایتی‌اند که به کلاس درس رسیده است؛ یادآور سیاستی‌اند که کودک را از کلاس، به گورستان فرستاد. کلاس‌هایی که دانش‌آموزان‌شان نام دوستان کشته‌شده‌شان را می‌دانند و معلمانی که دیگر فقط درس نمی‌دهند، بلکه شاهد و همراه این دادخواهی‌اند.

.

دوصد نام! نام‌هایی که تکرارشان خواهیم کرد تا روز دادخواهی. نوشتن این فهرست آسان نیست. هر اسم با مکث می‌آید، بغضی بالا می‌زند و بعد دردی می‌ماند که کشنده است.

هر نام یک «کاش» با خودش دارد: کاش زنده بود؛ کاش مدرسه‌اش هنوز منتظرش بود؛ کاش مادری مجبور نبود نام فرزندش را در فهرست‌ها بخواند.

این‌ها کودک بودند؛ زندگی داشتند، شیطنت داشتند و رؤیا داشتند، اما دست‌هایی تصمیم گرفتند که زندگی‌شان قابل حذف است.

این فهرست آرشیو مرگ نیست؛ کیفرخواستی است علیه سیستمی که کودک را نه صاحب زندگی، که مانعی برای بقای خود می‌بیند.

دوصد جان از ما گرفته شد؛ با گلوله، با فقر و با سرکوب، در امتداد یک منطق واحد؛ همان منطقی که آموزش را ناامن کرد، خیابان را به میدان تیر بدل ساخت و کودکی را جرم‌انگاری کرد. و پس از مرگ‌شان هم دست برنداشتند: نام‌ها را ممنوع کردند، خاکسپاری‌ها را بی‌صدا پیش بردند و حقیقت را انکار کردند. حذف، انکار و تحریف، ادامه‌ی همان سیاستی بود که پیش‌تر جان‌ها را گرفته بود.

کلاس‌ها دیگر مثل قبل نیستند. نیمکت‌های خالی فقط نشانه‌ی غیبت نیستند؛ بلکه یادآور جنایتی‌اند که به کلاس درس رسیده است؛ یادآور سیاستی‌اند که کودک را از کلاس، به گورستان فرستاد. کلاس‌هایی که دانش‌آموزان‌شان نام دوستان کشته‌شده‌شان را می‌دانند و معلمانی که دیگر فقط درس نمی‌دهند، بلکه شاهد و همراه این دادخواهی‌اند.

اما ما ایستاده‌ایم؛ در کنار خانواده‌ها، در کنار مادران و پدرانی که از دل سوگ، دادخواهی را برگزیدند، و در کنار دانش‌آموزانی که دیگر فقط «دانش‌آموز» نیستند، بلکه دادخواهان خون دوستان‌شان‌اند.

ما این نام‌ها را می‌نویسیم تا آموزش از بی‌طرفیِ دروغین بیرون بیاید و جامعه بداند تا وقتی مرگ کودک بی‌هزینه است، هیچ نظم سیاسی‌ای مشروع نیست. این فهرست فقط برای سوگواری نیست؛ برای بیدار ماندن است، برای فراموش نکردن این حقیقت که کودک‌کشی، سیاست است.

دوصد نام؛ یعنی یادآوریِ مداومِ یک واقعیت ساده و هولناک: سیستمی که آینده را می‌کشد. نام‌ها می‌مانند؛ برای مطالبه، برای پاسخ‌گویی و برای پایان‌دادن به سیاست قتل کودک..

یادشان را به سکوت واگذار نمی‌کنیم

این فهرست تا روز دادخواهی بسته نخواهد شد

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

این فهرست شامل اسامی ۲۰۰ دانش‌آموزی است که جان‌شان در نتیجه‌ی خشونت و سرکوب ساختاری گرفته شده است؛ کودکانی و نوجوانانی که باید در کلاس درس می‌بودند، نه در آمار مرگ. ثبت و انتشار این نام‌ها، نه صرفاً یادآوری یک فاجعه، بلکه تأکیدی است بر حق زندگی، حق آموزش و حق آینده؛ حقوقی که به‌طور سیستماتیک از آنان ربوده شد.

یادشان گرامی، و مطالبه‌ی عدالت برای آنان زنده و پابرجاست

یادشان را به سکوت واگذار نمی‌کنیم.

ابوالفضل دهقانی، امیرعلی پرویزی، مصطفی سرافراز اردکانی، امیرحسین دولت‌آبادی، کیاوش میرقاسمی، غزل جان‌قربان، محمدرضا مدنی، بهار حسینی، طاها صفری، امیرحسام خدایاری، مصطفی فلاحی، امیرعلی حیدری، سینا اشکبوسی، مهرداد صادقی، بنیامین محمدی، ابوالفضل بیگ‌محمدی، آرنیکا دباغ، امیرسالار بهمنی‌نژاد، ابوالفضل بختیارپور دورکی، برنا دهقانی، ابوالفضل باجول، ریبین مرادی، ملینا اسدی، بهار شادمهری، آرین قاسمی، نارنین‌زهرا صالحی، رهام سعادتی، جبار پناهی آزاد، کیمیا کامیاب، میلاد حسن‌زاده، آرمین سلطان‌محمدی، فائزه ایزدی، دیاکو محمدی، آرمین وفایی، مانی شفیعی، امیرمهدی کشاورز، مهدی گنج‌دانش، طاها نادری، معین تقی‌پور، پویا جعفری، علی اباذری، محمدحسین پرنون، علی مهری، شایان اسدی، ماهان رستمی، علی‌محمد صادقی، ابوالفضل عزیزی، جاوید رضایی، حذیفه اوستاخ، نیما نجفی، آرین عشقی، سعید رضایی، مسعود کریم، محمد یاسین داود نبی، آنیلا ابوطالبیان، غزل دمرچلی، مەهنا دودوشکانی، مصطفی میرزایی، آروین سالمی‌راد، مهدی مختاری بایگی، ابوالفضل قلعه‌گری، عباس کلهر، امیررضا نوروزی، امیرحسین قراگزلی، ابوالفضل شیخ‌ویسی، ایوالفضل جاهدی، سیما ملکی، سام صحبت‌زاده، امیرحسین حضرتی، امیرحسین دونلو، امیرعلی قنبرزاده، مهدی ضیایی، نیما عباسی یزدی، بنیامین علیزاده، رضا غیاثی، متین عباسی، کامران علیزاده، علی آرمند، سهند ناصری کتکی، مسیح شاهوردی، امیرحسین مرادی، نازنین اسمی‌خانی، ابوالفضل نوروزی، مهیار کاکازاده، سودا اکرمی‌فر، هێمن محمدی، محمدحسین ساریخانی، ایمان فرعی، مسیح بیگدکی، نیما جعفری، میلاد تیموری، امیرمحمد لطفی، محمدپویا کریم‌آبادی، سهیل فتوحی، اسرا طاوسی‌نیا، سامیار علی‌پور، ثنا توسنگی، محمدمهدی صفری، ساجده کریمی، امیرعباس مومنی، ایلیا قدسی، پرنیان دلیری‌آبکناری، ارشیا عسکری، محمد طاها سپهوند، امیرحسین محمدزاده، ابوالفضل موسوی، رضا امیری، امیرعلی ذاکری، یلدا محمدخانی، ستایش صمدی، عرفان حسن‌نژاد، احمد رعنایی، رضا کاووسی، نیما کدخدایی، محمد یزدانی، امیرحسین سرتیپی، سجاد خالق‌زاده، پارسا بیرانوند، پارسا لرستانی، امیرمحمد سگوند، نیما نینواپور، نیما عباسی، ابوالفضل رجایی، رامتین میرزادخت، نیوشا حمیدی، پارسا امینی، کسری وفاپور، امیرعلی فلاح‌پور، امیرمسعود احمدی، شیوا جاوید، محمدرضا علیزاده‌نسب، مهرداد ابراهیمی، مانی هداوند، ابوالفضل وحیدی، سودابه سربندی، رضا مرادی، پویا درخشان، مبین یعقوب‌زاده، پارسا معدنچیان، سام افشاری، عرفان فرجی، پدرام خالویی، طاها هوشیار، امیرعباس رضابخش، علی غلاملو، فردوسی شهریار، علی‌اصغر حسینی، زهرا معبودی‌زرنق، علی‌رضا ولی‌پور، حسن مقامی، حسین کایدی، علی حسن‌زاده، امیرعلی پهلوان‌زاده، امیرعلی صیامی، امیرعلی یحیایی، رسول کدیوریان، رضا کدیوریان، محمد نوری، امیر یکتائی‌یگانه، محمدرضا قلی‌وند، علی‌رضا پارسافر، آرش احمدوند، سینا لواسانی، آیناز رحیمی حاجی‌آبادی، طاها صادقی گزنی، محمد امین اکبریان، سهیل الماسی، علی یغمورلو، علی محمدی، محمدصالح کنشلو، جواد کاظمی، محمد سلطانی‌فر، علی امیردادی، محمد متین باقری، مهدی مهمدی کرتلایی، ، فاطمه‌رها تاجیان، اسماعیل پیشرو، محمد ابراهیم بختیاری، امیر حسین سرباز، سروش اسحاقی، آرمان گرجیان، علیرضا سیدی، علیرضا صیدی، یاسین الهی، نوید ناظمی ملکی، یزدان افروغ، ابوالفضل یغموری، محمد رضا قربانی، مانی صفرپور، سمیرا خانی، حسنی شهدوستی، امیرعلی مولایی، امیرمهدی نعمتی‌نژاد، ملیکا شاهمرادی، امیرعلی موذنی، آروین مرادی، عرشیا نرج‌آبادی، امیریکتا، علی مناتی، دانیال داداشیار رازلیقی

 

فهرست ۲۰۰ دانش‌آموز جان‌باخته؛ دوصد نیمکت خالی؛ دوصد نام که نباید بی‌جان می‌شدند – akhbar-rooz.com

تاریخ انتشار : ۲۰ بهمن, ۱۴۰۴ ۹:۱۷ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »
از ناحیه تا تهران

از ضاحیه تا تهران: تبادل آتش یا تسریع توافق؟

محمد مالجو: تهاجم اخیر اسرائیل به ضاحیۀ جنوبی و واکنش موشکی ایران به اسرائیل در چند ساعت پیش دوباره منطقه را در آستانۀ ورود به چرخۀ تصاعدیِ خطرناکی قرار داده است.

استدلال ایران دربارۀ نقض آتش‌بس با تهاجم اسرائیل به لبنان به‌تمامی صحیح است. اما پاسخ ایران در قالب تبادل آتش عملاً لبنان را به سوی یک میدان جنگی شدیدتر سوق می‌دهد، میدانی که ظرفیت تخریبی دارد بس فراتر از توان یک جامعۀ بحران‌زده.

اما مسئله فقط لبنان نیست. همین مسیر عملاً ایران را نیز در معرض لغزش به یک رویارویی فزاینده و پرهزینه قرار می‌دهد. گسترش دامنۀ درگیری به‌ طور همزمان در لبنان و ایران نه به بازدارندگی پایدار …

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است…. در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

وقتی انسانیت از تمدن عقب می‌ماند!

تجدید نظرطلبی یا بازاندیشی در مفهوم امپریالیسم و ضد امپریالیسم

فناوری بهتر فقط می‌تواند در یک سیستم پساسرمایه‌داری توسعه یابد

شلیک موشک‌ها؛ آغاز جنگ یا آخرین فرصت برای مذاکره؟

جنگ که می آید همه شکست می خورند

بیانیه اعتراضی حزب اتحاد ملت نسبت به تداوم روند اعدام‌ها