بخش اول- اقتصادی
شوک درمانی و خیابان
هم نوایی و هم افزایی تحریم های خارجی با سیاست های اقتصادی داخلی
بیش از سه دهه است، که تیم های اقتصادی، در قالب دانشکده های اقتصاد و اندیشکده ها و نظریه پردازان مختلف، به دنبال القا و اجرای سیاست های اقتصادی مبتنی بر آزادی واردات، مقررات زدایی از نیروی کار، خصوصی سازی گسترده، کوچک سازی دولت، حذف یارانه ها و خلاصه به فراموش سپاری سیاست صنعتی ملی جایگزینی واردات، با اتکا به افسانه تجارت خارجی آزاد،بوده اند.
طی حداقل سه دهه، کلان سرمایه داری تجاری وابسته واردات محوردرایران، با سراب ادغام در اقتصاد جهانی، تصمیم گیران کلان اقتصادی را، به انجام سیاست تعدیل اقتصادی و شوک درمانی های پی درپی وا داشته اند. اجرای این سیاست های نولیبرالی در ایران، اگرچه مانند بسیاری از نقاط دیگر جهان شکست خورده وبه فقر و فلاکت اقتصادی و فرودست شدگی اقشار کثیری از مردم ایران منجر گردیده است، اما به ساختاری الیگارشیک و تو در تو در اقتصاد ایران فرا روئیده، که بنگاهای اقتصادی را از دولت ستانده، و به خصولتی ها و شبه دولتی های غیر پاسخگو داده است.
فرجام این تعدیل اقتصادی، غلبه سرمایه سوداگر وتجاری و وابسته و به حاشیه رانده شدن سرمایه ملی و تولید محور بوده است. شکل گیری بانکهای خصوصی، عمدتا در راستای منافع سرمایه سوداگر و مستغلاتی، با هدف ماشین چاپ نقدینگی، درخدمت سرمایه داری رانتی و رفاقتی ایفای نقش کرده است.
این نظریه پردازان با استفاده از بیشمارامکانات رسانه ای به عنوان روشنفکران ارگانیک الیگارشها و ابر طبقه اقتصادی مسلط ایدئو لوژی خود را، همچون دین و مذهبی غیر قابل خدشه در فضای عمومی پمپاژ می کنند و شور بختانه توانسته اند، طی این سالها،این نظریه را هژمونیک سازند و فضای عمومی را به تسخیرخود در آورند.
آنها هرکس و یا جریانی را که ازبایستگی نقش دولت، دربرقراری عدالت اجتماعی و مبارزه با فقر و نابرابری ولزوم اجرای اصول قانون اساسی در تامین بهداشت و درمان و آموزش رایگان و داشتن سرپناه برای هر ایرانی بگوید، به ارتداد از مکتب مقدس بازار متهم می کنند و با برچسب کمونیسم از صحنه می رانند.
آنها طی سه دهه اخیر، به تدریج توانسته اند، روایات جعلی مبتنی بر معجزه ی دستان پنهان بازار ، رهایی بخش بودن بازار آزاد، لزوم خصوصی سازی، کوچک سازی دولت و آزادسازی کامل تجارت خارجی و آزاد سازی نرخ ارز را به تصمیم گیران کلان اقتصادی کشور بباورانند و سیاست شوک درمانی را در دولت های مختلف عملیاتی کنند. سیاستی که هم در ایران و هم درجهان نتایج فاجعه باری داشته است.
شوک درمانان به عنوان جنایتکاران اقتصادی، بدون در نظر گرفتن تحریم های حداکثری امپریالیسم، اقتصاد نحیف ایران و اقشار وسیع فرو دست شده ی ایران را، هر بار، در معرض اجرای تزهای شکست خورده ی نو لیبرالی خود قرار داده وهیچگاه مسئولیت عواقب فاجعه بار تصمیمات خود را نپذیرفته اند.
نولیبرال های وطنی با فرافکنی ، از پس هرفاجعه ای فرار رو به جلو می کنند و با هجو گویی، ناموفق بودن اصلاحات بازار بنیاد خود را، با بیشرمی تمام ، باز ناشی از اقتصاد دستوری و قیمت گذاری دستوری،بزرگ بودن اندازه دولت و یا عواملی دیگر می دانند!
کدام طبقه، کدام جریان، کدام سیاست ،
برای ترامپ و امپریالیسم آمریکا، فرش قرمز پهن می کند؟
امروز اسم رمز بازارآزاد و آزاد سازی اقتصادی در خدمت فروپاشی است. بازار آزاد و رقابتی که عملا در ایران وجود خارجی ندارد. بازار ارز ایران، توسط صادراتچی های کلان، مافیای واردات و الیگارشها و قاچاقچیان، از سلیمانیه عراق تا هرات، بر بستر کانالهای تلگرامی، کنترل وتنظیم می شود. آن چه پیش از وقایع خونین دی ماه، در گروگان گیری دولت و قوت لایموت مردم توسط الیگارشها و تراستی ها در ایران صورت گرفت، نشان داد، دولت در ایران عملا به تسخیر الیگارشها و تراستی ها و خصولتی ها در آمده و این ابر طبقه قدرتمند، ابایی ندارد، که در بد ترین شرایط تحریم ها ی امپریالیستی و تهدید های خارجی، همچون اسب تراوای دشمن عمل کند و پزشکیان را مجبور به رهاسازی فنر قیمت ارزکند، تا قیمت ها پروازکنند و مردم ناراضی و عاصی راهی خیابان ها شوند.
این بار هم مثل سنوات گذشته،علیرغم ادعای دروغین حلقه تصمیم گیران اقتصادی، مبنی بر تثبیت نرخ ارز و خذف رانت، پس از آزاد سازی و یا به اصطلاح تک نرخی سازی ارز، باز قیمت بازار ارز سر به فلک کشید و فاصله ۲۰ تا ۳۰ درصدی خود را با نرخ تالار دوم حفظ کرد!
از پس اعتراضات بی سابقه و خونبار دی ماه ۱۴۰۴ اگرچه هزاران ایرانی ازطیف های مختلف کشته و یا زخمی شدند و دهها هزار نفر هم دستگیر شدند، اما غارت چند میلیارد دلاری از جیب ایرانیان توسط دلارداران صادراتچی و تراستی و ابر طبقه حاکم، که زمینه ساز اصلی این نا آرامی ها بود، طبیعی انگاری شد. هیچ کدام از این غارتگران نجومی، نه دستگیر شدند و نه به دست قانون سپرده شدند و نه مشخص شد که در پس این کودتای اقتصادی چه کسانی قرار دارند؟ محض خالی نبودن عریضه، جنایت الیگارشها و تراستی ها در گروگانگیری ملک و ملت ، با چند توپ وتشر ساده آقای اژه ای ختم به خیر شد!
علت این کوچک انگاری نقش تراستی ها و الیگارش ها، دروقایع اخیرچیست؟
یا دایره ذینفعان این گران سازی های بی سابقه تا صدر تصمیم گیران یعنی روسای سه قوه وحتی بیت رهبری گسترده است، چنان که می توان گفت:چاقو دسته ی خود را نمی برد، ویا الیگارشها و همپالگی هایشان به عنوان دولت پنهان، چنان نقشی فرادست و فرا قوه ای پیدا کرده اند، که دیگر ، زور حکومت هم به آنها نمی رسد!
به نظر می رسد، دیر گاهی است که ساختار قدرت، به ابزار تحقق امیال بزرگ سرمایه داران صادراتچی و مافیای واردات و تجارت خارجی برای خروج ارز از کشور بدل شده است. که اگر غیر ازاین بود طی ده سال اخیر حداقل ۱۱۵ میلیارد دلار ارز حاصل از صادرات تاراج نمی شد و به چرخه اقتصادی کشور باز می گشت. دولت نقش خود را به عنوان نماینده کل جامعه فرو نهاده و عمدتا به سود صاحبان ثروت و قدرت ،تصمیم سازی می کند.
این قافله را سر باز ایستادن نیست!!
تصمیم سازان اصلی شوک درمانی، درتیم اقتصادی دولت و حلقه مشاوران، از مدنی زاده تا همتی و درودیان و صادق الحسینی تا شخص پزشکیان و دیگران، همچنان برخر مراد سوارند و بر درستی تصمیم خویش، در این شرایط خطیر پای می فشارند! گویی وقایع خونبار دیماه هیچ ربطی با شوک درمانی نداشته است!
ملتی که این شوک سهمگین را متحمل شده است،هنوز در آی سی یو است و معلوم نیست اصلا بتواند به وضعیت عادی برگردد. اما طبیبان مدعی با بی شرمی ، هیچ ربطی بین این بیمار در حال اعتذار و شوک درمانی اخیر نمی بینند . برخی از آنان سبکسرانه و برخی دیگر که همان خون آشامانند ، درصدد واردکردن شوک های بعدی اند! آنها در مرحله بعدی گران سازی نان مردم و حامل های انرژی را نشانه رفته اند!
مردمی عاصی و” نا شهروندان بی قرار” یعنی همان” شمارش ناشدگان” و” بی صدایان” هربار، مضطرب و نا امید، از پس هر شوک و بی ثبات سازی ناشی از آن درسالهای۱۳۹۶ و ۱۳۹۸و ۱۴۰۱و سپس تر، در یک ماه پیش، به خیا بان زده اند و در انتظار شوک های بعدی سرگردانی می کشند!
الیگارشها و ابرطبقه حاکم،همگام با بانکهای خصوصی، جامعه نحیف و پاره پاره ایران را آزمایشگاه تز های شکست خورده و تاریخ گذشته ی نو لیبرالی خود ساخته اند و دولت را ازفلسفه وجودی خود تهی کرده اند.
این قافله دزد سالار، کمر به کلنگی کردن اقتصاد و جامعه ایران بسته وتا وصل و ادغام شدن در نظم سرمایه داری جهانی، هرگز سر باز ایستادن ندارند!
به سادگی می توان فهمید، که چه کسانی به نمایندگی از کدام طبقه در ایران، برای ترامپ و امپریالیسم آمریکا ،فرش قرمز پهن می کند؟
روسیه اگر پس از سه سال ونیم جنگ توانست ، ارزش پول ملی خود را حفظ کند، تورم را مهار کند و برخلاف تمام پیش بینی ها، ثبات اقتصادی را تجربه کند، ابتدا بانک های خصوصی را منحل ساخت و همزمان مهار الیگارش های سرکش را کشید و در سایه آن وضعیت زندگی مردمش را بهبود بخشید و نهایتا وحدت و انسجام ملی در کشور را برقرار ساخت.
با این تناقض ساختاری در جمهوری اسلامی، و عنان اقتصاد کشور که در دست الیگارشها و کلان سرمایه داری تجاری رانتی است و با بی تفاوتی و یا سکوت رهبری، هیچ بعید نیست، که استقلال و اقتدار سیاسی و دفاعی و سرزمینی، که دستاورد سترگ انقلاب بهمن ۱۳۵۷ است، درپای منافع این ابر طبقه قربانی شود.
ادامه دارد…
سی ام بهمن ۱۴۰۴
