رهبر بنیاد ملی دموکراسی(NED) پس از افتخار به «استقرار» ۲۰۰ ماهواره استارلینک در ایران در بحبوحه خشونت، در کنگره مورد انتقاد قرار گرفت
نوشته مکس بلومنتال و وایات رید
برگردان بهفارسی: گودرز اقتداری
بهنقل از (The Grayzone) ۲۴ فوریه ۲۰۲۶
دیمون ویلسون، رئیس بنیاد ملی دموکراسی، در کمیتهای از مجلس نمایندگان از تلاشهای تهاجمی گروه خود برای ایجاد ناآرامی در ایران، از جمله قاچاق ترمینالهای استارلینک و روایتهای ضد ایرانی برای رسانهها، تمجید کرد.
سخنرانی دیمون ویلسون، رئیس بنیاد ملی دموکراسی (NED)، در جلسه استماع نظارتی مجلس نمایندگان در ۲۴ فوریه، پس از آنکه فاش کرد آژانس او «از همان ابتدا حمایت از استقرار [و] بهرهبرداری از حدود ۲۰۰ ترمینال دریافت کننده ماهواره استارلینک» در بحبوحه خشونتهایی که ماه گذشته ایران را فرا گرفت، را آغاز کرده است، توسط یکی از اعضای کنگره قطع شد. قبل از اینکه بتواند جملهاش را تمام کند، لوئیس فرانکل، عضو ارشد کمیته فرعی امور خارجه، عملیات خارجی و برنامههای مرتبط مجلس، حرفش را قطع کرد و به ویلسون گفت: «میدانی چیست، من حرفت را قطع میکنم – بهتر است در موردش صحبت نکنیم.»
اظهارات ویلسون پس از سوالی از فرانکل مطرح شد که جزئیاتی از آنچه ظاهراً ابتکار جدید و ظاهراً مخفی وزارت امور خارجه برای ارائه ترمینالهای استارلینک به ایرانیان بود را درخواست کرد.
به نظر میرسید ویلسون هم برای ناآرامیهای اخیر و هم برای ایران و تصویرسازیهای بعدی رسانهها از این هرج و مرج اعتبار قائل است. او اظهار داشت: «آنچه امروز میبینیم این است که این بنیاد در طول سالها سرمایهگذاریهایی انجام داده است که تضمین کرده است ارتباطات امنی، از جمله از طریق استارلینکها وجود داشته باشد که اجازه میدهد اطلاعات هم به داخل و هم به خارج از کشور منتقل شود.»
به گزارش نیویورک تایمز، سیستمهای اینترنتی تولید شده توسط ایلان ماسک توسط «شبکهای نامنظم از فعالان، توسعهدهندگان و مهندسان که از موانع دیجیتالی ایران عبور کردند» به داخل کشور قاچاق شده است. اکنون مشخص است که NED حداقل تا حدی مسئول تأمین مالی و هماهنگی آن شبکه بوده است.
ویدیوی اعترافات دیمون ویلسون رئیس بنیاد ملی دموکراسی، در کمیتهای از مجلس نمایندگان ایالات متحده.
بنیاد ملی دموکراسی در سال ۱۹۸۲ تحت نظارت ویلیام کیسی، رئیس وقت سیا، تأسیس شد تا دولتهای سوسیالیستی و مستقل را از طریق حمایت مستقیم سازمانهای مردمنهاد، سازمانهای رسانهای و احزاب سیاسی سرنگون کند. آلن واینستین، یکی از بنیانگذاران NED، در سال ۱۹۹۱ در مورد کار این بنیاد گفت: «بسیاری از کارهایی که امروز انجام میدهیم، ۲۵ سال پیش مخفیانه توسط سیا انجام میشد.»
با وجود مأموریتش برای ترویج شفافیت و «آزادیهای اساسی» در خارج از کشور، NED اکنون یک گروه مصرف پول کثیف است که نام شرکای محلی خود را تحت سیاست «وظیفه مراقبت» که در سال ۲۰۲۵ تصویب شد، پنهان میکند. ویلسون در جریان شهادت خود در کنگره در فوریه امسال، اصرار داشت که این سیاست برای امنیت دریافتکنندگان کمکهای مالی در محل ضروری است.
بنابراین، کار NED برای قاچاق ترمینالهای استارلینک به ایران، عملیاتی مخفیانه با هدف ایجاد ناآرامی است و به اعتراف ویلسون، این اکنون بخش کلیدی از تهاجمیترین ابتکار عمل این بنیاد است. ویلسون به فرانکل نماینده کنگره گفت: «ایران اولویت بزرگی برای این بنیاد بوده است. از زمانی که من به این بنیاد آمدم، ایران سریعترین برنامه رو به رشد ما بوده است.» وی افزود که «اکنون این یکی از بزرگترین برنامههای ما در سطح جهانی است که هم شرکای مستقیم – گروههای ایرانی – و هم مؤسسات اصلی ما با آن درگیرند.»
ویلسون گفت که سازمان او در ایجاد جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۰۲ نقش مهمی داشته است، جنبشی که در ابتدا شاهد بسیج ایرانیان علیه قانون حجاب اجباری جمهوری اسلامی بود، پیش از آنکه اعتراضات به شورشهای خشونتآمیز تبدیل شود.
ویلسون با اشاره به زن کرد ایرانی که پس از بازداشت به دلیل نقض قانون حجاب اجباری، در بازداشت پلیس به دلیل وضعیت پزشکی آشکار درگذشت، گفت: «اگر به تأثیر کار ما در ایران فکر کنید، دلیل اینکه جنبش زن، زندگی، آزادی با یک روسری ساده آغاز شد – داستان مهسا امینی میتوانست به عنوان یک داستان محلی در ایران گم شود. اما شرکای NED به پوشش این داستان، رساندن آن به جهان و بازگرداندن آن به ایران کمک کردند.»
شورشهای خشونتآمیز تغییر رژیم در ۸ و ۹ ژانویه در سراسر ایران دوباره شعلهور شد و منجر به آتشسوزی کلانتریها، صدها مسجد و عبادتگاه، ساختمانهای دولتی، بازارها و حملات مرگبار به نگهبانان و همچنین افسران پلیس شد. خشونت تنها زمانی متوقف شد که سرویسهای امنیتی ایران اینترنت را قطع و هزاران ترمینال استارلینک را خنثی کردند.
دولت ایران نام و شماره شناسایی بیش از ۳۰۰۰ شهروند را که در طول دو روز شورش کشته شدند، ارائه کرده است. اما همانطور که Grayzone گزارش داد، سازمان مردمنهادِ تحت حمایت NED، فعالان حقوق بشر در ایران، در ابتدا ادعا کرد که تعداد کشتهشدگان بیش از دو برابر این تعداد بوده است.
اکنون، در حالی که رسانههای جریان اصلی مانند گاردین با استناد به منابع مشکوک سلطنتطلب، تعداد کشتهشدگان را بیش از پیش اغراقآمیز جلوه میدهند، ویلسون از NED فاش کرده است که سازمان او با «شبکههای حقوق بشری» همکاری میکند تا «اخبار از آنچه اتفاق افتاده است را در اختیار رسانههای بینالمللی و سایر منابع معتبر قرار دهد.»
به گفته ویلسون، «مستندسازی ۱۷۰۰۰ مرگ، و احتمالاً ۳۰۰۰۰ مورد، در حال حاضر توسط شرکای ما در دست بررسی است.»
در پاسخ به این سوالِ فرانکل که آیا توصیهای در مورد گزینههای «قدرت سخت» برای ایالات متحده علیه ایران دارد، ویلسون اصرار داشت که نقش او ارائه مشاوره سیاسی نیست. او با خیال راحتتری از نقش NED در شکلدهی روایتهای رسانهای ضد ایرانی، مانند روایتی که رهبری کشور را به دلیل خشکسالی مداوم سرزنش میکند، تمجید میکرد:
«بخشی از آنچه میبینیم، واکنشی است که شرکای ما به مردم ایران کمک کردهاند تا این داستان را بگویند که رژیم منابع خود را صرف حمایت از گروههای نیابتی در سراسر خاورمیانه کرده است، تا جایی که آنها نمیتوانند منابع آب خود را برای تهران مدیریت کنند. و این داستانها تازه پدیدار نشدهاند، بلکه داستانهایی هستند که از طریق کار ما به طور مداوم پوشش داده، مستند شده و با مردم ایران به اشتراک گذاشته شدهاند.»
در جای دیگری از شهادت خود، به نظر میرسید که ویلسون اعتبار انتخاب یک دولت راستگرا در بولیوی را به خود اختصاص داده است – و اینکه NED این کار را برای تضمین کنترل ایالات متحده بر ثروت معدنی این کشور انجام داده است: او اعلام کرد: «در بولیوی، شرکای ما مانع از آن شدند که لیتیوم تحت کنترل مسکو قرار گیرد.»
ویلسون همچنین فاش کرد که NED در حال تأمین مالی و آموزش رسانهها در نیکاراگوئه است و هدف آن تضعیف دولت ساندینیست سوسیالیستی این کشور است. او با افتخار گفت: «ما مجموعهای باورنکردنی از روزنامهنگاران نیکاراگوئهای با شبکههای پوشش خبری در داخل کشور داریم.»
نماینده کنگره لویس فرانکل جلسه را با این پیشنهاد به پایان رساند که دولت ایالات متحده بسیاری از تاکتیکهای سرکوبگرانهای را که NED در خارج از کشور محکوم میکند، تکرار میکند: «دشمنان سیاسی توسط رهبران خودکامه زندانی میشوند. مردان نقابدار به خانهها میروند و مردم را ترور میکنند. مطمئناً میتوان درک کرد که چرا بسیاری از مردم از کشورهای خود فرار میکنند. متأسفانه، این بسیار غمانگیز به نظر میرسد، زیرا شبیه داستانی است که اینجا در جریان است.»
