آتش بس برای جلوگیری از بحران اقتصادی

متن زیر برگردان فارسی تحلیلی است به امضای ۲۷ نفر، که بیشترشان اقتصاددان هستند، و روز جمعه ۲۷ مارس در روزنامه اومانیته چاپ شده است:

با بمباران تاسیسات گازی جنوب ایران توسط اسرائیل در روز چهارشنبه ۱۸ مارس و پاسخ ایران که زیرساخت‌های گازی قطر را هدف قرار داد، و سپس با تهدید بمباران تأسیسات انرژی، «جنگ تحمیلی» ایالات متحده آمریکا و اسرائیل علیه ایران وارد مرحلۀ جدیدی شده است که خطر ناامنی و اختلالات بیشتری را در منطقه و فراتر از آن به همراه دارد. اگرچه دونالد ترامپ در حال حاضر می‌گوید تصمیم به تعلیق پنج روزه بمباران این تأسیسات گرفته، اما خطر همچنان بالا است و حملات ادامه دارند.

به این ترتیب، تلفات انسانی، زیست‌محیطی و مادیِ سنگینِ سه هفته جنگ، ممکن است از این پس با پیامدهای اقتصادی شدیدی همراه شود که هیچ منطقه‌ای از جهان از آن در امان نخواهد ماند. و این در حالی است که تهاجم اقتصادی و نظامی که دونالد ترامپ از ورای آن به دنبال تسلط بر جهان است، در جستجوی پاسخی به بحران عمیق سیستمی سرمایه‌داری جهانی شده و  مالی‌ شده است.

این جنگ در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، در میانۀ مذاکرات بین ایران و ایالات متحدۀ آمریکا آغاز شد. نیروهای آمریکایی و اسرائیلی با نقض حقوق بین‌الملل به ایران حمله کردند، در حالی که طرف ایرانی امتیازات غیرمنتظره‌ای را پذیرفته بود و به گفتۀ میانجی‌گر مذاکرات، وزیر امور خارجه عمان، این مذاکرات منجر به «پیشرفت‌های اساسی، مهم و بی‌سابقه» شده بود.

از آن پس، ما شاهد تشدید نگران‌کننده‌ای هستیم که خسارات انسانی، زیست‌محیطی و مادی زیادی را در منطقه، به ویژه در ایران و لبنان، به همراه داشته است: هزاران غیرنظامی، از جمله صدها کودک، کشته یا زخمی شده‌اند؛ ده‌ها مدرسه و بیمارستان، و همچنین هزاران ساختمان مسکونی و محله‌های کامل تخریب شده‌اند؛ میلیون‌ها نفر آواره شده‌اند …

سایر مناطق جهان نیز مستقیماً تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال، در اروپا و فرانسه، قدرت خرید مردم و به ویژه کارگران به دلیل افزایش قیمت‌ها در نتیجۀ احتکار و گران شدن انرژی کاهش یافته است. در عین حال،  کاهش امکان فروش محصولات و کاهش سرمایه‌گذاری‌ خطر بیکاری را افزایش می‌دهد. بسیج منابع مالی برای اهداف نظامی، به بهانۀ محافظت بهتر از شهروندان، وضع را وخیم تر می‌کند.

بنابراین، آتش‌بس فوری ضروری است:

• برای جلوگیری از تشدید خسارات انسانی، زیست‌محیطی و مادی این «جنگ تحمیلی» اسرائیل و ایالات متحده آمریکا؛
• برای جلوگیری از این که شهروندان و به ویژه کارگران بهای جاه‌طلبی‌های توسعه‌طلبانۀ آمریکا و اسرائیل را بپردازند؛
• برای هدایت میلیاردها دلاری که هم‌اکنون در جنگ هدر می‌روند به سمت تأمین نیازهای اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی؛
• برای آن که برقراری یک نظم نوین اقتصادی بین‌المللی مبتنی بر همکاری و صلح در دستور کار قرار گیرد؛
• برای جلوگیری از این که این جنگ بهانه‌ای بشود برای رژیم ایران تا  حرکات ضد دموکراتیک خود را دنبال کند.

پیشنهاد امانوئل مکرون مبنی بر «توقف حملات به زیرساخت‌های غیرنظامی، به ویژه در زمینۀ انرژی» به این چالش‌ها پاسخ نمی‌دهد. فرانسه از لحاظ تاریخی،  همواره در نهادهای بین‌المللی از رعایت حقوق بین‌الملل دفاع کرده است. او باید این سنت را ادامه دهد و در همۀ سطوح – به ویژه در سازمان ملل و شورای اروپا – ابتکاراتی برای رعایت حقوق بین‌الملل و برقراری آتش‌بس به میان بگذارد.

این بهترین راه برای تضمین صلح و امنیت در جهان و جلوگیری از یک بحران اقتصادی جدید است.

این همچنین بهترین راه برای حمایت از مردم ایران در مبارزۀ تاریخی‌شان برای دموکراسی و عدالت اجتماعی است.

امضاکنندگان:

دانیل بشه، ماری-کلر کایتو، پیر-ایو شانو، مارک کوهن-سولال، ایو دیمیکولی، مانو دونا، دنی دوران، بنوآ گارسیا، ژان-میشل گوو، فرانسواز گنگ، روبر کیسوس، آن لافوری، ژان-کریستوف لو دیگو، والری لوفور-هوسمان، سیلویان لوژن، ناصر منصوری-گیلانی، کلوتیلد ماتیو، فابین موری، کاترین میلس، آلن مورن، برونو اودان، فابریس پرووو، ژان-ماری رو، راشل سیلورا، پاتریسیا تجاس، لویی وبر، میشاییل ویکه.

چاپ متن