بامداد روز یکشنبه ۶ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، عامر رامش، زندانی سیاسی ۱۸ ساله بلوچ، اعدام شد. این حکم در حالی اجرا شده که وی پیش از اعدام از حق آخرین ملاقات با خانواده خود محروم بوده است.
اجرای حکم اعدام برای یک زندانی نوجوان-جوان، آن هم در شرایطی که از ابتداییترین حقوق انسانی مانند دیدار پایانی با خانواده، بار دیگر ابعاد خشونت ساختاری و نقض جدی حقوق بشر را برجسته میکند. این اقدام، نگرانیها نسبت به وضعیت زندانیان سیاسی، را تشدید میکند.
تأکید بر سن این زندانی نشان میدهد که چگونه کودکان و نوجوانان نیز در معرض شدیدترین اشکال سرکوب و خشونت قرار میگیرند. اعدام یک کودک-زندانی، آن هم در شرایط محرومیت از حقوق اولیه، نقض فاحش اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق کودک و بیانگر تداوم تبعیض و بیعدالتی ساختاری است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، اعدام این نوجوان-جوانِ زندانی سیاسی را بهشدت محکوم کرده و آن را نمونهای آشکار از تداوم خشونت دولتی، نقض حق حیات و بیاعتنایی به اصول بنیادین حقوق بشر و حقوق کودک میداند. این شورا با تأکید بر ضرورت توقف فوری مجازات اعدام، بهویژه در مورد کودکان و نوجوانان، خواستار پاسخگویی نهادهای مسئول و پایاندادن به روند سرکوب و مجازاتهای غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی و جوامع بهحاشیهراندهشده است.
