۲۲ بهمن ۱۳۸۸ سرفصل مهم و استراتژیک دیگری از مبارزه تعیینکننده و سرنوشتساز مردم معترض با حکومت اسلامی برای استقرار حقوق بشر و گزار به نظام دمکراتیک در ایران فردا است. حضور گسترده و برنامهریزی شده مردم ناراضی و بکارگیری ابتکارات بدیع و مسالمتآمیز در این روز، می تواند موانع و تدارکات وسیع حکومتی را از سر راه جنبش دمکراسیخواهی بردارد و معادلات سیاسی و اجتماعی را در آینده به سود ملت تغییر دهد و موقعیت فرادست برای جنبش اعتراضی به ارمغان آورد.
حضور میلیونی و چشمگیر مردم معترض در ۲۲ بهمن می تواند محاسبه کودتاگران را در تقابل با جنبش آزادیخواهی، ناکام بگذارد و توازن را در تسخیر خیابانها و میادین به سود خویش و در جهت پیشبرد خواستهها و مطالبات مردمی دگرگون سازد. وقوع این عمل، ضربهای تعیینکننده به اراده کانونهای اصلی قدرت و روحیه درونی قوای سرکوب وارد خواهد ساخت و تبع آن مقاومت ملی و همبستگی عمومی را درون ملت ناراضی و بهپاخواسته گسترش خواهد داد.
*خامنهای مسئول و پاسخگو خواهد بود.*
خامنهای و قوای سرکوب حکومت، پس از توسل به اعدامهای اخیر، برآنند که در ۲۲ بهمن توده وسیعی از مردم نارشدیافته را از اقصی نقاط کشور، بویژه از شهرهای کوچک به خیابانها و میدان آزادی تهران گسیل دارند، تا زنان و جوانان آزادهای را که با اراده مصمم برای تغییرات ساختاری و دمکراتیک پا به خیابان می گذارند، مورد تعرض و سرکوب وحشیانه قرار دهند. رفتار خشن و غیرانسانی نیروهای سرکوبگر با مردم بیدفاع و مسالمتجو، اوج قساوت و دشمنی با ملتی است که تنها برای استیفای حقوق مسلم خود بپا خواسته است. خامنهای و قوای سرکوب تحت امرش، بدانند که مردم حقطلب و آگاه را نمی توان از طریق سرکوب خونین به اطاعت واداشت. از این رو خشونت بکارگرفتهشده تاکنون، نه تنها خللی در اراده آزاد و شجاعانه مردم وارد نساخته، بلکه مردم معترض شهرهای بزرگ را بطور یکپارچه علیه ستم حکومت دینی متحد کرده است.
با این وجود خامنهای و کانونهای اصلی قدرت، بنا بر ماهیت ایدئولوژیک و سرکوبگر خود، تمایلی ندارند چشم بر واقعیات و بحران فزاینده بگشایند. لذا قصد دارند باردیگر گارد ویژه، قوای انتظامی و امنیتی و بسیج را با آرایش نظامی و جنگی و با هدف سرکوب مردم ناراضی و عصیانزده به خیابانها گسیل دارند. دور از ذهن نخواهد بود که وقوع این عمل غیرانسانی و ستمگرانه، باردیگر با مقاومت یکپارچه زنان و جوانان آزاده روبرو شود و این بار دامنه اعتراضات، مراکز ویژه قدرت و ارگانهای حساس حکومتی را در بر گیرد و حکومت را بیش از پیش با بحران فروپاشی مواجه سازد. تجربه تاریخی نیز چنین بوده است که غالب نظامهای استبدادی، با اعمال شیوههای سرکوب عریان، در اوج ” اقتدار ” از هم فرو پاشیدهاند. این دست از نظامها، همواره با تأخیر و در آخرین فرصتهای از دسترفته به فکر رعایت حقوق مردم و حفظ بقاء و تعادل خویش افتادهاند. در عصر حاضر، این موضوع کماکان معتبر است و شامل حال همه دیکتاتورها و نظامهای استبدادی در جهان می گردد. اکنون پرسشهای بسیاری اذهان نگران ملت ایران را به وقوع حوادث تلخ احتمالی در روز ۲۲ بهمن به خود مشغول داشته است.
نگرانیهایی مبنی بر چگونگی رفتار نیروهای انتظامی، گارد ویژه، بسیج و نیروهای اطلاعاتی با مردم آزادیخواه و مسالمت جو که مصمماند در این روز مطالبات اساسیشان را جلو دوربینهای خبرنگاران و مفسران جهانی پی گیرند. بنابراین، عواقب احتمالی وقوع هر رویداد تلخ و خشونتبار در روز ۲۲ بهمن، پیشاپیش بر عهده سران حکومت اسلامی بویژه شخص علی خامنهای قرار گرفته است. جنبش دمکراسیخواهی در هشت ماه اخیر، هرگاه که رأی و مطالبات برحق خویش را از حکومت طلب کرده است، مورد تعرض و سرکوب خونین قرار گرفته است. در پارهای از این اعتراضات، ستم و سرکوب وارده به اندازهای خشن و غیرانسانی بوده است که زنان و جوانان معترض و آزاده، هیچ راه گریزی جز دفاع متقابل بر سر راه خویش نداشتهاند. از همین روست که افکار عمومی علت رادیکالیزهشدن مبارزات مدنی آزادیخواهان را به درستی به رفتار وحشیانه قوای سرکوب دولتی مرتبط دانستهاند. در تمام این ایام، سعی و تلاش جنبش براین بوده است که مقامات حکومتی را متقاعد سازند که به خواستهها و مطالبات متراکم مردم ناراضی توجه لازم مبذول دارند و اراده مردم را در تعیین سرنوشتشان به رسمیت بشناسند. با این همه، حکومت اسلامی از خواستهای انسانی و طبیعی مردم عصیانزده سرباز زده است.
اکنون که ملت ایران در آستانه ۲۲ بهمن قرار گرفته است، حکومت اسلامی با بسیج تودهوار بخشی از مردم نارشدیافته، فریب افکار عمومی را در تظاهر به حفظ ” پایگاه اجتماعی ” دنبال می کند. هدف از انجام این کار، پنهان نگاهداشتن ریزش مداوم پایگاههای تودهای و بازسازی روحیه نیروهای حکومتی و مرعوبسازی جنبش در به تسلیم واداشتن آن است.
حکومت اسلامی با انجام این کار خود را بیش از گذشته در سرپیچی و تمرد از خواستههای مردم ناراضی محق جلوه می دهد و آماده انتقامگیری از جنبش دمکراسیخواهی می شود. نمایش حکومتی در ۲۲ بهمن، می خواهد به افکار عمومی چنین القاء کند که حکومت به اوضاع نابسامان و بحرانی خود تسلط دارد.
آرایش چنین نمایشی که از طریق عوامفریبی و پرداخت پول و بریز و بپاشهای دولتی و سرویسهای از پیش مهیاشده صورت می گیرد، ببرکاغذی بیش نیست که در تب و تاب یک فضای آشفته با تلنگر آزادیخواهان در هم فرو خواهد ریخت. خامنهای و کانونهای اصلی قدرت بدانند که بحران ساختاری و فزاینده حکومت اسلامی با بکارگیری این ترفندها و با برگزاری نمایشات مضحک حکومتی و بازداشتهای گسترده آزادیخواهان و روزنامهنگاران و با انسداد شبکههای اینترنتی و مخابراتی قابل ترمیم و کنترل نیست. همچنین بدانید که تعرض به مردم معترض و مطالبهجو از سوی قوای سرکوب دولتی در روز ۲۲ بهمن با پاسخ قاطع و درخور توجه زنان و جوانان آزاده روبرو خواهد شد.
زنان و جوانان معترض از این پس، با روحیه بالا و آمادگی لازم، موانع حکومتی را یک به یک از سرراه برخواهند داشت و تا کسب حقوق و آزادیهای فراگیر و دمکراتیک از پای نخواهند نشست.
در ۲۲ بهمن مردم مطالبهجو مانند گذشته، خواستههایشان را در قالب شعارهای مرکزی و محوری همچون « جمهوری ایرانی » فریاد خواهند زد و متحجران و سرکوبگران و دیکتاتور را از اقدامات شجاعانه و ابتکارات بدیع و نوین خود به وحشت خواهند انداخت. از همین رو زنان و جوانان معترض، اراده و هدف خویش را در این مرحله از مبارزه و در تعیین شعارها بر نماد و خصلت اصلی حکومت دینی « ولایت فقیه » متمرکز خواهند ساخت.
تمرکز و هدایت شعارها به سمت « دیکتاتور » به مثابه عنصر اصلی، حقیقی و حقوقی نظام در تحمیل فجایع مصیبتبار تاکنونی به جامعه و کشور، دارای خصلتی فراگیر و بسیجکننده است.
در ۲۲ بهمن مردم معترض و آزادیخواه، نسبت به سرنوشت فعالین سیاسی، اجتماعی، صنفی، عقیدتی و روزنامهنگاران شجاع که توسط حکومت اسلامی روانه زندانها شدهاند، بیتفاوت نخواهد ماند و حکومت اسلامی را برای آزادی آنان تحتفشار قرار خواهد داد.
در ۲۲ بهمن جهان باردیگر شاهد تسخیر خیابانها و میادین توسط زنان و جوانان دلاور و آزاده ایران خواهد بود.
در ۲۲ بهمن مردم آگاه و معترض از حقوق انسانی و طبیعی فرزندان خود قاطعانه دفاع به عمل خواهند آورد.
تردید نداشته باشیم که زنان و جوانان فرهیخته و مبارز در روز ۲۲ بهمن ۱۳۸۸ پیروز این میدان خواهند بود.
