هشت مارس یا روز جهانی زن، نمادی از وحدت زنان در ملیت های مختلف است. این روز به همگان یادآوری می کند که چگونه زنان جهان صرفنظر از تمام اختلافات خود در این روز گرد هم جمع می شوند تا ضمن جشن گرفتن بخاطر دستآوردهای خود طی دو قرن اخیر، مشکلات و مسائلی را که هنوز بسیاری از زنان با آن دست به گریبانند، مطرح نموده و بشناسند.
با نگاهی اجمالی به تاریخ می بینیم که زنان آگاه، همیشه از راه های مختلف، برای به دست آوردن موقعیتی برابر با مردان کوشیده اند، اما قلّت آنان از یکسو و قدرت حذف و انکار زنان و فعالیت هایشان از سوی مردان، مانع دستآوردی برای آنان بود. اما از آغاز قرن نوزدهم؛ یعنی دوران انقلاب صنعتی، ظهور مدرنیته و نگاه مدرن به انسان در غرب، لغو برده داری، رشد تکنولوژی و ایجاد اوقات اضافی، شرایطی برای زنان فراهم کرد که آنان در طلب حقوق خود دست به مبارزات، اعتصاب ها و اعتراضات جمعی بزنند.
گرچه امروزه در اکثر کشورهای دمکراتیک، زنان در تمام شئون، تا حد بسیار بالایی از حقوق مساوی با مردان برخوردارند، اما متأسفانه هنوز در کشورهای دیکتاتوری، در کشورهایی که قدرتمندانش، تحت سلطه مذهب، حکم می رانند، زنان نه تنها از حقوق برابر برخوردار نیستند که در شرایطی بسیار دردناک و غیرانسانی به سر می برند. اگر به کشور خودمان ایران توجه کنیم، و میزان آزارهای جسمی و جنسی و میزان خودکشی ها و خودسوزی های زنان ایرانی را که آمار رژیم اسلامی منتشر کرده است ملاحظه کنیم، آنوقت به شرایط دردناک زنان ایرانی پی خواهیم برد.
لازم به یادآوری است درست در زمانی که مردم جهان، پیشرفت های قابل توجه زنان در عرصه خانواده، اجتماع، سیاست و فرهنگ را جشن می گیرند، نمایندگان و قانونگزاران رژیم اسلامی لایحه به اصطلاح “حمایت از خانواده” را که تماماً به ضرر زنان است و یکبار در سال ۱۳۸۶ به مجلس ارائه شد، اما در برابر اعتراض شدید و پی گیر مدافعان حقوق زنان و فعالان حقوق مدنی تصویب آن متوقف شد، حال در فضای متشنج سیاسی که در جامعه ایران بوجود آمده ناگهان کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس شورای اسلامی در اقدامی عجولانه و بی سر و صدا، مواد ۲۳ و ۲۵ همان لایحه کذایی را به تصویب مجلس رساند. ماده ۲۳ به مردان امکان می دهد که بدون اطلاع و اجازه همسر خود، همسر یا همسران دیگری اختیار کنند و ماده ۲۵ پرداخت مهریه زن را، که تنها وسیله او در برابر طلاق ناخواسته است به متعارف و غیرمتعارف تقسیم نموده، بدون تعیین ملاکی، عملاً امکان استفاده از تنها ابزار قانونی زنان در مقابل چنین طلاقی را محدود کرده است.
در چنین شرایطی است که میل زنان آگاه ایرانی برای کسب تحصیل و شغل بالاتر، و همچنین مقاومت و اعتراض مسالمت آمیز به سیستم قانونی و قضایی عهد دقیانوس ایران، ستایش برانگیز است. مبارزه زنان و در کنارشان مردان آگاه ایرانی برای به دست آوردن کف حقوق زنان در همین رژیم، و ایستادگی در برابر تحقیر و توهین و داغ و درفش، امروزه توجه بسیاری از مراکز زنان و حقوق بشری به فعالیت های زنان ایرانی جلب شده، به معرفی زنان و دستآوردهایشان اختصاص داده شده است. با آرزوی آزادی و برابری تمام زنان و مردان جهان، روز هشت مارس را به تمام زنان، بویژه زنان ایرانی تبریک می گوییم.
هیات اجرائی سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
مهندس کامبیز قائم مقام ـ مهندس بهمن مبشری – دکتر همایون مهمنش
دهم اسفندماه ۱۳۸۸ برابر یکم مارس ۲۰۱۰
