نامه ناصر زرافشان به زندانیان سیاسی منتقل شده به زندان قزل‌حصار که در اعتصاب غذا به سر می برند

رفقا و دوستان عزیز، بندیان زندان قزل حصار

از روزی که این ماراتن مرگ را آغاز کردید، مبارزه و مقاومت شما را در بند دنبال کرده ایم. این را درک می کنیم که وقتی همه راههای مبارزه و مقاومت را بر آدمی بستند و او جز جان و هستی  خود چیز دیگری نداشته باشد، ناگزیر است با همین وسیله ای که در اختیار دارد، به مقاومت ادامه دهد.

اما راه مبارزه برای آزادی و برابری راهی بس طولانی ست و در پیچ و خم این راههای طولانی شما باید مشعل ها را حمل کنید. شما که به ضرورت دگرگونی این جهان پی برده اید، و ایمان به آینده، ایمان به قدرت انسان برای ساختن این آینده را در قلب انسانها زنده نگاه می دارید و در میان بسیارانی که نسبت به رنج دیگران، نسبت به رنج انسان بی توجه شده اند، پرومته وار این “بار امانت” را به دوش می کشید، باید زنده بمانید. زیرا جانهای عزیز شما پشتوانه تداوم این مبارزه است.

از این رو من به نام زندگی، از جانب خود و همه همرزمان، دوستان و رفقای شما، مصرانه از شما و سروناز عزیز که از شما جدا مانده درخواست میکنم که با پایان دادن به اعتصاب غذای خود، برای مراحل بعدی مبارزه  خود آماده شوید.

پیش از این روز و روزگاری دیگر بود و پس از این نیز روز و روزگاری دیگر خواهد بود.

چاپ متن