مصطفی تاجزاده در پاسخ به پیشنهاد مهدی نصیری درباره ائتلاف بین “تاجزاده تا شاهزاده” مطالبی را بیان داشته است که بخشی از آن را کانال “فردای بهتر” بازنشر کرده است.
برای اطلاع از مواضع و نظرات او درباره سلطنتطلبان لازم دیدم برخی از نقطه نظریات وی را بصورت مشخصتر و واضحتر در اینجا بازگو کنم.
***
بنظر وی اگر اصل را بر گذار به دمکراسی قرار دهیم، افراد و گروههایی که مخالف دخالت خارجی و تحریمهای اقتصادی و توسل به خشونت هستند و به استقلال و تمامیت ارضی ایران باور دارند و در پی بازی برد-برد و حضور همه نیروها در عرصه سیاست کشورند، نمیتوانند در ائتلافی شرکت کنند که اعضای دیگرش (طرفداران شاهزاده) باورهایی در نقطه مقابل آنها دارند.
اقتدارگراها (طرفداران شاهزاده) باید درک کنند که حذف مخالفان، نه ضرورت دارد، نه مفید است و نه حتی در عصر ارتباطات، در درازمدت یا حتی میانمدت ممکن است.
بنظر وی این ائتلاف باید براساس گفتوگوهای شفاف ایجاد شود، و حول دستیابی به دمکراسی شکل بگیرد، و باید همه دمکراسیخواهان را شامل باشد.
بنظر وی ایران برای همه جا دارد، به شرط آنکه انحصارطلبی نکنیم و درک کنیم که برای عبور خشونتپرهیز از استبداد دینی و حرکت به سوی دمکراسی و عدالت، چارهای جز یک مصالحه و سازش تاریخی و ملی نداریم.
بنظر وی علیرغم اینکه یک ائتلاف میتواند حول یکسری حداقلها شکل بگیرد و اتحاد نیست که پیرامون حداکثرها بوجود بیاید، ولی یک چنین ائتلافی مابین کسانی که به دمکراسی و عدالت، به استقلال ایران، به تمامیت ارضی آن، به موازین دمکراتیک و حقوق بشری، حق حاکمیت ملی و در راس همه بر نفی خشونت و مخالفت با دخالت دولتهای خارجی در امور داخلی پایبندند با کسانی که اعتقاد چندانی به این مسائل ندارند، نمیتواند شکل بگیرد.
چنین ائتلافی به فرض شکلگرفتن، در مدت کوتاهی ازهم میپاشد. هر ائتلاف پایداری نیازمند اشتراکات مهم و مقدمات زیادی است که از قبل باید فراهم شوند. ببینید یک ائتلاف با حضور فقط ۸ نفر و نه همه مخالفان جمهوری اسلامی تشکیل شد و برای طرفداران خود امیدهایی آفرید. اما به سال نرسیده بهطورِکامل ازهم فروپاشید، بدون آنکه بتواند گام مؤثری درجهت تحقق وعدههای خود بردارد. اعضا هم به نقد و گاه نفی علنی همدیگر پرداختند و بخشی از طرفداران خود را دلسرد و مایوس کردند.
یک ائتلاف، نیازمند گفتوگوهای صریح و شفاف درباره مهمترین مسائل ملی و دغدغههای مردم میباشد تا به تحلیل واحدی از مشکلات و نیز اجماعی نسبی درباره حکمرانی مطلوب در ایران و چگونگی دستیابی به آن برسد.
اگر هم زمانی قرار بر تشکیل ائتلافی شد، باید بر مبنای پذیرش دمکراسی، حقوق بشر و حقوق شهروندی شکل بگیرد تا درنهایت به توسعه و امنیت پایدار در خاورمیانهی آشوبزده کنونی برسد، نه اینکه از استبدادی به استبداد دیگری برویم.
معیار شرکت در چنین ائتلافی باید پایبندی به استقلال ایران، تمامیت ارضی آن، موازین دمکراتیک و حقوق بشری و حق حاکمیت ملی باشد.
باید بر نفی خشونت و مخالفت با دخالت دولتهای خارجی در امور داخلی تاکید شود.
بنظر وی ائتلاف بین نیروهای نا متجانس شدنی نیست.
1 Comment
هرگونه ائتلاف با رضا پهلوی مشروط است به این که او رسما” اعلام کند که نظام پادشاهی موروثی غیر قابل برگشت است و آینده ایران فقط از درون یک جمهوری دمکراتیک لائیک عبور می کند . و همچنین قول دهد که اموال و مبالغ دزدیده شده توسط پدرش را به ملت باز می گرداند . در چنین حالتی او هم مثل هر شهروند دیگر می تواند به ائتلاف برای عبور از رژیم به پیوندد.