سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۰۹:۳۷

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۰۹:۳۷

صدور مجدد حکم اعدام برای شریفه محمدی بخشی از سیاست هراس‌افکنی حکومت است

«کمپین دفاع از شریفه محمدی» روز پنجشنبه، ۲۵ بهمن‌ماه، به نقل از محمدرضا نظری‌نژاد و محمدرضا سروری، وکلای شریفه محمدی، اعلام کرد شریفه محمدی که پیش‌تر حکم اعدامش در دیوان‌عالی کشور نقض و پرونده‌اش برای بررسی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شده بود، بار دیگر با حکم شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به اعدام محکوم شده است.

سازمان حقوق بشر ایران؛ ۲۵ بهمن ۱۴۰۳: دادگاه انقلاب اسلامی بار دیگر شریفه محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت را به اتهام بغی به اعدام محکوم کرد. اولین حکم اعدام شریفه در دیوان عالی کشور نقض و برای بررسی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شده بود.

سازمان حقوق بشر ایران صدور مجدد حکم اعدام برای شریفه محمدی را بخشی از سیاست هراس‌افکنی جمهوری اسلامی پس از اعتراضات سراسری «زن، زندگی، آزادی» می‌داند و با اشاره به افزایش کم‌سابقه‌ اعدام‌ها، به‌خصوص اعدام زنان، از جامعه جهانی و به‌خصوص تشکل‌های کارگری بین‌المللی می‌خواهد تا برای توقف اعدام‌ها و همچنین لغو فوری حکم شریفه محمدی، واکنش نشان دهد. محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران، در این باره گفت: «صدور حکم اعدام  به‌علت عضویت در یک تشکل کارگری  وحشت حکومت را از متشکل شدن مردم نشان می‌دهد.  حکم غیرقانونی شریفه محمدی که با هدف سرکوب جامعه مدنی به سفارش نهادهای امنیتی صادر شده، باید به شدیدترین وجه از سوی جامعه جهانی محکوم شود. تنها بالا بردن هزینه سیاسی می‌تواند از بروز این جنایت جلوگیری کند.»

«کمپین دفاع از شریفه محمدی» روز پنجشنبه، ۲۵ بهمن‌ماه، به نقل از محمدرضا نظری‌نژاد و محمدرضا سروری، وکلای شریفه محمدی، اعلام کرد شریفه محمدی که پیش‌تر حکم اعدامش در دیوان‌عالی کشور نقض و پرونده‌اش برای بررسی مجدد به شعبه هم‌عرض ارجاع شده بود، بار دیگر با حکم شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به اعدام محکوم شده است.

بر اساس حکم شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت که به وکلای خانم محمدی ابلاغ شده، او به اتهام «بغی ازطریق عضویت در یکی از گروه‌های اپوزیسیون» به اعدام محکوم شده است.

«کمپین دفاع از شریفه محمدی» نوشته است: «اتهام واهی که به شریفه نسبت داده‌اند، عضویت در کومله از طریق عضویت در کمیته هماهنگی است؛ درحالی‌که کمیته هماهنگی یک تشکل مستقل کارگری است و به هیچ گروه سیاسی وابستگی ندارد.»

شریفه محمدی، ۴۵ ساله، اهل میانه در آذربایجان شرقی و ساکن رشت، فعال کارگری و عضو «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» است. او روز ۱۴ آذر ماه ۱۴۰۲ در رشت بازداشت شد و چند هفته را تا دی‌ماه همان سال در سلول انفرادی گذراند. طبق گزارش‌هایی که پیشتر منتشر شده، شریفه محمدی در دوران بازداشت (آذر تا دی ۱۴۰۲) برای اخذ اعتراف اجباری شدیدا مورد فشارهای روحی و جسمی شدید و همچنین محروم شدن از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده قرار گرفته است.

درحالی اتهام بغی برای شریفه محمدی صادر شد که طبق اظهارات نزدیکان وی: «شریفه محمدی هیچ فعالیت مسلحانه‌ای نداشته و تنها برای فعالیت‌های مسالمت آمیز خود در تشکل‌های کارگری به اعدام محکوم شده است. در تمام طول بازداشت شریفه تحت شکنجه‌های جسمی و روحی قرار داشته است».

جلسه دادگاه دوم شریفه محمدی در تاریخ ۲۴ آبان ماه ۱۴۰۳ برگزار شده است.

عضویت در کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، از مصادیق صدور اتهام بغی برای شریفه محمدی اعلام شده است. جمهوری اسلامی این کمیته را وابسته به یکی از گروه‌های مخالف نظام خارج از کشور می‌داند ولی شریفه محمدی بارها این اتهام را رد کرده است.

محمدعلی درویش گفتار، رئیس شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت که این حکم را صادر کرده، پسر قاضی شعبه اول (احمد درویش‌گفتار) است که حکم قبلی را برای شریفه محمدی صادر کرده بود.

منبع:

حقوق بشر ایران | مقاله: صدور مجدد حکم اعدام برای شریفه محمدی بخشی از سیاست هراس‌افکنی حکومت است |

تاریخ انتشار : ۲۵ بهمن, ۱۴۰۳ ۱۰:۱۰ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار