دیروز بعد از ظهر مسابقه دو تیم فوتبال استقلال و استیل آذین نیز در استادیوم یکصد هزار نفره تهران برگزار شد. سیمای جمهوری اسلامی برای کشاندن مردم از خیابان به خانه و نشاندن پای تلویزیون، از پیش اعلام کرده بود که این مسابقه را از شبکه سوم مستقیم پخش می کند. مسابقه شروع شد و سیمای جمهوری اسلامی هم به وعده اش برای پخش مستقیم عمل کرد، اما فقط چند ثانیه! پخش مستقیم پس از چند ثانیه متوقف شد. گزارشگر بازی چنان به لکنت زبان افتاده بود که همه پای تلویزیون فهمیدند در استادیوم یکصد هزارنفره خبری شده است. یعنی همان خبری که صبح درخیابانهای مرکزی تهران شده بود. پخش مستقیم قطع شد و به جای آن مراسم حکومتی روز قدس درشهرستانها پخش شد. البته نه آن مراسم مردمی که مثل تهران در خیلی از شهرها برگزار شد، بلکه همان مراسم حکومتی که در محل نمازجمعه ها و با حضور نمازگزاران حرفه ای و همه هفته ای برگزار می شود. گزاشگر مسابقه هم هر ۱۰ دقیقه یکبار روی صفحه تلویزیون ظاهر شده و دلیل توقف پخش مستقیم را نقض فنی اعلام می کرد. بالاخره نیمه اول بازی تمام شد. با آغاز نیمه دوم، سیمای جمهوری اسلامی نمایش نیمه اول را نه بصورت زنده، بلکه بصورت “مرده” پخش کرد. مردم تلویزیون رنگی دارند، اما این بازی سیاه و سفید پخش شد تا پارچه ها، بادکنک ها، دستبندها و دیگر نمادهای سبزی که مردم با خود به استادیوم برده بودند سیاه نشان داده شوند.
کار به اینجا هم خاتمه نیافت. از ۴۵ دقیقه بازی، به زحمت ۳۰ دقیقه را نشان دادند. چرا؟ به این دلیل که باید آن بخشهائی که مردم علیه دولت و در حمایت از میرحسین شعار داده بودند حذف می شد. از این خنده دارتر آن که بخشهای زیادی از بازی با قطع صدا پخش شد. یعنی فقط بازیکنان را در حال دویدن در وسط چمن نشان می دادند، تا مبادا صدای مردم را مجبور شوند پخش کنند.
کار به اینجا کشیده است. نه کار فرمانده صدا و سیما “سرتیپ ضرغامی” بلکه کار کودتاچیان. از رنگ سبز می ترسند، از شعار می ترسند، از روز قدس می ترسند، خلاصه از مردم می ترسند. در فیلم بازی دیروز، فقط چند ثانیه ای مردم توانستند اطراف زمین چمن را هم ببینند. یعنی همان ردیف های اول استادیوم آزادی که پلیس مقابل آنها ایستاده بود و مرتب مردم را تهدید به توقف شعار می کرد.
