بیانیه مشترک ۹ حزب و سازمانپیرامون فاجعه ملی کشتار زندانیان سیاسی

جریانهای سیاسی امضا کننده این بیانیه، ضمن گرامیداشت یاد هزاران مرد و زنی که ۲۲ سال پیش در چنین روزهایی تنها به خاطر عقاید خویش یا وابستگی خود به اپوزیسیون به دستور مستقیم خمینی رهبر جمهوری اسلامی ایران کشته شدند، برآنند برای جلوگیری از فاجعهای مانند کشتار همگانی زندانیان سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷ و اعدامهای پیش از آن، دست در دست هم هر آنچه در توان دارند انجام دهند. رویدادهای تاریخی برای هر کشوری میراثی به جای میگذارند. آنان که امروز در ایران ادعای آزادی و عدالت دارند، نمیتوانند به رویدادهای دهههای اخیر تاریخ کشور ما و نقش خود بیاعتنا باشند و از روشنگری درباره جنایتهایی که از آغاز بنیانگذاری جمهوری اسلامی تا به حال بر مردم رفته است، طفره روند و یا در برابر آن سکوت اختیار کنند. مردم اعتبار سخن امروز هر کس را در هر موقعیتی که باشد، با درسی که او از گذشته گرفته ا ست می سنجند. نه از نقد این گذشته می توان سر باز زد و نه آن را به فراموشی سپرد. ما امضاکننده گان این بیانیه، از جمله بر این باوریم که یکی از مهمترین درسهای رویدادهای سه دهه اخیر ایران، ضرورت مبارزه برای ایجاد جامعهای است که دولت را در اعمال قهر کنترل و شیوههای استبدادی سرکوب دگراندیشان را برای همیشه نفی کند. زننده ترین، غیرانسانی ترین و فاجعه بارترین این شیوه ها، درهم شکستن شخصیت انسانها، شکنجه و اعدام است. جمهوری اسلامی ، پیشینه سیاه بیش از سه دهه شکنجه و اعدام دهها هزار ایرانی را در پرونده خود دارد. ماشین کشتار جمهوری اسلامی همچنان دگراندیشان دربند را بیرحمانه قربانی می کند و برای ارعاب مردم، پیوسته تعدادی از زندانیان را به اعدام محکوم می کند. یکی از بزرگترین موج اعدامها در سه دهه اخیر، در تابستان ۱۳۶۷ رخ داد. با استناد به همه اسناد، شواهد و تحقیقات، اکنون دیگر سرسختترین انکارکنندگان واقعیت قتل عام زندانیان سیاسی ایران در سال ۱۳۶۷ نیز نمیتوانند کتمان کنند که در آن روزها، حکومت ایران، فوج فوج زندانیان بیدفاع را تنها به خاطر مخالفتشان با حکومت یا عدم اعتقاد به ایدئولوژی حاکم به کام مرگ فرستاد. ما ضمن گرامیداشت یاد جان باختگان این جنایت بزرگ در بیست و دومین سالروز آن، برآنیم جلوگیری از امکان تکرار چنین فجایعی در گرو تغییر رفتار، اندیشه، قوانین و ساختاری است که با شکنجه و اعدام در پی حذف دگراندیشان و تثبیت قدرت در جامعه است. تا به امروز، نهایت کوشش به کار برده شده تا فاجعه ی قتل عام چند هزار زندانی در سال ۶۷ توسط حکومت اسلامی و بدستور رهبر آن، در پرده بماند و جامعه ی ایران از این جنایت هولناک آگاهی نیابد. ما میخواهیم کشور ما از شرایطی برخوردار شود که در آن هیچ حکومتی نتواند به شکنجه و اعدام مخالفان بپردازد. ما برای آن مبارزه میکنیم که اندیشه نابود کردن دیگران ریشه کن شود. ما همه نیروهای سیاسی ایران را به عقد پیمانی فرا میخوانیم که هرگز نگذاریم در میهن ما فجایعی نظیر فاجعه ۱۳۶۷ و کشتار زندانیان سیاسی تکرار شود. برای جلوگیری از هر نوع فاجعه مشابهی در آینده ایران، باید شکنجه، حکم اعدام و زندان سیاسی محو شود. اکنون که برآمد مردم ایران برای آزادی، یاد قربانیان فاجعه ۶۷ را زنده تر از هر زمان کرده است، بهترین فرصت برای هر چه گسترده تر کردن حلقه چنین پیمانی است. باید ماشین کشتار جمهوری اسلامی ایران را متوقف کنیم و برای جلوگیری از انتقام گیری بیشتر حکومت و اعدام زندانیانی که به گروگان گرفته است، چاره ای بیاندیشیم. ما پیگیری پرونده کشتار سال ۶۷، روشن شدن همه ابعاد این جنایت تاریخی جمهوری اسلامی و عاملان آن، رسیدگی به دادخواهی قربانیان و بازماندگان جانباختگان را وظیفه خود می دانیم و از هر اقدامی که در این راه انجام گیرد پشتیبانی می کنیم. در این راستا همدلی و همکاری همه آزادیخواهان ایران ضرورت تاریخی است. اتحاد جمهوریخواهان ایران حزب دمکرات کردستان ایران حزب دمکراتیک مردم ایران حزب کومهله کردستان ایران جبهه ملی ایران ـ اروپا سازمان اتحاد فدائیان خلق ایران سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) کمیته هماهنگی شورای موقت سوسیالیستهای چپ ایران شورای همآهنگی جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران