علیه دیکتاتوری

به دستور مستقیم ولیفقیه و بیت وی، میرحسین موسوی و مهدی کروبی همراه با همسرانشان زهرا رهنورد و فاطمه کروبی دستگیر و به زندان حشمتیه منتقل شدهاند. تا کنون گردانندگان رژیم در مورد دستگیری و محل نگهداری آنها سکوت کردهاند. دستگیری میرحسین موسوی و مهدی کروبی نشانه بارز عجز و وحشت سران رژیم اسلامی است. عجز از فرونشاندن جنبش اعتراضی و وحشت از گسترش بحران و هم سرنوشت شدن با دیکتاتورهای منطقه که با وجود تجهیز به ارگان های سرکوب، با خیزش مردم از قدرت به پائین کشیده میشوند. اما میرحسین موسوی و مهدی کروبی نه همانند دیکتاتورها، نیروهای نظامی، انتظامی، بسیج، لباس شخصی و امنیتی را تحت فرمان خود دارند و نه درآمد کلان نفت را در جیب. ابزار آنها نه توپ و تانک، بلکه گفتن و نوشتن بود. رژیم از گفتار و نوشتار آنها، چنان در هراس بود که نتوانست حضورشان را در خانههای محصور شده تحمل کند. این واهمه از فقدان مشروعیت رژیم استبدادی و رهبران مستبد آن و از اتوریته میرحسین موسوی و مهدی کروبی در بین اکثریت مردم کشور ما ریشه میگیرد. شعار جنبش سبز در روزهای ۲۵ بهمن و اول اسفند متوجه راس نظام بود. ولیفقیه با تن دادن به خواست نیروهای افراطی و صدور فرمان بازداشت میرحسین موسوی و مهدی کروبی، خشم فعالین جنبش سبز را علیه خود برانگیخته است. به همین خاطر شعار علیه او به عنوان دیکتاتور بیش از پیش در خیابانها فریاد خواهد شد، روی دیوارها نقش خواهد بست و به شعار اصلی جنبش اعتراضی تبدیل خواهد شد. میرحسین موسوی و مهدی کروبی همواره مردم را به اعتراض مسالمتآمیز دعوت کردهاند. آنها بارها از مردم خواستهاند که از رویکرد به خشونت اجتناب ورزند و مردم هم با دست خالی به خیابانها آمدهاند. اما سران حکومت اعتراضات مسالمتآمیز مردم را برنتابیده و کسانی را که سالها به این نظام خدمت نمودهاند، دستگیر و به بند کشیدهاند. به بند کشیدن میرحسین موسوی و مهدی کروبی به حیات جنبش سبز پایان نخواهد داد. جنبش سبز در اعتراض به بازداشت آندو با تمام توان به میدان خواهد آمده و صدای اعتراض خود را به گوش جهانیان خواهد رساند. هیئت سیاسی ـ اجرائی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) ۱۰ اسفند ۱۳۸۹ (اوا مارس ۲۰۱۱)