رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا
آقای باراک اوباما،
پیام نوروزی محبت آمیز شما را خطاب به ایرانیان شنیدیم. بعنوان چند تن از ایرانیان که مورد خطاب شما قرار گرفتیم، تشکر می کنیم و متقابلاً فرا رسیدن نوروز و آغاز بهار را در نیمکره شمالی به شما و از طریق شما به ملت ایالات متحده آمریکا شادباش می گوئیم.
نوروز در فرهنگ ما علاوه بر آنچه شما برشمردید و مهمتر از آنها، پیام آور صلح، مدارا و مسالمت است. چرا که صلح بهترین موهبت برای جامعه بشری در هر کشوری است.
شاید برای اکثریت ملت آمریکا که ده ها سال است در جنگ در سراسر جهان شرکت دارد و بودجه نظامی دولت فدرال آن بیش از مجموع بودجه نظامی تمام دیگر کشورهای جهان است و داشتن سلاح را در خانه و حتی محیط آموزشی، بخشی از فرهنگ خود به حساب می آورد، عجیب باشد ولی ایرانیان مردمی صلح دوست و صلح طلب هستند و صلح خواهی را یکی از ارزشهای سیاسی و اخلاقی جهانی بحساب می آورند. از این رو، وقتی در نوروز سال ۱۳۶۳، پرزیدنت جرج دبلیو بوش، فرمان حمله نظامی به عراق را صادر کرد و وقتی نوروز امسال شما فرمان حمله نظامی به لیبی می دهید، و با توافق شما ارتش دولت سعودی برای سرکوب مردم، وارد بحرین می شود، بسیار متأسف می شوند. روشنفکران و متفکران ایرانی عمیقاً بر این باورند که دمکراسی و آزادی را با بمب و موشک و حمله نظامی نمی توان به کشوری صادر نمود.
آقای رئیس جمهور،
مردم ایران چه در دوران وزارت دکتر محمد مصدق که با کودتای خشونت آمیز سال ۱۳۳۲ سرکوب شد، چه در دوران انقلاب بهمن ۱۳۵۷ که آن را پیروزی گل بر گلوله نام نهاد و چه در خیزش آزادیخواهانه دو سال اخیر در خیابانهای کشور، بر مبارزه مسالمت آمیز و بدون خشونت پای فشرده اند و نشان داده اند، برای کسب کامل حقوق قانونی، مدنی و سیاسی، راهی را برگزیده اند که بدور از خونریزی، جنگ و جنایت است. هنرمندان با هنر خود، شاعران و ادیبان با واژه وکلام، وکلا با منطق قانونی، روزنامه نگاران با قلم حقیقت نویس، جوانان با رشادت و ایستادگی در مقابل زور و سرکوب، زنان با حضور مستمر و پیگیر در عرصه های فرهنگی و اجتماعی، زحمتکشان با اعتراض و اعتصابات و هر کدام از آحاد جامعه به شکلی برای پیشرفت اجتماعی و اقتصادی با وجود سلطه دیکتاتوری مذهبی در تلاش و مبارزه هستند و باور دارند که خود قادر به برچیدن نظام جمهوری اسلامی می باشند. در تصویر سیاهی که شما در پیام نوروزی خود از جامعه ایران، ترسیم می کنید، پویائی و تحرک پرشتاب آن را نادیده می گیرید و حکومت مستبد جمهوری اسلامی را چنان مسلط و مقتدر معرفی می کنید که گویا مردم ایران برای خلاصی از آن چاره ای جز دراز کردن دست بسوی نیروهای نظامی و امنیتی بیگانه، و پذیرش “راه حل” عراق یا افغانستان ندارند.
آقای رئیس جمهور،
شاید گروهی از مزد بگیران و قلم بمزدان ایرانی تبار و مستخدم بیگانه نپذیرند، ولی ما به شما اطمینان می دهیم که مردم کشورمان با جنگ و برخورد نظامی و هرگونه ضربه و حمله با موشک و بمب به هر نقطه از خاک ایران، بهر بهانه و با هر انگیزه، قویاً مخالف هستند و آن را محکوم می کنند و در مقابلش می ایستند، به ویژه که اولین قربانیان هر جنگ و کشتار نظامی، جوانان و آینده سازان این کشور هستند. جوانان برای رشد و شکوفائی و ساختن زندگی نوین، به صلح نیازمندند!
آقای رئیس جمهور، نوروزتان پر از گل های سپید باد!
با احترام، دوم فروردین ماه ۱۳۹۰ / آلمان
باران صبوری
امین بیات
محسن مقصودی
