حمله مجازی آمریکا علیه جهان

 دیوید اسنودن  کیست؟

او در سکوت و آرامش کامل دست به بزرگترین افشاگری تاریخ آمریکا زد . بی شک ، امروز  او برای خیلی ها یک قهرمان است. قهرمانی که آرزو های رژیم آمریکا را برای تسلط همیشگی بر اسناد و اطلاعات محرمانه ملل جهان در هم شکست و چگونگی روابط پس پرده و شکل گیری این کنترل ها و برنامه های مرتبط با آن را بر ملا نمود . دیوید  اسنودن با چهار دستگاه لپ تاب پر از اسناد محرمانه، در اواخر ماه می سال جاری از هاوایی به هنگ کنگ و از آنجا به مسکو پرواز کرد و امروز در میان هیاهوی اخبار و اطلاعات میلیونی در باره او و دستور العملهای دولت آمریکا در استرداد او به آمریکا ، در انتظار روادیدد پناهندگی خود است. بدنبال این سفر پر هیاهو، افشاگریها و پرده برداری های او از دست انداختن و تجاوز آشکار سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و انگلیس به حریم خصوصی افراد، بانکها و موسسات مالی کشور ها  و دولتها ی دوست و دشمن ، آشکار و رسانه ای شد. او از سیستم ( Prism ) که شبکه های خصوصی از جمله فیس بوک، گو گل، مایکروسافت واسکایپ را کنترل میکنند و همچنین از روابط سازمانهای اطلاعاتی آمریکا و GCHQ انگلیس پرده برداشت و بزرگترین آبروریزی سیاسی را برای آمریکا و انگلیس به  جای  گذاشت. او با افشاگری اسناد سازمان سیای آمریکا ، نقش مهمی در تاریخ سیاسی ایفا نمود . 

راستی چرا او خودش را در مقابل این سیستم قدرتمند قرار داد و برای چه او اقدام به این کار نمود؟ امروز دیوید اسنودن  را میشود در کنار “دانیل  السبرگ” و سرباز “برادلی منیتگس” یکی از چهره های ماندگار تاریخ آمریکا در جهت اطلاع رسانی و روشنگری اذهان عمومی مردم جهان نام برد. او با ارائه پرونده های محرمانه NSA آمریکا، اسرار یکی از مهمترین سازمانهای اطلاعاتی جهان را آشکار نمود و در برابر چشمان مردم و قضاوت عموم قرار داد . او با آشکار نمودن خود و کارهای خود نیز، هزینه سنگین آرزوهای خود را هم پرداخت کرد. او گفت :”هدف من از چهره سازی از خود و برای خود نبود، بلکه هدف من روشنگری بود. تا شاید همگان بدانند که رژیم آمریکا چگونه دست به کارهای خلاف قانون عمومی میزند و چگونه کارهایش را پیش می برد”. وقتی از او پرسیدند: آیا از اقدامی که کرده ای نمی ترسی؟ در جواب گفت: “هیچ ترسی ندارم، پیش از این تصمیم گیری امیدوار بودم تا شاید با این کار من، دولت آمریکا تغییر رویه بدهد. و من میدانم که رسانه های عمومی خیلی مایلند وقایع سیاسی را خصوصی جلوه دهند وبخوبی  میدانم که رژیم آمریکا برخورد های خاص خودش را خواهد کرد و فشار های لازم را خواهد آورد”. 

جدایی از زندگی شهروندی 

دیوید اسنودن  در باره زندگی تا به امروز خود گفت: “با درآمد سالانه دویست هزار دلار زندگی خوبی داشت، با فامیل خود زندگی میکرد و سلسله مراتب شغلی خوبی هم در انتظار او بود. ” من برای قربانی شدن آماده ام” ، من نمیتوانستم بنشینم و و نگاه کنم تا رژیم با ابزار و امکانات کنترل خود که آنها را از چشم دیگران پنهان میکند، به زندگی خصوصی مردم، به آزادیها و حقوق اولیه مردم چنگ بیندازد و همه را خراب کند. دیوید اسنودن  تقریبا ده سال تمام برای سازمان اطلاعات ارتش آمریکا کار کرد و با پیچیده ترین و آخرین ابزار تکنولوژی اطلاعاتی آشنا شد و تسلط پیدا کرد. اکنون همه چیز برای او ساده به نظر میرسد و میتواند همه چیز را از حفظ و از روی حافظه انجام دهد. او گفت: “دیگر میدانم که رژیم اوباما ، آگاهانه این کار ها را ادامه میدهد و من به این نتیجه رسیده ام که آنها به من فشار های زیادی خواهند آورد، با این وجود: “من ترسی ندارم، من این راه را انتخاب کرده ام”.

 یک دانش آموز متوسط 

دیوید اسنودن در هنگام مصاحبه های متفاوتی که با روزنامه انگلیسی ” گاردین ” داشت، فقط یک بار احساساتی شد: ” وقتی فکر میکنم که تصمیم من چه تاثیری روی زندگی خانواده و بستگان من میتواند داشته باشد، میدانم که خیلی از آنها برای رژیم آمریکا کار میکنند، تنها ترس من از اثر منفی بر آنها و فامیل من است. من نمیتوانم به آنها هیچ کمکی کنم. و این فکر آزارم میدهد و نمیگذارد شبها آرام  بگیرم”. او در آغاز و سالها پیش و نه مثل امروز، سیاستهای آمریکا را علیه سیاست و فکر خود نمیدید. او در شهر الیزابت در کارولینای  شمالی رشد کرد و سپس از آنجا دو باره به خانواده اش در مریلند، کاملا نزدیک NSA پیوست. او گفت: ” دانش آموز موفقی نبود که بتواند با نمرات خوبی در دبیرستان به گواهی دیپلم نائل شود و به همین دلیل در  یک کالج در مریلند، دوره انفورماتیک را آغاز کرد اما نتوانست آن را به پایان برساند.  سرانجام  در دوره دوم آموزش از یک مدرسه عالی موفق به دریافت یک کارنامه دیپلم گردید. در سال  ۲۰۰۷ به دوره اجباری سربازی رفت؛ و در آنجا یک دوره ویژه آموزشی  برنامه ریزی کامپیوتر را گذراند. او پس از این کار تصمیم گرفت که به عنوان سرباز برای جنگ در عراق نام نویسی کند. اسنودن: ” من میخواستم در عراق مبارزه کنم ، زیرا فکر میکردم به عنوان انسان باید به دیگران برای رهایی از دیکتاتوری و اقتدار گرایی کمک کرد” . اما این اعتقاد و فکر من در جریان جنگ خیلی سریع تغییر کرد و در من نابود شد. زیرا اکثر همدوره های من فکر میکردند که پیش از هر چیز، باید عربها را کشت. او به خاطر می آورد که میگفتند: ما برای کمک به کسی نیامده ایم … اواحساس  کرد آنچه را که در دوره آموزشی  آموخته بود، اینجا به کار نمی آید …

 از سازمان سیا  به ژنو 

اسنودن کارش را در NSA آغاز کرد. بعدا به عنوان نگهبان و حافظ اطلاعات اداره دانشگاههای مریلنداستخدام شد، و از آنجا به سازمان سیا رفت.  سپس در قسمت IT شروع  به کار کرد. به دلیل دانش و اطلاعات اش از اینترنت و برنامه ریزی اینترنتی، به او این امکان را دادند تا به مدارک خیلی سری دسترسی داشته باشد. در سال  ۲۰۰۷ از طرف سازمان سیا به ژنو فرستاده شد. او در آنجا مسئول امنیت نرم افزاری بود و به تمام اطلاعات نرم افزاری دست پیدا کرد. تسلط به اطلاعات  محرمانه و تجربیاتی که  طی این سه سال به دست آورده بود برای او سوالهای مهمی پیش آمد که به کجا رسیده است و اصولا  کار های او قانونی میباشند یانه؟ اما  یک پیش آمد او را بیشتر از هر چیز به فکر انداخت: ماموران اطلاعات سیا یک بانک سوئیس را زیر نظر گرفتند تا به اطلاعات محرمانه بانک دسترسی پیدا کنند. آنها به این مقصود خود رسیدند. ماموران سیا طی برنامه ای به  یکی از کارمندان بانک نزدیک شدند و او را مست کردند، او  با این وضع به طرف خانه خود رانندگی  کرد و به خاطر  مصرف غیر مجاز الکل زندانی شد. آنها به او نزدیک شدند و به او پیشنهاد کمک کردند تا از این شرایط نجات پیدا کند ؛ از اینطریق بود که توسط این کارمند بانک به اسناد محرمانه مورد نظر خود دست پیدا کردند. چیز های زیادی که من در ژنو دیدم ، مرا به فکر فرو برد و با خود گفتم: “من قسمتی از این برنامه ها شده ام، واین ها  چقدر از آنچه که  من به آنها امید  بسته بودم  دور هستند؛ و چقدر ضرر  آنها بیشتر از فایده ها و خوبی های آنهاست ” .

در ایامی که در ژنو بودم به این فکر افتادم که این اطلاعات و عملیات محرمانه و غیر قانونی دولت آمریکا را برای عموم مردم آشکار کنم . در آغاز دو دلیل اصلی تر و مهمتر از همه، پیش روی من بودند: نکته اول – اکثر اطلاعات محرمانه سازمان سیا، مربوط به آدمها است نه ماشینها و سیستمها؛ و به همین دلیل من احساس خوبی  نداشتم که پرونده ها را باز کنم و در مورد افراد بررسی نمایم. نکته دوم – بعد از انتخابات و انتخاب اوباما، امید داشتم که رفرمهایی صورت گیرند و این کارهای غیر لازم دیگر انجام نگیرد.

 مأیوس شدن از اوباما 

او در سال  ۲۰۰۹ از سازمان سیا جدا شد وکارش را در یک شرکت خصوصی که برای  NSA  در کشور ژاپن انجام میگرفت، آغاز کرد. در این زمان فرصتی بود که با دقت بیشتری فکر کند که اوباما چه میخواهد و چگونه و با چه روشی کار میکند.”اوباما  میخواهد به همه چیز تسلط داشته باشد و به همه کس افسار بزند و در اختیار خودش نگهدارد . تا بتواند کارهایش را پیش ببرد و به اهدافش برسد”. او گفت آنچه از این دوره تجربه کرده بود، دیگر نمی توانست بیشتر از این منتظر بماند و هیچ کاری نکند. “من به دنبال و انتظار یک چهره آرمانخواه و مطلوب بودم که خیلی زود به این نتیجه رسیدم که رهبران ما، سرگرم کار های دیگری هستند و از آرمانها و آرزو های من خیلی دور هستند. در این دوره سه ساله من شاهد کنترل NSA  بر همه چیز و همه کس بودم. و سرانجام نتیجه گرفتم: “اینطوری که به نظر میرسد و پیش میرود، هر صحبتی و هر نوع از ارتباطی در تمام جهان، همچنان  توسط آمریکایی ها کنترل خواهد شد ” و من اعتقاد دارم که تمام ارتباطات جهانی، از جمله مسائل خصوصی افراد که زیر دقت و کنترل قرار میگیرند، نتایج مخربی به جا میگذارند. من قهرمان نیستم، و دلیل کاری را که انجام میدهم، جلو گیری از سوء استفاده ها است. من نمی خواهم در جهانی زندگی کنم که در آن هیچ چیز خصوصی و هیچ جای امنی برای آگاهان، دانش آموختگان و … وجود نداشته باشد. وقتی که برای دیوید اسنودن این مساله کاملا روشن شد که  NSA به این زودیها از این کنترل های غیر قانونی دست نخواهد کشید، آنوقت فقط یک راه برایش  ماند که تصمیم گیری کند: همه چیز را آشکار نماید . “چه کاری غیر از این می توان انجام داد وقتی که همه امور خصوصی و حد و حدود دموکراسی زیر  تهاجم قرار میگیرد “؟ او خیلی جدی و قوی به این نتیجه رسید که چرا باید این کار را انجام داد، چرا او آزادیش را در قبال این زندگی سخت که برایش پیش آمده انتخاب کرده است؟ ” چیز های مهمتری از پول وجود دارند. اگر پول برایم اهمیت داشت، میتوانستم با فروش اسناد محرمانه پول بیشتری به دست آورم”. برای او تعهد مهمتر از هر سوالی است. خود رژیم این راه را پیش پای او گذاشته است و این انتخاب را حق خودش میداند. شاید دیگران هم این کار را انجام میدادند. او اعتقاد به آزادی اینترنت دارد و می گوید: “من از حق آزادی حمایت میکنم و بطور اساسی از آزادیهای ابزار های الکترونیکی بطور اساسی پشتیبانی میکنم، باید همه چیز صاف و روشن باشد”.