یکشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۳ - ۰۲:۳۸
در این شماره میخوانید:
- قتل كولبران را محكوم و از اعتراض و اعتصاب مردم بانه حمايت می كنيم!
- تسليت به مسئولين و اعضای نهضت آزادی ايران
- ما خواهان لغو حکم اعدام محمد علی طاهری هستيم!
- اگر همه چیر روبراه باشد
- جهانگیری و مبارزە با فساد اقتصادی
طبقاتیتر شدن جامعه کردستان!
- عوامفریبی وزیر کار و 500هزار شغل!
– بولتن کارگری بعد از 200 شماره انتشار
– تداوم فاجعه ملی
– «آن عاشقان شرزه»
- بحران خود ساخته بعدی ترامپ
- نقدی بر دستورالعمل اجرایی طرح مصوب کارورزی دانشآموختگان دانشگاهی
- آیا جنگ داخلی خونین و هفتساله سوریه در حال پایان یافتن است؟
- «اشباح مارکس» : آیا سوسیالدمکراسی پاسخگوی مشکلات امروز است؟
- بە خیابان احترام بگذارید!
سازمان ما وظیفۀ خود میداند در کنار دیگر نیروهای مترقی میهنمان، اعمال آقای پزشکیان و دولتی را که برمیگزیند با حد برآوردن خواستهای مردم زیر نظر داشته باشد، در برابر انحراف از منافع ملی و نقض حقوق اساسی مردم بایستد و علیه آن مبارزه کند. موضع ما در قبال دولت پزشکیان قبل از همه با سیاستها و عملکرد ایشان در قبال مطالبات جامعۀ مدنی و تشکلهای مردمی گره خورده است.
در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سختتر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محلهای کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمعهای اعتراضی میزنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …
روزی که از آن تاریخ تا پایان حکومت پهلوی اگر بخواهیم در مورد حکومت محمد رضا شاه پهلوی فقط یک عبارت بکار ببریم که دوست و دشمنِ منصف بر آن بیشترین اتفاق نظر را داشته باشند، آن عبارت چنین است:
محمد رضا شاه پهلوی از عصر روز ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ تا روزی که بختیار را به نخستوزیری گمارد، بطور پی در پی قانون اساسی مشروطیت را زیر پا میگذاشت و آن را رعایت نمی کرد.
شاید هیچ واقعه ای در تاریخ معاصر ایران به اندازه واقعه بیست وهشتم مردادماه ۱۳۳۲ مورد …
میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.
سازمان ما وظیفۀ خود میداند در کنار دیگر نیروهای مترقی میهنمان، اعمال آقای پزشکیان و دولتی را که برمیگزیند با حد برآوردن خواستهای مردم زیر نظر داشته باشد، در برابر انحراف از منافع ملی و نقض حقوق اساسی مردم بایستد و علیه آن مبارزه کند. موضع ما در قبال دولت پزشکیان قبل از همه با سیاستها و عملکرد ایشان در قبال مطالبات جامعۀ مدنی و تشکلهای مردمی گره خورده است.
رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کمتوقع داشت. بیادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایماش آرامبخش جمع رفقایاش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق بهمعنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمانمان، سازمان البرز و ما!