در آستانه ی ۲۲ بهمن سال ۵۷ شکوه انقلاب بیش از هر زمان دیگری برای آحاد مردم ایران پرده از رخ برکشیده است. شکوه برخاستن توده های تحت ستم، شکوه قد علم کردن در برابر استبداد دینی و سرمایه، شکوه به آتش کشیدن حجاب و پرچم مردسالاری، شکوه آینده دار شدن کودکان کار و خیابان، شکوه مارش کارگران و زحمت کشان در خیابان برای یک زندگی شایسته و مرفه، شکوه چون ققنوس آتش بر خاکستر زدن آن زنانی که به فروش تن مجبور شده اند، شکوه بانگ و نعره ی سوخت بران و کول برانی که برای لقمه نانی در آتش و سرما سوختند، شکوه شعله کشیدن خشم دانشجویانی که پشت میله های زندان کلاس درس گذرانده اند، شکوه پرصلاب نوشتن اولین کلمه به نام آزادی در مدرسه، باری شکوه برخاستن مردم بی لبخند.
خیزش انقلابی ما مردم ایران در واقع برآیند خشمهای به سرانجام نرسیده ی دوران مشروطیت، غلیان ۲۸ مرداد، قیام ۵۷ و ۴۴ سال اعدام، شکنجه، زندان، فقر و تنگدستی است. دست کم طی ۱۰۰ سال گذشته حاکمیت مستبد شاهی و اسلامی سرمایه داری یک طرف و مردم تحت ستم و عدالت خواه ایران در طرف دیگر این تضاد آشتی ناپذیر قرار گرفته اند. از یک طرف آنانی که از استثمار و بگیر و ببند سود می برند و از طرف دیگر آحاد مردمی که برای دست یابی به کمترین امکانات انسانی از جان مایه می گذاشتند.
تا جاییکه به کارنامه ی استبداد شاهنشاهی سرمایه داری بر می گردد زندگی توده ها مالامال از فلاکت، تنگدستی و سرکوب بود. سناریوی تلطیف کردن تاریخ سلطنت پهلوی که از جانب رسانه هایی مانند من و تو، ایران انترنشنال و… صورت گرفته، در واقع مضحک ترین دروغی است که می تواند در جریان باشد. عمومیت دادن رفاه بخش ممتاز و مرفه جامعه در دوران پهلوی به کل جامعه، البته کاملا هدفمند است برای به زیر ضرب بردن نام رمز انقلاب. آنها تمام تلاششان این است که قیام شکوهمند سال ۵۷ را ناشی از زیاده خواهی و قدرناشناسی عامه ی مردم ایران و اقدامات خرابکارانه ی کمونیستها برای جلوگیری از روند اصلاحات شاه، به مردم بقبولانند. اما ما مردم معترض نشان داده ایم که بر چشم تاریخ نمی توانید خاک بپاشید.
امروز که خیزش انقلابی ما در جریان است، بیشتر و روشن تر از همیشه می بینیم که شکوه انقلاب از فدا شدن هزاران هزار جانهای عزیزی است که دیگر حاضر به تسلیم نیستند. این، شدت فقر، نابرابری، قتل عام، شکنجه و زندان است که ما را وادار می کند جلوی گلوله ها سینه سپر کنیم و برای فردا جان دهیم. شما در رسانه های آلوده تان هرچه می خواهید بگویید، واقعیت اما این است که این زخمهای بلوچستان، کردستان، خوزستان و گیلان است که از دوران سرمایه داری پهلوی تا امروز و در حاکمیت سرمایه داری اسلامی بیش از هر زمان دیگری ناسور مانده اند.
هرچند در تمام این دورانها شما مترسکی بیش در دستهای امپریالیسم نه بوده ونیستید. به استناد اسنادی که خود آمریکاییها منتشر کرده اند محمد رضا پهلوی به کمک آمریکایی ها در ۲۸ مرداد علیه مصدق کودتا کرد. در ادامه، در دهه ی ۴۰ اصلاحات ارضی را از ترس قیام دهقانان و به توصیه ی آمریکا صورت داد، و متعاقب آن خفقان و سیستم سرکوبی به نام ساواک را به بارآورد که به شکل تکامل یافته تری به جمهوری اسلامی به ارث رسید. اطلاعات، سپاه، بسیج و همه ی دستگاه سرکوب بر روی گرده های سازمان امنیت و اطلاعات کشور(ساواک) رشد کردند.
اکنون هم که ما برای انقلاب خیز برداشته ایم در سالنهای همان کشورها به رهبری آمریکا، می خواهید از بالای سر ما کسانی را به مسند قدرت بنشانید که تاریخا جوابشان را داده ایم. این خیزش انقلابی نه سر باز ایستادن دارد و نه سر خم شدن! ما که طی همه ی این سالها باور انقلاب را زنده نگه داشته ایم و شما را تا آن حد به هراس انداخته ایم که به صرافت طرفداری از انقلاب افتاده اید در حالیکه همه می دانیم، انقلاب کابوس ستمگران است.اما این را بدانید ما بیشتر از همیشه برای باورمان تلاش می کنیم، سازمان می دهیم، فکر تولید می کنیم، فرهنگ پوسیده ی مردسالاری را از میان برمیداریم، ارزشها و اخلاقیات خود را بنیاد می گذاریم، هنر خلق می کنیم، شعر و آواز و سرود می خوانیم و در مجلس عاشقان می رقصیم! آن چیزی که مسلم است این است، ما قیاممان را سال ۵۷ آغاز کردیم و به زودی به انقلاب ختمش خواهیم کرد.
جوانان انقلابی محلات کردستان
۲۱ بهمن ۱۴۰۱
