“سرکوب دولتی”: ریشه سرکوب گسترده ضد فلسطینی در آلمان!

به نقل از عربِ نو[i] ۱۶ نوامبر ۲۰۲۳[ii]

در عمق: از دستورالعمل های رسانه ای سختگیرانه گرفته تا ممنوعیت اعتراضات، سکوت آلمان در مورد همبستگی فلسطین هیچ بخشی از جامعه را دست نخورده باقی نمی گذارد.

در ۱۱ اکتبر، یک یادداشت داخلی از رسانه ملی آلمان، ARD، برای همه کارکنان و روزنامه نگاران ارسال شد که آنها را در مورد نحوه گزارش جنگ اسرائیل در غزه آگاه می کرد.

این یادداشت که توسط یک کارمند ناشناس برای روزنامه‌نگار آلمانی، طارق بائه ارسال شده، مملو از احساسات ضد فلسطینی و طرفدار اسرائیل است که شامل بی اهمیت جلوه دادن مرگ غیرنظامیان فلسطینی و توصیه به کارکنان برای استفاده نکردن از عباراتی مانند “تشدید” یا “چرخه خشونت” است که میتواند حمله حماس به اسرائیل را  توجیه کند.

در این ایمیل آمده است: «حماس یهودی ستیز و ضد صهیونیستی به طور گسترده در سطح بین المللی به عنوان یک سازمان تروریستی طبقه بندی می شود. برخلاف ارتش اسرائیل، حماس در اقدامات خود تفاوتی بین اهداف نظامی و غیرنظامی قائل نیست.» این در حالی‌ست که اسرائیل از ۷ اکتبر تاکنون بیش از ۱۱۰۰۰ فلسطینی را به قتل رسانده است که بیش از ۴۵۰۰ نفر از آنها کودک هستند.

این ایمیل به درستی استدلال می کند که بسیاری از غیرنظامیان فلسطینی “در نتیجه اقدامات اسراییل کشته خواهند شد”، اما سپس بیان می کند که “حماس اغلب از آنها به عنوان سپر انسانی استفاده می کند”.

این ایمیل ادامه می دهد: «ما نباید این واقعیت را نادیده بگیریم که حماس درگیری فعلی را آغاز کرد. ما همیشه باید روشن کنیم که حملات اسراییل معمولاً به اهداف نظامی است.»

آلمان از جمله کشورهای اروپایی است که اقدامات بسیار محدودکننده ای را علیه اقدامات، نمادها و ابراز همبستگی با فلسطین اتخاذ کرده است و حقوق اساسی آزادی بیان را به خطر می اندازد.

طارق بائه روزنامه نگار در رسانه های اجتماعی نوشت که “همه چیز در قالب شکل می گیرد”. «مقررات زبان ARD در ۱۱ اکتبر، اسرائیل را تنها قربانی معرفی می کند و قربانی دیگر، یعنی غزه و جمعیت غیرنظامی آنجا را در عنوان نادیده می گیرد. این تصویر یک تهدید یک طرفه را ایجاد می کند. دلایلی وجود دارد که چرا گزارش Tagesschau «برنامه محبوبARD» اینقدر تک بعدی و یک طرفه شده و از نظر کیفی رضایت بخش نیست: چرا که به آن زبانی بی اهمیت، نسبی و توجیه کننده داده شده است.»

نگاهی عمیق‌تر به واژه‌نامه رسمی  ARD، با عنوان «گزارش درگیری خاورمیانه برای استفاده داخلی از ۱۸ اکتبر ۲۰۲۳» نشان می‌دهد که طرفداری از اسرائیل ریشه‌دارتر شده است که در آن جنبش تحریم‌ و بویکات به عنوان «ضد اسرائیل» طبقه‌بندی می‌شود. شبکه اضافه می کند که هنگام گزارش طبقه بندی “ضد صهیونیستی یا ضد یهود نیز ممکن است دقیق باشد”.

ARD  هنگام اشاره به شعارهای اعتراضی و تعاریف آنها بیان می کند که شعار “از رودخانه تا دریا، فلسطین آزاد خواهد شد” به عنوان یک جرم کیفری طبقه بندی می شود، زیرا این عبارت به گفته آنها به معنای فلسطین آزاد در یک منطقه از رود اردن تا مدیترانه و به معنی نابودی اسرائیل است. آنها به نقل از آژانس مطبوعاتی آلمان می گویند که در طول تظاهرات “نقشه های مربوطه منطقه را کاملا سبز، رنگ اسلام نشان می دهد.”

در نهایت، برای لیستی از کارشناسان درباره حماس و حمله ۷ اکتبر، فلسطینی ها در لیست نیستند، بلکه فهرستی جامع که فقط از آلمانی ها تشکیل شده است.

یکی دیگر از جنبه های نگران کننده این مقررات زبانی این است که توصیه به تحقیق نمی کند، بلکه پذیرش غیرانتقادی تبلیغات اسرائیل را توصیه می کند. طارق بائه میگوید: روزنامه نگاری و جستجوی حقایق توسط چارچوب آمادهٔ «اسرائیل درست می گوید.» نادیده گرفته می شود.

بائه ادامه می‌دهد «زبان سیاست می‌آفریند. روزنامه نگاری در واقع باید ابزار قدرتمندی برای آزادی بیان باشد که سیاست را به طور انتقادی زیر سوال می برد. آنچه ما در حال حاضر تجربه می کنیم یک شکست است. شجاعت، تخصص، نجابت کجاست؟»

ARD به درخواست عربِ نو برای اظهار نظر پاسخی نداده است.

این اولین خبرگزاری آلمانی نیست که به طور فعال دستورالعمل هایی را برای روزنامه نگاران خود ابداع می کند. غول رسانه ای آلمانی Axel Springer SE که در بیانیهٔ اهداف خود حمایت از اسرائیل را رسمیت داده است، کارمندی را که موضع قاطعانه شرکت را زیر سوال برده بود، اخراج کرد. همانگونه که در ابتدا توسط اینترسپت[iii] گزارش شد، قاسم رعد، خبرنگار تحت آموزش ۲۰ ساله، سیاست حمایت از اسرائیل شرکت را از طریق کانال های داخلی زیر سوال برد و ویدئویی را به صورت آنلاین منتشر کرد که در آن بخش هایی از روایت ارتش اسرائیل از حمله حماس در ۷ اکتبر را به چالش می کشید.

در سال ۲۰۲۱، هفت روزنامه‌نگار فلسطینی و عرب توسط شبکه بین‌المللی دویچه وله آلمان (DW) به دلیل مجموعه‌ای از پست‌هایی در رسانه‌های اجتماعی که از حقوق بشر فلسطینی حمایت می‌کردند، تعلیق شدند. از آن زمان، در دادگاه ثابت شد که تعدادی از این روزنامه نگاران به ناحق اخراج شده اند.

پوشش رسانه ای حمله حماس در ۷ اکتبر و حمله وحشیانه اسرائیل به غزه تنها عامل نگرانی در آلمان نیست. بسیاری از فعالان و کارشناسان حقوقی بر این باورند که فضای سرکوبی نیز وجود دارد که حقوق مدنی فلسطینی ها را محدود می کند.

آلیس گارسیا از مرکز حمایت حقوقی اروپا به عرب نو گفت: «آلمان از جمله کشورهایی در اروپا است که اقدامات بسیار محدودکننده ای را علیه اعمال، نمادها و ابراز همبستگی با فلسطین انجام داده است که حقوق اساسی آزادی بیان و آزادی تجمع را به خطر می اندازد.

آلمان اکثریت قریب به اتفاق تظاهرات حامی فلسطین را ممنوع کرده است و ده ها نفر در پی تظاهرات در برلین و دیگر شهرهای آلمان بازداشت شده اند. محدودیت‌ها در اعتراضات، از جمله آنهایی که توسط گروه‌های یهودی سازماندهی شده‌اند، تا حدی به دلیل «تهدید فوری» ناشی از «فریادهای یهود‌ستیزانه» توجیه شده‌اند.

با انتشار گزارش ها و ویدئوهایی از خشونت پلیس و استفاده نامتناسب از زور، گروه هایی مانند کمپین قربانیان خشونت نژادپرستانه پلیس (KOP) در بیانیه هایی این رفتار پلیس را محکوم کردند.

این گروه گزارش می‌کند که «بیش از صد نفر تا بیش از ۳ ساعت بازداشت شده بودند، بسیاری از آنها اجازه رفتن به توالت یا حتی نشستن را نداشتند. ما فیلم‌های متعددی از خشونت افسران پلیس دریافت کرده‌ایم که از ضبط ویدئو جلوگیری می‌کنند، افرادی را که روی زمین دراز کشیده‌اند را کتک میزنند به سرشان ضربه می‌زنند و به گونه‌ای روی بدنشان می‌نشینند که دیگر نمی‌توانند نفس بکشند.»

گارسیا از ELSC به عربِ نو گفت: «توقیف، خشونت پلیس، نظارت دائم، تعلیق در مدارس، و ارعاب یا اخراج در محل کار که ما شاهد آن بوده‌ایم، بی‌تردید مشابه با شیوه‌های رژیم‌های استبدادی هستند. به نظر می‌رسد پلیس اختیارات گسترده‌ای را به کار گرفته است و تقریباً بدون استناد به هیچ مبنای قانونی، وضعیت اضطراری اعلام کرده است. ابهام همیشگی آنچه که قانونی است، در تضاد با «یقین و پاسخگویی» است که یک دولت متعهد به قانون باید ارائه کند.»

از ۷ اکتبر، بیش از ۸۵۰ نفر تنها در برلین دستگیر شده اند. این شامل افرادی که در اعتراضات بازداشت شده اند نمی شود. حتی دانش آموزان مقطع ابتدایی و متوسطه نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند. در اوایل ماه جاری، سنای برلین اعلام کرد که هرگونه رفتار یا ابراز عقیده ای که بتوان آن را حمایت یا تایید حملات علیه اسرائیل دانست، “تهدیدی برای صلح مدارس و ممنوع است”.

نمونه‌های ارائه شده توسط سنای برلین شامل نشان دادن برچسب‌هایی از پرچم فلسطین، بیان جمله «فلسطین را آزاد کنید»، و پوشیدن روسری فلسطینی« کفیه» بود. در صورت عدم رعایت این ضوابط سنا اعلام کرد که آموزگاران حق دارند این تخلف را به پلیس گزارش دهند.

در پاسخ، گروهی از دانش‌آموزان، والدین، معلمان، دانش‌آموزان، دانشمندان و وکلا گروه کیفایه «کافی است» را تشکیل دادند. هدف کیفایه حمایت از دانش آموزان و والدینی است که به دلیل میراث فلسطینی یا اظهاراتشان در مدرسه مورد تبعیض قرار می گیرند. لازم به ذکر است در حالی که این گروه در مهرماه علنی شد، نمایندگان از سال گذشته گرد هم آمده‌اند.

یکی از نمایندگان کیفایه به دلیل ترس از انتقام و تهمت رسانه‌های آلمانی به شرط ناشناس ماندن با عرب نو صحبت کرد. این نماینده گفت: “کودکان تا سن ۱۴ سالگی حتی نباید با ماموران اجرای قانون در تماس باشند، زیرا طبق قوانین آلمان از تعامل با مجریان قانون کاملاً محافظت می شوند.” با این حال، ما در حال حاضر شاهد تمایلات سرکوبگرانه در مواردی هستیم که تاکنون تحلیل کرده‌ایم.

در اوایل ماه اکتبر، یک کودک مدرسه ای در مدرسه ارنست-آبه[iv] در نوکولن برلین به دلیل پوشیدن پرچم فلسطین توسط یک معلم مدرسه مورد ضرب و شتم قرار گرفت. ویدئویی که در شبکه های اجتماعی دست به دست می شود نشان می دهد معلمی به سمت دانش آموز می رود و او را مورد ضرب و شتم قرار می دهد. با این حال، مدرسه دانش آموز را تعلیق کرد، نه معلم.

عضو کیفایه گفت: “قانون مدارس برلین در واقع و بر خلاف این رفتار بر این اصل استوار است که مدرسه وجود دارد تا نه تنها دانش آموزان را آموزش دهد، بلکه برای آنکه شهروندان آینده ای را بسازد که از جهان مطلع هستند.”

او افزود: «با این حال، دانش‌آموزان فلسطینی در این فضای حیاتی انسان نیستند، و موقعیت‌هایی مانند آنچه در مدرسه آبه اتفاق افتاد نمونه‌ای از این است که چگونه آلمانی‌ها تمایل دارند آنها را فاقد قطب‌نمای اخلاقی ببینند. ما با آسیب‌پذیرترین قشر جامعه‌مان سر و کار داریم و این کاملاً ناامیدکننده است که مردم نسبت به تبعیض‌هایی که در آموزش و پرورش رخ می‌دهد واکنشی نشان نمی‌دهند – امیدواریم آن را به چالش بکشیم.»

سرکوب همبستگی فلسطینی ها به سایر بخش های جامعه آلمان نیز کشیده شده است، جایی که تیراندازی و سانسور اجباری به امری عادی تبدیل می‌شود.

در شلزویگ-هولشتاین، مریم صمدزاده، دبیر امور ادغام مهاجرین، پس از اظهار نظر در پستی در اینستاگرام که در آن از جنگ اسرائیل علیه غزه انتقاد کرده بود، از سمت خود برکنار شد. وزیر اجتماعی آمیناتا توره باید تأکید می کرد که پستی که مریم در مورد آن اظهار نظر کرده است با موضع شخصی او یا دولت ایالتی مطابقت ندارد. در عوض او گفت: «ما در کنار اسرائیل هستیم که حق دفاع از خود را دارد.»

در همین حال، موزه یهودیان برلین، راهنمای تور به نام اودی راز را به دلیل استفاده از واژه آپارتاید در توصیف کرانه باختری اشغالی اخراج کرد. راز به عربِ نو گفت “در این مورد، از آنجایی که سازمان عفو بین‌الملل، سازمان‌های اسرائیلی و حتی اسرائیلی‌های صهیونیست برای توصیف وضعیت کرانه باختری به آپارتاید اذعان دارند، می‌توان به صراحت گفت که تصمیم بر اخراج من به دلیل استفاده از واژه آپارتاید به نوعی فریب‌کاری و سوءاستفاده از کلمه برای زیر پا انداختن هویت یک انسان است.”

او می‌افزاید: “موزه می‌خواهد خود را به‌عنوان مکانی کثرت‌گرا بفروشد، به‌ویژه به معنای میزبانی از صداهای گوناگون یهودی. اما در این کار همیشه شکست بارها و بارها رفوزه شده است.”

سرکوب دولتی جدید نیست، بلکه نتیجه سال‌ها گفتمان ضد فلسطینی است که در رسانه‌ها و نهادهای آلمانی مطرح می‌شود. اما اکنون به سطح جدیدی از غیرانسان‌سازی و نقض حقوق شهروندی رسیده است.

آلیس گارسیا می‌گوید: «این بسیار دلهره‌آور و ترسناک است، شبیه به روزهای فاشیسم. سرکوب دولتی چیز جدیدی نیست، بلکه نتیجه سال‌ها گفتمان ضد فلسطینی است که در رسانه‌ها و نهادهای آلمانی ادعا می‌شود. اما اکنون به سطح جدیدی از غیرانسان‌سازی و نقض حقوق شهروندی رسیده است.

با این حال، گارسیا معتقد است که این تغییر خواهد کرد. در طول چند هفته گذشته، با وجود ممنوعیت های اعتراضی و تاکتیک های ارعاب توسط دولت آلمان، برلین توانست تظاهراتی تاریخی برگزار کند که تخمین زده می شود ۱۰۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند.

ما متقاعد شده ایم که بسیج جمعی و افشای عمومی، همراه با اقدامات قانونی، این روند را مهار خواهد کرد. گارسیا گفت: جنبش به لطف شبکه درخشانی از وکلا در آلمان که تلاش‌های زیادی برای ارائه مشاوره و مقابله با دستگیری‌ها، تهدیدهای اخراج و سایر موارد سرکوب انجام می‌دهند، از جمله در جبهه حقوقی این تجاوز به حقوق انسانی را به عقب رانده است.

هبه جمال[v] یک روزنامه نگار فلسطینی-امریکایی مستقر در المان است.

[i] The New Arab

[ii]https://www.newarab.com/analysis/inside-germanys-far-reaching-anti-palestinian-crackdown?

[iii] The Intercept

[iv] Ernst-Abbe Gymnasium, Berlin’s Neukolln

[v] Follow her on Twitter: @hebh_jamal

چاپ متن