سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۷ آبان, ۱۴۰۵ ۰۱:۴۵

یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵ - ۰۱:۴۵

آن “دار” یادگار

وقتی خفقان است، وقتی آزادی نیست، انسان قلبش کوچک می شود. آرزویش بزرگ، و دریچه ای که می گشاید برای دیدن، ناشناخته و گنگ است. باید خود در تکاپو بیفتد و رمز زیستن را بیابد!

Getting your Trinity Audio player ready...

میرزا رضای کرمانی زمان اعدامش در “میدان مشق تهران” این جمله راگفت: این “دار” رابه یادگار نگاه دارید، من آخرین نفر نیستم. یکصد و بیست وهفت سال از آن تاریخ می گذرد.

دارها برقرار و داراها بر تخت، چه شاه چه شیخ. به این دو فرزند خود بنگرید. محمد رضا زمان انقلاب پنجاه و هفت،هفت سال سن داشت و آرش پس از کشتار زندانیان سیاسی و مرگ آیت الله خمینی به دنیا آمد. هر دو “ندیده سالطان” بودند. اما جور و ستم شیخ را با گوشت و پوست خود لمس کرده بودند. وقتی خفقان است، وقتی آزادی نیست، انسان قلبش کوچک می شود. آرزویش بزرگ، و دریچه ای که می گشاید برای دیدن، ناشناخته و گنگ است. باید خود در تکاپو بیفتد و رمز زیستن را بیابد. و آنها در اندیشه به یقینی رسیدند.و به آن وفاداریشان را اعلام کردند. سخت است، وقتی زندانی هستی طعمه شوی، اعدامشان را مانند سارقان مسلح خطرناک اجراکردند. این دو برزبان چه داشتند که نباید وکیل بداند، مادر بداند،پدر بداند، در اندیشه شان چه بود که فرزند به دنیا نیامده خواهری براثر فشار در زندان و قبول خواسته بازجوازمادر کنده نشده به خاک سپرده شود؟ این چه دشمن ستیزی است؟ این ستیز تنها کینه ورزی است از مردمی که به اشکال محتلف و متنوع طی سی سال نه به رژیم گفتند. این اعدام ها، انتقام از مردمی است که سر به طاعت ولی فقیه، ورژیم جنایت پیشه نمی گذارند. قتل این دو خسته از ستم و جور، قتل عام ماست، که در حرکت خود ذره ذره جمع شدیم و امروز با هم هستیم و دست رد بر سینه شان زدیم. همه ما گروگان هستیم. در طول سی سال، زندان هایشان پر و خالی شد.این حکومت از روز اول که تشکیل شد، “دسته گروه های مسلح” بود. با قدرت سلاح و ارعاب و باندهای ادمکش تحت نام وزارت خانه ها، فقط جیب آقازاده ها و آیت الله های حامی فقاهت شان را پر کردند، و توانستند تاکنون دوام بیاورند.آن قسم اندیشه ورزانی که درین باتلاق می لولیدند، زبان در کام، اگر سر نسپردند! به استحکام و بنیان آن چیزی که سی سال شاهدش هستیم، از هیچ ایثاری دریغ نورزیدند. دیروز هم بند و هم پیمانشان بودند، و امروز در بندشان هستند. آنان دیروز را نمی خواستند ببینند، چشم بستند، به ان همه حقیقت بزرگ و تلخ، امروز هم می بینند و هم دیده می شوند. آنانی که در این” گذر از رنج ها” درس ها آموختند، امروز را می توانند طاقت بیاورند. فشار تا چه اندازه که وکیل اذعان می دارد، با اعدام موکلام من هم اعدام شدم. خشونت، خون ریزی، ارعاب و تهدید برنامه و کارنامه این رژیم است. طاقت می آوریم و طاعت را بر نمی تابیم. تنها با اتحاد با هم و حضور در صحنه می توانیم از هم نیرو بگیریم، و صبح امید را بشارت دهیم. ما در مصاف با قدرت نیرویی داریم که وحشت حکومت گران از آن نیرو است. این اعدامها، این خشونت ها همه عکس العمل با آن نیرو است. ما بسیاریم و آنان مشتی با سرنیزه هایشان. به گفته سرداری: “با سرنیزه همه کارمیتوان کرد جزاینکه برآن نشست.”

تاریخ انتشار : ۱۰ بهمن, ۱۳۸۸ ۰:۱۱ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

شکست ترامپ؛ هشداری به جنگ‌طلبان و نشانه‌ای از قدرت جامعه

هیئت سیاسی ـ اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): جامعه و نیروهای مدنی از طریق اعتراض، سازمان‌یابی و مشارکت سیاسی مسالمت‌آمیز و دموکراتیک می‌توانند معادلات قدرت را تغییر دهند و مانع یکه‌تازی نیروهای اقتدارگرا شوند. گسترش این روند در کشورهای دیگر نیز می‌تواند فرصت‌های تازه‌ای برای پیشروی و دستاوردهای بیشتر نیروهای دموکراتیک، عدالت‌خواه و صلح‌جو فراهم آورد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

برگردان: شهناز قراگزلو: اکنون سه شهر مهم آمریکا، نیویورک، واشنگتن دی‌سی و لس‌آنجلس، شهردارانی دارند که آشکارا خود را سوسیالیست معرفی می‌کنند. چنین وضعیتی تنها چند سال پیش، و حتی تا پیش از پیروزی ممدانی در نیویورک، کاملاً غیرقابل تصور بود.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر نبود!

گودرز اقتداری: “یکی از پرسش‌های اساسی این تحلیل آن است که تا چه اندازه می‌توان تحولات خاورمیانه را به تصمیم‌های قدرت‌های خارجی نسبت داد. بدون تردید، آمریکا در تغییر ساختار منطقه پس از یازدهم سپتامبر نقشی تعیین‌کننده داشت. حمله به افغانستان و به‌ویژه اشغال عراق، تصمیم‌هایی بودند که آثار آنها به مرزهای این کشورها محدود نماند. در کنار نقش قدرت‌های خارجی، حکومت‌ها، احزاب، جنبش‌های اجتماعی و سازمان‌های مسلح منطقه نیز انتخاب‌هایی مستقل داشتند. سیاست‌های جمهوری اسلامی دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای، روابط با آمریکا، حضور منطقه‌ای و محدودیت‌های داخلی، نمونه‌ای از این نقش‌اند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پیروزی زهران، پیروزی برنی: آیا این سوسیالیست‌ها راه میانه طلایی تازه‌ای پیش پای دموکرات‌ها گذاشته‌اند؟

کتاب: انقلاب روسیه و تجربه اتحاد شوروی | از آرمان رهایی انسان تا تمرکز قدرت و فروپاشی| بهرام رحمانی

ضد‌امپریالیسم و ایستادگی در برابر امپریالیسم: نقدی بر ناگفته‌های نوشته دکتر سعید رهنما «کدام امپریالیسم؟ کدام ضد‌امپریالیسم؟»

سونامی آبی در انتخابات آمریکا؛ از منظر فایده‌گرایانه

خیابان امیری

«روشنگری تاریک»؛ چگونه نارضایتی از دموکراسی به دفاع از خودکامگی می‌رسد؟