دوشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۵:۱۱

دوشنبه ۱ مرداد ۱۴۰۳ - ۱۵:۱۱

غم دیگر
شنیدستم غمم را میخوری، این هم غم دیگر، دلت بر ماتمم می‌سوزد، این هم ماتم دیگر
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
نویسنده: ابوالقاسم لاهوتی
پایان تلخ یک ریاست جمهوری
بایدن می‌داند که باید برود، اما این بدان معنا نیست که از این موضوع خوشحال است. ننسی پلوسی کسی بود که با هوش و ذکاوت سیاسی به رئیس‌جمهور گفت که...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
نویسنده: سیمور هرش - برگردان : گودرز اقتداری
کاش میشد
کاش میشد چهره ها رنگ پریشانی نداشت، برق تیز خنجر و کینه نداشت. مثل دریا بود شفاف و زلال، مثل ابریشم نرم لطیف
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کاوه داد
نویسنده: کاوه داد
نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور
ایجاد، تقویت و توسعه و حفظ نهادهای مدنی و تشکل‌های صنفی و سیاسی باید در کانون برنامه های افراد، شخصیت ها و احزاب و سازمان ها قرار داشته باشد، چه...
۳۱ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
نویسنده: گروە خرداد، هواداران سازمان فداییان خلق ایران اکثریت ـ داخل کشور
بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴
بر اساس بیانیۀ دادگاه بین‌المللی دادگستری، سیاست‌های شهرک‌سازی و بهره‌برداری اسرائیل از منابع طبیعی در سرزمین‌های فلسطینی نقض قوانین بین‌المللی است. دادگاه، گسترش قوانین اسرائیل به کرانۀ باختری و بیت‌المقدس...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: محسن نجات حسینی
نویسنده: محسن نجات حسینی
سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان
قوانین نابرابر، عدم حمایت‌های لازم و محیط‌های مردسالارانه، زنان را از مشارکت فعال در سیاست بازمی‌دارد. حضور کم‌رنگ زنان در سیاست به معنای نبود صدای نیمی از جمعیت در تصمیم‌گیری‌های...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: زری
نویسنده: زری
نگاره‌ها
نسل‌ها می‌آیند ومی‌روند؛ گاه مبارزه می‌کنند برای زندگی. گروهی کوچ می‌کنند با دل در گرو خاک آبا و اجدادی ... و شاید اندکی تاریخ و سرنوشت بسازند. حاکمان هم گاه...
۳۰ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: پهلوان
نویسنده: پهلوان

عناصر یک سیاست واقعبینانه و صلحجویانه

گام نخست در مسئولیت مقامات جمهوری اسلامی چشم گشودن بر همین واقعیت است: چه در داخل و چه در خارج کشور، درصد کسانی که نیت اصلی برنامۀ هسته ای جمهوری اسلامی را دسترسی به سلاح اتمی می دانند، دائم التزاید بوده است و تأکیدات مقامات بر این که "غرب در صدد محروم کردن ایران از دسترسی به فن آوری هسته ای است"، صرف نظر از درستی یا نادرستی آن، کمکی به تقویت همبستگی جهانی با آنان برای "احقاق حقوق حقۀ مردم ایران" نکرده است.

۱

روز دوشنبه گذشته، ۲۶ ژوئیه، یک ماه و نیم پس از اعلام تشدید تحریمهای امریکا علیه ایران، وزیران خارجۀ کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا نیز تحریمهای جدید این اتحادیه علیه ایران را تصویب کردند. این تحریمها که متعاقب قطعنامۀ ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل در ارتباط با پروندۀ اتمی جمهوری اسلامی وضع شده اند، مشابه تحریمهای امریکا، از چارچوب قصعنامۀ مذکور فراتر می روند و مشخصاً صنایع نفت و گاز ایران را نیز شامل می شوند.

پیرامون اثرات احتمالی تحریمهای جدید بسیار نوشته و گفته شده است. پاره ای از مقامات ایران، اکنون که پای نفت و گاز هم به میان آمده است، نگرانیهای خود را از این بابت مستقیم و غیرمستقیم ابراز داشته اند، اما اظهارات رسمی مقامات کلیدی در حاکمیت، همچنان انکارگرانه و بر بی ثمر بودن تحریمها دایرند.

گفتنی نیست که می توان “بی ثمر بودن تحریمها” را به بی ثمری آنها در واداشتن این مقامات به تجدیدنظر در برنامۀ هسته ای شان تعبیر کرد. اما خطا و کورباطنی محض است اگر آن را به بی ثمری در تخریب اقتصاد و سوزاندن ثروت کشور تعبیر کنیم. برای ردگیری اثر تحریمها در این سمت توجه به سخنان اکبر ترکان*، یکی از دولتمردان باسابقه در جمهوری اسلامی، که هفته ای پیش از اعلام تحریمهای اتحادیۀ اروپا ایراد شده اند، کفایت می کند. اکبر ترکان پس از آشکار شدن کاهش حجم فروش نفت ایران و تخفیفهای کلان در قیمت آن در بازارهای جهانی اعتراف کرد که “فعلا نگرانی ما فروختن نفت است نه قیمت آن.”

یکی از استدلالهای “خرده مقامات” ایرانی در نفی اثر تحریمهای جدید اتحادیۀ اروپا این است که “اروپا حضوری در عرصۀ نفت و گاز ما نداشته است؛ پس تحریمهایش در این عرصه، تحریم عرصۀ ناموجود است”. این استدلال بر این واقعیت چشم می بندد که تحریمها یک مجموعۀ مرتبط اند و “… انجام امور بانکی و مالی با ایران را … دشوار کرده و بعضی از خریداران بین المللی از جمله هند، چین و ژاپن را برآن داشته است که برای تامین نفت مورد نیازشان سراغ بازارهای دیگری بروند.”

من در روزهای گذشته توفیق دیدار با تعدادی از مدیران صنعتی و تکنوکراتهای داخل کشور را داشتم؛ مدیرانی از واحدهای اقتصادی کوچک، متوسط و بزرگ کشور. همگی شان، تقریباً، روایت واحدی را از وضع صنایع کشور و چشم انداز آنها در اثر تحریمها به دست می دادند: “حضور و فعالیت صنعتی در ایران مداوماً به صنایع معینی محدود و محدودتر شده است. طی این روند برخی از صنایع نابود شده اند و برخی دیگر به زائده صنایع دولتی تبدیل گردیده اند. صنایع دولتی هم تنها از آن رو “برپا” هستند که پمپاژ پول به آنها بلاانقطاع جریان داشته است. یکی از آثار مستقیم تحریمها قطعاً تشدید این روند خواهد بود.”

۲

در جریان مبارزات انتخاباتی دور اخیر ریاست جمهوری امریکا، پیش آمد که گفتگوئی با یک ایرانی مقیم امریکا، که عضو حزب دموکرات این کشور نیز هست، داشته باشم. او با نگرانی بر این نظر بود که اگر اوباما به ریاست جمهوری امریکا انتخاب شود، خطر “جنگی موجه” با ایران افزایش خواهد یافت و ممکن است “رسالت ناممکن” بوش، یعنی دست زدن به اقدام نظامی علیه ایران، را اوباما به انجام رساند. منظور او از “جنگ موجه”، موجه در نظر اکثریتی از مردم امریکا و بی مقاومت چندانی، یا حتی با حمایت نسبی، از جانب تعدادی ازکشورهای دیگر بود.

متأسفانه این نظر تلخ اکنون مبین بخشی از واقعیت است. نگاهی به نظرسنجیهای صورت گرفته در امریکا در چند سال اخیر، علیرغم تمام تردیدهائی که می توان نسبت به آنها روا داشت و حتی ابزاری برای نطرسازی شان پنداشت، حاوی چند نتیجۀ تردیدناپذیر اند: حمایت از “اقدام نظامی امریکا برای ممانعت ایران از دسترسی به سلاح اتمی” و “باور به این که ایران هم اکنون دارای سلاح اتمی است و یا در آتیه نزدیک مشتاقانه به آن دست خواهد یافت” در افکار عمومی مردم امریکا سیری صعودی تا حصول به اکثریتی قاطع داشته اند. در مقابل از شمار کسانی که اصولاً با اقدام نظامی علیه ایران مخالف اند، مدام کاسته شده است**.

اظهارات مایکل هایدن، رئیس سابق سازمان سیا در مصاحبۀ یکشنبه گذشته با سی ان ان، سیر مشابهی را در نهش مقامات امریکائی نسبت به ایران نشان می دهد. او این تعییر نهش را چنین بیان می کند: “توسل به اقدام نظامی در دورۀ بوش در انتهای لیست قرار داشت، اما الان ممکن است این بدترین گزینه نباشد”.

۳

تلقی از وضعی نامطلوب به عنوان وضع ناگزیر، خود کمکی است به تحقق آن؛ زیرا حداقل این است که اثربخشی تلاش ممکن برای پیشگیری از آن وضع و مسئولیت طرفهای گوناگون در شکل دادن به آن را نفی می کند. “حل” بحران پروندۀ اتمی جمهوری اسلامی با توسل به اقدام نظامی مطلقاً ناگزیر نیست و برای پیشگیری از این “راه حل” مسئولیت مقدم بر عهدۀ مقامات جمهوری اسلامی است.

این مقامات سرسختی شان را با ادعای دفاع از حقوق حقۀ ملی و حفظ عزت و احترام مردم ایران توضیح می دهند. اما اولاً رفتاری که همین مقامات در جریان اعتراضات توده گیر یک سال اخیر مردم نسبت به آنان پیشه کرده اند، و ثانیاً به حراج گذاشتن منافع ملی در بازارهای سیاه جهانی، این ادعای مقامات را بی اعتبار کرده و بر دامنۀ تردیدها نسبت به نیت اصلی برنامۀ هسته ای شان افزوده است. نظرسنجیهای دستگاه های امنیتی جمهوری اسلامی در داخل کشور نیز نشان داده اند که درصد ایرانیانی که نیت جمهوری اسلامی از برنامۀ مذکور را دسترسی به سلاح اتمی می دانند، افزایش داشته است.

گام نخست در مسئولیت مقامات جمهوری اسلامی چشم گشودن بر همین واقعیت است: چه در داخل و چه در خارج کشور، درصد کسانی که نیت اصلی برنامۀ هسته ای جمهوری اسلامی را دسترسی به سلاح اتمی می دانند، دائم التزاید بوده است و تأکیدات مقامات بر این که “غرب در صدد محروم کردن ایران از دسترسی به فن آوری هسته ای است”، صرف نظر از درستی یا نادرستی آن، کمکی به تقویت همبستگی جهانی با آنان برای “احقاق حقوق حقۀ مردم ایران” نکرده است.

دیدن این واقعیت الزام اعتمادسازی را به میان خواهد کشید و اعتمادسازی نه الزاماً با توقف [همیشگی] غنی سازی اورانیوم، بلکه با پذیرش پروتکل الحاقی نیز میسر است. این ادعا که “پذیرش پروتکل الحاقی نفی استقلال ما و گشودن تمام درها به روی اجنبی است” ابداً با واقعیتهای پیمان منع گسترش سلاحهای هسته ای همخوان نیست. چنین نیست که بیشتر از ۱۰۰ کشور، با پذیرش پروتکل الحاقی، سند وابستگی شان را امضا کرده و تمام درهای سیاستگذاری شان را “به روی اجنبی” گشوده باشند.

شکی نیست که در سوی دیگر این بحران نیز لجاجتها عمل می کنند. تقابل با این لجاجتها، فراخواندن همۀ طرفهای درگیر به مذاکرۀ بی قید و شرط، و در جریان مذاکرات، آمادگی برای پذیرش پروتکل الحاقی از سوی ایران و آمادگی برای تعلیق تحریمها از سوی دیگر، عناصر اصلی یک سیاست واقعبینانه و صلحجویانه اند.

زیرنویسها

* اکبر ترکان از بدو انقلاب سمتهای گوناگونی، از جمله وزارت دفاع و وزارت راه و ترابری در دولتهای رفسنجانی، را به عهده داشت و تا پایان سال گذشته هم معاون وزیر نفت بود. او، که متولد سال ۱۳۳۳ است، با گشودن زبان انتقاد بسیار ملایم به دولت در کار برنامه ریزی پروژه های نفتی و تصریح تأخیرهای چندساله در این پروژه ها، در پایان سال گذشته بازنشسته شد و هفتۀ گذشته “لوح بازنشستگی اش” را دریافت کرد.

** برای اطلاع از برخی از این نظرسنجیها به سایت www.pollingreport.com/iran.htm مراجعه کنید.

تاریخ انتشار : ۸ مرداد, ۱۳۸۹ ۸:۴۵ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

غم دیگر

پایان تلخ یک ریاست جمهوری

کاش میشد

نهادهای مدنی و نقش آنها در تحولات آینده کشور

بیانیه دادگاه بین المللی دادگستری- ۱۹ جولای ۲۰۲۴

سیاست‌گریزی زنان یا سیاستِ گریزِ دولت از زنان