در سی و یک سال گذشته حقوق و آزادی های مردم ایران به شدیدترین وجهی پایمال شده است. آزار و سرکوب زنان، جوانان، کارگران، اقلیت های مذهبی، اقوام، دانشجویان، نویسندگان، هنرمندان و سایر نخبگان و برجستگان جامعه به طرق مختلف مانند تهدید، زندان، شکنجه، اعدام و گروگان گیری دائما در دستور کار بوده است. در اثر جنایات حکومت و تجاوزات آن به حقوق مردم، بسیاری خانواده ها از هم پاشیدند و میلیونها ایرانی آواره شدند. افزون بر اینها، عقب ماندگی، وضع فلاکت بار اقتصاد و معیشت، فساد، تنش دائمی با مردم و انزوای سیاسی در منطقه و جهان، بسیاری از آنهائی را نیز که در آغاز طرفدار حکومت بودند، به مخالفین آن تبدیل کرده است. شدت مخالفت مردم به حدی است که حتی جمعی از پایه گذاران جمهوری اسلامی نیز متوجه شده اند که ادامه این رفتار به اضمحلال کامل نظام خواهد انجامید.
در خرداد ماه بخش بزرگی از مردم برای مقابله با رئیس جمهور مورد نظر ولی فقیه و ایجاد تغییر توسط رای، در انتخابات شرکت نمودند. اما حکومت دست به تقلب در آرا زد و وقتی مردم به اعتراض برخاستند، اعتراض ایشان را بخون کشانید و بار دیگر نشان داد که تحمل رای مردم، حتی وقتی آنها میان یکی از چهار کاندیدای مورد تائید ولی فقیه و شورای نگهبان انتخاب میکنند، را نیز ندارد. تا زمانی که این حکومت هست اصلاحاتی نیز بسوی آزادی و حاکمیت مردم ممکن نیست و تنها در سطح آرزو باقی خواهد ماند. برخلاف آنچه که بعضی تصور میکنند، وضع اسفبار امروز کشور نتیجه حضور یا عدم حضور این یا آن فرد در حکومت نیست، مشکل اساسی، حکومت دینی است که طبعا خود را بالاتر از حاکمیت مردم میداند و اگر افراد دیگر و حتی مناسبی هم در راس آن قرار گیرند، سیستم خودکامه انجام اصلاحات اساسی را تحمل نخواهد نمود.
بزرگترین مشکل امروز جمهوری اسلامی، نارضائی و مخالفت اکثریت بزرگ مردم با آن است و رژیم همچنان تصور میکند میتواند با تهدید، زندان، شکنجه، اعدام و قتل معترضین مشکل خود را حل کند. مردم چون اجازه راهپیمائی و اعتراض ندارند، از هر فرصتی، منجمله روزهائی که جمهوری اسلامی از آنها بهره برداری تبلیغاتی میکند، برای اعتراض و ابراز مخالفت علیه حکومت به خیابان های می آیند. ۲۲ بهمن نیز یکی از این روزهاست و شرکت وسیع مردم در تظاهرات این روز نشانه عزم راسخ ایشان برای مقابله با استبداد است. دیکتاتوری همواره کوشیده است که کارکنان دولت، بسیج، سپاه و سایر بخش های جامعه را که زندگیشان به حکومت وابسته است، اکثرا ناخواسته، به عنوان پشتیبانان خود به صحنه آورد. اما ما اطمینان داریم که این تمهیدات و نمایشات تکراری مردم آگاه را نمیفریبد و آنان با شرکت گسترده خود در تظاهرات ۲۲ بهمن مخالفت خود با حکومت خودکامه را به حهانیان نشان خواهند داد.
تحقق آزادی و دموکراسی خواست ملت است و مردم ایران همچنان با استفاده از تمام راههای مدنی و بدور از خشونت تا دست یافتن به آزادی، حاکمیت ملت و جدائی دین از حکومت، به مبارزه علیه دیکتاتوری مذهبی یا هرگونه دیکتاتوری دیگر ادامه خواهند داد.
هیات اجرائی سازمانهای جبهه ملی ایران در خارج از کشور
مهندس کامبیز قائم مقام ـ مهندس بهمن مبشری – دکتر همایون مهمنش
۱۹ بهمن ماه ۱۳۸۸ برابر هشتم فوریه ۲۰۱۰
