سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۲ مهر, ۱۴۰۵ ۱۹:۴۱

چهارشنبه ۲۲ مهر ۱۴۰۵ - ۱۹:۴۱

محاکمه معلمان معترض در دادگاه انقلاب شیراز

جای تاسف است که هر گاه معلمان دلسوز کمبود های نظام آموزشی را، به مدنی ‌ترین شکل، به مسئولان امر گوشزد میکنند، نهادهای امنیتی آنان را به اشکال مختلف مورد آزار قرار میدهند.
Getting your Trinity Audio player ready...

رامین صفرنیا خشتاونی، وکیل مدافع هشت تن از فعالان تشکل های فرهنگیان استان فارس، در توییتی که دیروز، بیستم خرداد ۱۴۰۲ منتشر کرد، اعلام نمود که جلسه رسیدگی به پرونده موکلانش، معلمان زهرا اسفندیاری، مژگان باقری، اصغر امیرزادگان، عبدالرزاق امیری، ایرج رهنما، غلامرضا غلامی کندازی، محمدعلی زحمتکش و افشین رزمجو در شعبه اول دادگاه انقلاب شیراز به اتهام «اجتماع و تبانی» برگزار شد. در این دادگاه آقای صفر نیا، همکار او و موکلین شان دفاعیات خود را ارائه دادند.

هرانا، ارگان خبری فعالان حقوق بشر، قبلا نوشته بود که مژگان باقری، افشین رزمجو و اصغر امیرزادگان در تاریخ بیست و دوم اردیبهشت ماه ۱۴۰۱، ایرج راهنما در تاریخ هشتم خرداد ماه ۱۴۰۱، و غلامرضا غلامی و  محمدعلی زحمتکش روز سه شنبه شانزدهم اسفند ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بودند. به گفته هرانا، در جریان اعتراضات روز معلم سال ۱۴۰۱ که در بیش از ۴۰ شهر انجام گرفت و با دخالت نیرو های انتظامی به خشونت کشیده شد، ده ها تن از معترضین و فعال صنفی باز داشت شدند.

شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران در رابطه با محاکمه هشت معلم معترض در توئیتر مینویسد: «متاسفانه مسئولان و تصمیم‌ گیران در نظام آموزشی، طی سالهای گذشته، نظام آموزشی کشور را به بدترین شکل ممکن اداره کرده‌اند، اصل سوم قانون اساسی به محاق رفته و سطح علمی دانش‌آموزان به پایین‌ترین درجه رسیده‌ است.»

اصل سوم قانون اساسی، دولت جمهوری اسلامی ایران را موظف میداند که آموزش و پرورش و تربیت بدنی رایگان را برای همه، در تمام سطوح، مهیا سازد و برای تعمیم آموزش عالی همه امکانات خود را به کار ببرد.

شورای هماهنگی مینویسد: جای تاسف است که هر گاه معلمان دلسوز کمبود های نظام آموزشی را، به مدنی ‌ترین شکل، به مسئولان امر گوشزد میکنند، نهادهای امنیتی آنان را به اشکال مختلف مورد آزار قرار میدهند. معلمان شریفی که دیروز دادگاه آنان برگزار شد، از آن دسته معلمان هستند. آنها دلسوزانه، کمبود‌های کثیرِ نظام آموزشی را گوشزد کرده‌اند. شورای هماهنگی ضمن محکوم کردن برخوردهای قضایی با فعالان صنفی، امیدوار است که تا دیر نشده، گوش شنوایی پیدا شود تا نظام آموزشی از ورطه‌ی نابودی نجات پیدا کند.

تاریخ انتشار : ۲۱ خرداد, ۱۴۰۲ ۶:۲۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

1 Comment

  1. مهرداد دارستانی گفت:

    جای معلم زندان نیست .😡

برای میهن، مردم و صلح در این شرایط سرنوشت‌ساز چه باید کرد؟

هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت): ار دیگر تأکید می‌کند که صلح، ضرورتی برای آینده ایران و پیش‌شرط گذار مسالمت‌آمیز کشور به دموکراسی است. از همه نیروهای صلح‌دوست در داخل و خارج کشور می‌خواهیم با همگرایی و همکاری، صدای اکثریت مردم ایران را که خواهان صلح و امنیت‌اند، رساتر کنند و برای پایان‌دادن به چرخه جنگ و تنش، حفظ استقلال و تمامیت ارضی ایران و فراهم‌کردن زمینه گذار دموکراتیک تلاش کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

روز جهانی مبارزه با اعدام؛ وقتی حکومت به نام عدالت، مرگ را به قانون تبدیل می‌کند

شهناز قراگزلو: افزایش مخالفت جهانی با مجازات اعدام در حالی ادامه دارد که ایران همچنان در شمار کشورهایی با بالاترین آمار اعدام قرار دارد. تجربه ایران نشان می‌دهد که بحث اعدام تنها یک مسئله کیفری نیست، بلکه به حق حیات، دادرسی عادلانه و نسبت میان عدالت و قدرت گره خورده است.

مطالعه »

خاورمیانه‌ای که می‌توانست باشد، اگر یازده سپتامبر نبود!

گودرز اقتداری: “اگر یازده سپتامبر و هفت اکتبر اتفاق نیفتاده بودند، خاورمیانه امروز چه وضعیتی داشت؟ آیا ایران کشوری متفاوت بود؟ آیا جنگ‌های منطقه‌ای کمتر می‌شدند؟ آیا اصلاحات سیاسی و توسعهٔ اقتصادی فرصت بیشتری برای پیشرفت پیدا می‌کردند؟ این پرسش‌ها موضوع یک آزمایش ذهنی دربارهٔ تاریخ‌اند، نه تلاشی برای بازنویسی واقعیت یا طرح نظریه‌های توطئه. در این نوشته بحث بر سر آن نیست که چه کسانی از وقوع این حملات اطلاع داشتند، چه کسانی از آنها سود بردند یا آیا می‌شد مانع وقوع‌شان شد. مسئله، بررسی پیامدهای تاریخی دو رویداد و تصمیم‌هایی است که دولت‌ها در واکنش به آنها گرفتند.”

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

«تزهای مهرماه» صلح با پیروزی

برای میهن، مردم و صلح در این شرایط سرنوشت‌ساز چه باید کرد؟

آیا شاهد پایان سرمایه‌داری مالی ایالات متحده هستیم؟

درباره جایزه صلح نوبل و نقد رفیق عزیزمان سهراب مبشری

فیلیپ سندز، برنده جایزه صلح انجمن کتاب آلمان : «سکوت راه حل نیست»

جایزه صلح نوبل هم برای چَلَبی ونزوئلا و هم برای منتقد اسراییل!