جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۱۶

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۲۱:۱۶

ترس یا هوشیاری؟
انگیزۀ شرکت در مرحلۀ دوم انتخابات دفع شرِ یک جریان به غایت ارتجاعی و خطرناک بود که مثل سرطان در جامعه ریشه دوانده است .ترس از جریان جلیلی و میرباقری...
۲۹ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: جابر حسينى
نویسنده: جابر حسينى
نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی

نسل‌کشی روهینگیا: نفت بزرگ، دموکراسی شکست‌خورده و پیامبران دروغین

یقیناً انگ سان سوکی پیامبری دروغین است. او که سال‌های بسیاری مورد تجلیل غرب بود، یک "نماد دموکراسی" ساخته بود چون با همان نیروهایی در کشورش برمه مخالفت می‌کرد، که هم‌زمان یک ائتلاف غربی تحت هدایت امریکا رانگون (پایتخت برمه - مترجم) را به خاطر اتحاد با چین منزوی می‌کرد.

یقیناً انگ سان سوکی پیامبری دروغین است. او که سال‌های بسیاری مورد تجلیل غرب بود، یک “نماد دموکراسی” ساخته بود چون با همان نیروهایی در کشورش برمه مخالفت می‌کرد، که هم‌زمان یک ائتلاف غربی تحت هدایت امریکا رانگون (پایتخت برمه – مترجم) را به خاطر اتحاد با چین منزوی می‌کرد.  

انگ سان سوکی نقش مورد انتظار را با کسب تائید راست و تحسین چپ ایفا کرد. و به همین خاطر در سال ۱۹۹۱ جایزه صلح نوبل را دریافت کرد، و به گروه بلندمرتبه “بزرگ‌ترها” پیوست، و از سوی رسانه‌های بسیار و دولت‌های مختلف به‌عنوان شخصیت قهرمانی، که باید مورد تقلید قرار گیرد بالا برده شد.

هیلاری کلینتون، زمانی او را “این زن فوق‌العاده” توصیف کرد. سفر ” بانوی” برمه از سیاست‌مداری منفور بودن در کشور خود، جایی که ۱۵ سال در حبس خانگی بود، سرانجام زمانی که متعاقب انتخابات چندحزبی در سال ۲۰۱۵ رهبر برمه شد خاتمه یافت.  

پس‌ازآن، او از کشورهای بسیاری بازدید کرد، با ملکه‌ها و رئیس‌جمهورها ناهار خورد، سخنرانی‌های به‌یادماندنی ایراد کرد، جایزه‌هایی دریافت‌کرد، درحالی‌که دانسته ارتش بسیار بی‌رحمی را که سال‌ها به‌کلی با آن مخالفت کرده بود اعاده کرد. ( حتی امروز، ارتش برمه بر سر تمام جنبه‌های دولت قدرتی نزدیک به وتو دارد)

اما به نظر می‌رسد “بشردوست” کبیر از راه درست خارج‌شده باشد،  چون دولت او،  ارتش و پلیس عملیات پاک‌سازی قومی گسترده‌ای را که “سرکوب‌شده‌ترین ملت روی زمین” روهنگیا را هدف گرفته آغاز کرده است. این مردم بی‌دفاع هدف یک نسل‌کشی بی‌رحمانه سامانه مندی بوده‌اند، که با تلاش مشترک ارتش برمه،  پلیس و اکثریت ملی‌گرایان بودائی انجام می‌گیرد.

به‌اصطلاح “عملیات پاک‌سازی” صدها روهینگیایی را در ماه‌های اخیر کشته است،  آشکارا بیش از ۲۵۰.۰۰۰ نفر، مردم ترسیده و گرسنه را به خاطر نجات جان خود به هر راه ممکن وادار به فرار کرده‌اند. صدها نفر دیگر در دریا هلاک، یا در جنگل‌ها شکار و کشته‌شده‌اند.   

این رخدادها داستان‌های قتل و ضرب‌وجرح یکی از پاک‌سازی‌های قومی مردم فلسطین را در دوران نکبت ۱۹۴۸ به یاد می‌آورد. نباید تعجب‌آور باشد که اسرائیل یکی از بزرگ‌ترین تأمین‌کننده‌های اسلحه ارتش برمه است.

باوجود تحریم سلاح گسترده از سوی کشورهای بسیار علیه برمه،  وزیر دفاع اسرائیل، اویگدور لیبرمن، اصرار دارد که کشور او قصد ندارد ارسال اسلحه به رژیم مطرود رانگون را، که این سلاخ‌ها را فعالانه علیه اقلیت‌های خود، نه‌تنها مسلمان‌ها در ایالت راخین غربی بلکه علیه مسیحی‌ها در شمال به کار می‌برد، متوقف نماید.   

یکی از (محموله‌های )ارسالی اسرائیل در ماه اوت ۲۰۱۶ توسط شرکت اسرائیلی تار ایدئال کانسپتز TAR Ideal Conceptsاعلام‌شده بود. شرکت باافتخار اعلام کرد که تفنگ‌های گوشه زن آن از قبل توسط ارتش برمه ” مورداستفاده عملیاتی”هستند.

تاریخ اسرائیل سرشار از نمونه‌های پشتیبانی از  رژیم‌های دیکتاتوری بی‌رحم و استبدادی است، اما چرا آن‌هایی که به‌عنوان محافظ دموکراسی موضع گرفته‌اند هنوز درباره حمام خون در برمه سکوت کرده‌اند؟ 

پیش‌ازاین، از اکتبر سال گذشته تقریباً یک‌چهارم جمعیت روهنگیا از خانه‌های خود بیرون رانده‌شده‌اند. بقیه آن می‌تواند در آینده نزدیک دنبال شود، ازاین‌رو انجام جنایت جمعی تقریباً یک‌طرفه است.

آنگ سان سوکی حتی شجاعت اخلاقی گفتن چند کلمه در همدردی با قربانیان را نیز نداشته است؛ در عوض، او تنها توانست جمله غیر تعهدآور “ما باید از هرکسی که در کشورماست مراقبت کنیم” را بیان کند.  

بااین‌حال، سخنگوی او و دیگر سخنگویان عامل کارزار بدگویی علیه روهینگیا را،  با متهم کردن آن‌ها به سوزاندن دهکده‌های آن‌ها، جعل کردن حکایت‌های تجاوز خودشان به راه انداختند، درعین‌حال روهینگیایی هایی را که جرئت مقاومت می‌کنند به” جهادیست‌ها” نسبت دادند با این امید که نسل‌کشی در حال انجام را با کارزار تهاجم غربی باهدف بدنام کردن مسلمان‌ها در همه‌جا مربوط سازد.   

اما گزارش‌های مستند بیش از مجملی از واقعیت وحشتناک تجربه‌شده از سوی روهینگیا رانشان می‌دهد. گزارش جدید سازمان ملل جزئیات نقل یک زن را گزارش می‌کند که شوهر او توسط سربازها در آنچه سازمان ملل به‌عنوان حمله‌های “گسترده و نیز سامانه‌مند” که “به‌احتمال‌زیاد جنایت علیه بشریت هستند”، توصیف می‌کند، کشته‌ شده‌بود. 

زن داغ‌دیده گفت: “پنج نفر از آن‌ها لباس‌های من را درآوردند و به من تجاوز کردند. وقتی‌که آن‌ها در خانه من بودند پسر ۸ ماهه من از گرسنگی گریه می‌کرد چون شیر می‌خواست، آن‌ها برای ساکت کردن او، با یک چاقو او را کشتند.”

آواره‌های فراری که به دنبال سفری کابوس مانند به بنگلادش آمدند از کشتار کودکان، تجاوز به زنان و سوزاندن روستاها سخن می‌گویند. برخی از این نقل‌قول‌ها که از طریق تصویرهای ماهواره‌ای تهیه‌شده از سوی ناظر حقوق بشر مورد بررسی قرارگرفته‌اند، پاک‌سازی روستاها را در سراسر ایالت نشان می‌دهند. قطعاً،  سرنوشت وحشتناک روهینگیا کاملاً جدید نیست. اما آنچه آن را به‌ویژه عاجل می‌سازد آن است که غرب اکنون کاملاً در سمت دولتی است که این عمل‌های بی‌رحمانه را انجام می‌دهد.

و برای آن‌یک دلیل وجود دارد : نفت

هاروارد هلند از جزیره رامری درباره “شکار برای گنج پنهان میانمار” می‌نویسد: ذخیره‌های عظیم نفت که به خاطر دهه‌ها بایکوت غربی دولت دیکتاتوری استفاده‌نشده، باقی مانده بود، اکنون به بالاترین پیشنهادها در دسترس است.  یک ثروت بزرگ بادآورده نفتی است و همه دعوت شده‌اند. شل، ای ان آی، توتال، شورون و بسیاری دیگر برای استخراج منابع طبیعی حجم عظیمی سرمایه‌گذاری کرده‌اند، درحالی‌که چینی‌ها – که سال‌ها بر اقتصاد برمه سلطه داشتند، به‌آرامی بیرون رانده می‌شوند.

در حقیقت، رقابت بر سر ثروت استخراج‌نشده برمه در طی دهه‌ها در اوج خود قرار دارد. این ثروت – و نیاز به تحلیل بردن جایگاه ابرقدرت چین در آسیا- است که غرب را به صحنه اورد و انگ سان سوکی را به‌عنوان رهبر در کشوری نصب کرد که هرگز به‌طور بنیادی تغییر نکرده است، اما تنها خود را برای صاف کردن جاده برای بازگشت “نفت بزرگ” نشان‌دار کرد.

اما، روهینگیا بهای آن را می‌پردازند. 

تبلیغات رسمی برمه‌ای‌ها شما را گمراه نکند. روهینگیاها در برمه خارجی،  متجاوز یا مهاجر نیستند.

تاریخ پادشاهی آراکان‌ان‌ها به قرن هشتم بازمی‌گردد. در قرن‌هایی که گذشت،  ساکنان آن پادشاهی از تاجران عرب  درباره اسلام آموختند، و به‌مرورزمان به یک منطقه دارای اکثریت مسلمان تبدیل شد. آراکان استان آراخین برمه امروز است،  که برآورد می‌شود هنوز ۱.۲ میلیون روهنگیایی در آن کشور زندگی می‌کنند.  

تصور دروغینی که روهنگیا‌ها خارجی هستند در سال ۱۷۸۴ زمانی که پادشاه برمه آراکان را فتح کرد و صدها هزار را وادار به فرار کرد آغاز شد. بسیاری از آن‌ها که به‌زور از خانه‌های خود به بنگال رفته بودند، سرانجام بازگشتند.

حمله به روهینگیاها، و تلاش‌های پیوسته در راندن آن‌ها به خارج از راخین،  دوران متعددی در تاریخ تکرار شده‌اند،  به‌عنوان‌مثال، به دنبال شکست ژاپن در سال ۱۹۴۲، استقرار نیروهای بریتانیا در برمه، در ۱۹۴۸: متعاقب غلبه برمه با ارتش، در سال ۱۹۶۲، درنتیجه به‌اصطلاح ” پادشاه عملیات اژدها”، در سال ۱۹۷۷، که خوانتای نظامی با زور، بیش از ۲۰۰.۰۰۰ روهینگیایی را از خانه‌هایشان به بنگلادش راند و غیر آن.  

در سال ۱۹۸۲، دولت نظامی قانون شهروندی را تصویب کرد که شهروندی بسیاری از روهینگیایی‌ها را لغو،  و آن‌ها را در کشور خودشان غیر قانونی خواند.

جنگ علیه روهینگیا دوباره در سال ۲۰۱۲ آغاز شد. هر حادثه واحدی، پس از آن،  یک داستان نمونه واری را دنبال کرده است: “درگیری‌های گروهی” بین ملت‌های بودائی و روهینگیا، که اغلب به فرار کردن هزاران نفر از دومی‌ها به ساحل بنگال،  جنگل‌ها، و آن‌هایی که نجات پیدا می‌کنند به اردوگاه‌های آواره‌ها ختم می‌شود.   

پاپ گفت روهینگیاها “انسان‌های خوبی” هستند ” آن‌ها انسان‌هایی صلح‌طلب، و برادران و خواهران ما هستند”  او به عدالتی دعوت کرد که ما هرگز مراعات نکرده‌ایم.

کشورهای عرب و مسلمان، باوجود فریاد عمومی برای انجام دادن کاری برای پایان دادن به نسل‌کشی تا حد زیادی سکوت کردند.

پتر اوبرن، روزنامه‌نگار پیش‌کسوت بریتانیایی، با گزارش از سیتوی، مرکز راخین، دیده‌های خود را در نوشتاری منتشرشده در دیلی میل در ۴ سپتامبر توصیف کرده است.

درست چهار سال پیش، حدود ۵۰.۰۰۰ نفر از جمعیت شهر ۱۸۰.۰۰۰ نفری عضو گروه قومی محلی مسلمان روهینگیا بودند. 

امروز، کمتر از ۳.۰۰۰ نفر باقی‌مانده‌اند. و آن‌ها برای قدم زدن در خیابان‌ها هم آزادی ندارند. آن‌ها را داخل گتو تنگی که با  سیم‌های خاردار محاصره شده است چپانده‌اند. محافظان مسلح بازدیدکنندگان را از ورود به داخل گتو بازمی‌دارند و نمی‌خواهند اجازه دهند مسلمان‌های روهینگیا آنجا را ترک کنند.

دولت غربی با دسترسی به آن واقعیت از طریق جاسوس‌های بسیارشان در محل،  به‌خوبی از واقعیت‌های مسلم اطلاع دارد،  اما به‌هرحال آن‌ها را نادیده می‌گیرد.

زمانی که شرکت‌های آمریکایی، اروپایی و ژاپنی برای استخراج گنج برمه به خط شدند، نیاز آن‌ها تکان دادن سر تائید از سوی دولت امریکا بود. دولت باراک اوباما حتی قبل از انتخابات قبل از ۲۰۱۵ که انگ سان سوکی و اتحاد ملی برای دموکراسی او را به قدرت رساند به “افتتاح” برمه سلام کرد.

پس‌ازآن تاریخ، برمه به یکی دیگر از “داستان‌های موفقیت” امریکا تبدیل شده است؛ البته، با فراموش‌کاری نسبت به واقعیت‌ها که  به مدت چهار سال در آن کشور یک نسل‌کشی در حال انجام بوده است.    

خشونت در برمه احتمالاً گسترده می‌شود و به دیگر کشورهای «آسه آن» می‌رسد،  درواقع چون دو گروه قومی و مذهبی اصلی بر این کشورها مسلط‌اند و تقریباً به‌طور عادلانه‌ای بین بودائی‌ها و مسلمان‌ها تقسیم‌شده‌اند.

بازگشت پیروزمندانه امریکا- غرب برای استخراج ثروت برمه و رقابت‌های امریکا و چین احتمالاً وضعیت را حتی پیچیده‌تر می‌کند، اگر «آسه آن» به سکوت ترسناک خود پایان ندهد و با یک راهبرد قطعی برای تحت‌فشار قرار دادن برمه برای پایان دادن به نسل‌کشی آن در روهینگیا حرکت نکند.

مردم جهان باید موضع بگیرند. مذاهب‌ و جوامع باید سخن بگویند. گروه‌های حقوق بشر باید برای مستند کردن جنایت دولت برمه بیشتر کار کنند و آن‌هایی را که اسلحه آن‌ها را تأمین می‌کنند پای حساب بیاورند.

دزموند توتو اسقف محترم افریقای جنوبی به‌شدت به آنگ سان سوکی به خاطر چشم بستن به روی نسل‌کشی جاری نصیحت کرده است.

این کمترین کار مورد انتظار از انسانی است که در برابر آپارتاید در کشور خود ایستاد، و کلمات معروف را نگاشت: “اگر در وضعیت‌های ناعادلانه بی‌طرف باشید،  سمت ستمگر را انتخاب کرده‌اید.” 

——————–  

دکتر رمزی بارود روزنامه نگار، مشاور رسانه، نویسنده، سردبیر فلسطین کرونیکل (۱۹۹۹تا حال)،سردبیر سابق چشم خاورمیانه لندن (۲۰۱۴-۲۰۱۵)، سردبیر سابق برونی تایمز،  معاون سردبیر الجزیره آنلاین آمریکایی – عرب است.

 

 

تاریخ انتشار : ۱۱ مهر, ۱۳۹۶ ۵:۱۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

ترس یا هوشیاری؟

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک