سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۰:۵۲

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۵۲

پیام هیئت سیاسی – اجرائی اتحاد جمهوری خواهان ایران به‌ کنگره‌ ۱۳ سازمان اکثریت

ما هم چنین از تلاش شما و دیگر سازمان ها و فعالان چپ برای شکل دادن به یک تشکیلات متحد و تاثیر گذار در عرصه سیاسی ایران استقبال می کنیم و معتقدیم که وجود یک نیروی چپ متحد و قدرتمند می تواند جنبش جمهوریخواهی کشورمان را نیز تقویت نماید، و در جهت گذار به یک جامعه آزاد و عادلانه نقش مهمی ایفا نماید.

به کنگره سیزدهم سازمان فدائیان خلق ایران ـ اکثریت 

دوستان گرامی!

برگزاری کنگره سیزدهم را به شما تبریک می گوئیم. سازمان شما یکی از جریانات جمهوریخواه مهم کشور ماست و در عین حال، بسیاری از شرکت کنندگان در این کنگره از فعالین اتحاد جمهوریخواهان نیز هستند. این واقعیت و اشتراکات ما با شما در برخورد به مسائل جنبش جمهوریخواهی و دمکراسی خواهی کشورمان، رابطه دو جانبه ما را از اهمیت ویژه ای برخوردار می سازد.

ده سال پیش زمانی که اتحاد جمهوریخواهان ایران در همین شهر اولین همآیش خود را تشکیل داد، فعالین سازمان شما نقش برجسته ای در شکل دادن به اتحاد ما داشتند. هدف همه ما اتحاد وسیع بین نیروهای جمهوریخواه برای تقویت جنبش دمکراسی در ایران و ایجاد پلی برای گذار به یک جامعه آزاد و تسهیل آن بود در آن زمان جنبش اصلاحات دچار بحران بود. اصلاح طلبان به انتظاراتی که ب انگیخته بودند، نتوانسته بودند پاسخ روشن بدهند. امید این بود که اتحاد نیروهای جمهوریخواه و همسویی آن ها با جریاناتی که عناصری از جمهوریخواهی را تقویت می کردند، بتواند خلائی را که در جامعه سر باز می کرد، پر کند. اما تاریخ به گونه ای دیگر ورق خورد.

موفقیت مدافعان استبداد در برکناری اصلاح طلبان چرخ حوادث را به عقب برگرداند. دستآوردهایی را که با رای میلیونی مردم در انتخاب اصلاح طلبان به دست آمده بود، یکی پس از دیگری بازپس گرفته شد. فضای جامعه  بسته تر و راه برای ورود جمهوریخواهان به سیاست عملی در ایران مسدودتر شد. اما جامعه ما به عقب باز نگشت. برآمد جنبش سبز بعد از دستبرد به آرای مردم در فردای ۲۲ خرداد ۱۳۸۸،بیان رشد جامعه مدنی کشورمان و نهادینه شدن خواست تغییر بود.  این اراده امروز هم در جامعه ما وجود دارد و هم چنان مترصد فرصتی برای حضور مجدد است.

امروز در پرتو جنبش “رای من کو؟” جمهوریخواهان ایران تقویت شده اند. نیروهای اجتماعی گسترده تری به این جنبش روی آورده اند. ضرورت اتکا به انتخاب آزادانه مردم برای برون رفت از بحران هایی که کشور ما در عرصه ملی و بین المللی با آن ها دست به گریبان است، فراگیرتر شده است. در چنین شرائطی تاکید بر همگرائی بیشتر جمهوریخواهان ایران و اتحاد  عمل گستردتر در میان نحله های مختلف آنان از اهمیتی دو چندان برخوردار است. همگرائی و اتحاد عمل نیروهای جمهوریخواه در هر سطحی می تواند در ترسیم چشم اندازهای امید بخش برای آینده ایران موثر باشد. 

دوستان عزیز!

جامعه ما نیازمند نیروهائی است که بتوانند چشم انداز‌های نوینی را در برابر مردم بگشایند و راه برون رفت از بحران‌ها و دشواری‌های موجود را هموار سازند. ما عمیقا اعتقاد داریم که نیروهای جمهوریخواه می توانند و باید تلاش کنند که  چنین چشم‌ اندازی را در برابر مردم ایران ترسیم نمایند.  اعتقاد به حق حاکمیت بلامنازع رای مردم در تعیین نوع حکومت و تابعیت همه قوانین کشور از همین رای، جدائی دین از دولت و التزام بر منشور جهانشمول حقوق بشر از پایه های مشترک فکری جمهوریخواهان و خواست های مهم جامعه مدنی و مردم کشور ما هستند.

اتحاد جمهوریخواهان ایران امیدوار است که تصمیمات کنگره شما در زمینه همگرائی و اتحاد نیروهای جمهوریخواه راهگشا باشند. 

ما هم چنین از تلاش شما و دیگر سازمان ها و فعالان چپ برای شکل دادن به یک تشکیلات متحد و تاثیر گذار در عرصه سیاسی ایران استقبال می کنیم و معتقدیم که وجود یک نیروی چپ متحد و قدرتمند می تواند جنبش جمهوریخواهی کشورمان را نیز تقویت نماید، و در جهت گذار به یک جامعه آزاد و عادلانه نقش مهمی ایفا نماید.

دوستان عزیز دست همه شما را به گرمی می فشاریم و برای کنگره شما آرزوی موفقیت داریم.

 

 ۱۸ آوریل ۲۰۱۳

تاریخ انتشار : ۲ اردیبهشت, ۱۳۹۲ ۱:۲۵ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار