با فرارسیدن روز بین المللی رفع خشونت علیه زنان در سال ۲۰۱۰ ، اجازه دهید تا تلاشهای گسترده و فزاینده ای را که در ارتباط با این مسئله مهم انجام می گیرند، ارج نهیم. موسسات زنان دیگر تنها و بی پشتیبان نیستند. از امریکای لاتین تا ایالات متحده، از آسیا تا آفریقا، مردان و پسران، پیر و جوان، موسیقیدانان، شخصیتهای مشهور و ورزشکاران، رسانه ها، موسسات دولتی و خصوصی، و شهروندان عادی بیش از پیش برای حفاظت از زنان و دختران و ترویج حقوق و تقویت آنان در تلاش هستند.
پلاتفرم بسیج اجتماعی موسوم به “بگوئید نه، متحد باشید!” تقریبا یک میلیون فعالیت انجام شده در سطح جهانی توسط جامعه مدنی و افراد گوناگون را به ثبت رسانده است. در پنجمین کنفرانس جهانی جوانان در ماه اوت امسال در مکزیک، فعالان جوان از نقاط مختلف جهان به روشنی این پیغام را بیان کردند: زمان آن فرا رسیده که خشونت علیه زنان و دختران متوقف شود!”.
کشورهای عضو نیز درگیر این مسئله هستند. از نوامبر ۲۰۱۰ به این سو، بایگانی اطلاعاتی من درباره ماهیت و پیامدهای خشونت علیه زنان، که دربرگیرنده سیاستها و برنامه های مبارزه با بیماریهای همه گیر نیز می شود، بیش از صد گزارش از دولتها را ثبت نموده است.
مشاهدات سال جاری تأکیدی است بر نقش ممکنه کامیونیتی های اقتصادی – خواه از طریق اجرای پروژه ها و خواه با ارائه مستقیم کمکهای مالی به موسساتی که در پایان دادن به خشونت و تشویق اصول مسئولیتهای اجتماعی مشترک می کوشند. ابتکار مشترک گلوبال کامپکت سازمان ملل و یونیفم، زیر عنوان “مبانی توانمندسازی زنان”، مؤید هزینه های لازم برای مشغولیت به موضوع خشونت علیه زنان است. این ابتکار اکنون مورد حمایت بیش از ۱۲۰ شرکت پیشرو است. تعداد فزاینده ای از رسانه ها توجه عموم را به “قتلهای ناموسی” و انبوه خشونتهای جنسی جلب نموده و موجب افزایش آگاهی عمومی در باره نتایج سودمند توانمندسازی زنان برای جامعه می شوند. با این وجود نیازها بیش از این است. در خانه، مدرسه و محل کار، و در اردوگاه های پناهندگی و مناطق جنگی، بخش تعاونی نیز می تواند در جلوگیری از شکلهای گوناگون خشونت، که زنان و دختران بطور پیوسته در معرض آنها هستند موثر باشد.
کمپین “اتحاد برای پایان دادن به خشونت علیه زنان” و نیز “شبکه رهبران مرد” که من پارسال آن را افتتاح کردم، تحرک و مشارکت خوبی را ایجاد کرده است. این کلام در حال گسترش است که “خشونت علیه زنان و دختران در هیچ جامعه ای جایی ندارد و عدم مجازات عاملان آن دیگر نباید تحمل شود”. در این روز جهانی، من تمام دولتها، جامعه مدنی، بخش تعاونی و تک تک افراد را به پذیرش مسئولیت برای ریشه کن کردن خشونت علیه زنان و دختران دعوت می کنم.
