رضا براهنی در تبعید درگذشت
رضا براهنی ) ۱۴۰۱ – ۱۳۱۴ ) شاعر، رمان نویس، منتقد، نظریه پرداز ادبی و از اعضای هیئت مؤسس کانون نویسندگان ایران روز جمعه پنجم فروردین ۱۴۰۱ دور از زادگاه خویش، در تورنتوی کانادا درگذشت. او یکی از آخرین بازماندگان نسل دورانساز ادبیات معاصر ایران بود که در دهه چهل خورشیدی بالیدند و آثار گرانقدری از خود به یادگار گذاشتند. اغراق نیست اگر بگوییم که او نسل آغازگر شیوه ی نوین نقد نویسی در ادبیات ایران بود. نقدهای او دربارهی شعر مطرح ترین شاعران بعد از نیما که ابتدا در نشریات ادبی و فرهنگی منتشر میشد و سپس در کتاب “طلا در مس” به چاپ رسید، تأثیر انکار نشدنی در بالندگی شعر نو فارسی داشت. دهها اثر ارزشمند او در حوزهی شعر، نقد ادبی، رمان و آموزش قصه نویسی هم اکنون بخشی مهم از گنجینه ادبیات فارسی است.
رضا براهنی نویسنده ای مستقل و آزادیخواه بود که انتشار آثارش در هر دو رژیم گذشته و اکنون با مانع دستگاه سانسور رو به رو شد و خود نیز از زندان و شکنجه و اخراج از دانشگاه و تبعید بی نصیب نماند. در تاسیس کانون نویسندگان ایران در سال ۱۳۴۷ حضور فعال داشت. در شروع دوباره فعالیت کانون پس از سرکوب های دههی شصت، در تدوین منشور و اساسنامه ی کانون و در تنظیم متن ۱۳۴ نویسنده و جمع آوری امضا و انتشار آن در سطح بین المللی نقشی تعیین کننده داشت و سرانجام در پی فشارهای نیروهای امنیتی که جان شماری از اعضای سرشناس کانون را تهدید میکرد و به فاجعهی قتلهای سیاسی زنجیرهای انجامید، ناچار به ترک وطن شد و در غربت جان سپرد.
کانون نویسندگان ایران درگذشت این نویسنده آزادیخواه را به خانوادهی او، به دوستان و دوستدارانش و به جامعهی ادبی و فرهنگی مستقل ایران تسلیت میگوید و به سهم خود میکوشد میراث ادبی او را که الهام بخش خالقیت، نوگرایی و جدال بیامان با هرگونه سانسور است، پاس دارد
۱۴۰۱ فروردین ۶
