موش ها زاد و ولد کردند،
چندباره … ؤ… چندباره –
حفره های جدیدی در دل شهر
گشودند
و از زیر زمین و پشت پرده های سیاه
نقب زدند
هجوم آوردند به خیابان ها
میادین قُروق شدند
کلاغها از بالای درختها مراقب اند
با کنترل از راه نزدیک،
اما اینجا هنوز،
سراغ تو را می گیرند
قصه تو را حکایت میکنند
توبیایی،
از آخرین کوچه ِ بن بست ِ محله
و همه راههای ِ بسته،
بزنی به دل ِ شهر،
بزنی به قلب ِ جنگل
و از کویر ِ خسته و تنها
بزنی به دریا،
که هزاران ماهی ِ آزاد منتظر ِ تو هستند
وقتی رفتی،
گفتم میایی
مثل همیشه دست بر گردن ِ اُ ردیبهشت بیاویزی
از عطر یاس های وحشی
مست می شوی
در آغوش ِ ماه مه،
نغمه ِ باران را
در چشمان ِ ستارگان به رقص درآوری
من امشب شتاب دارم
بازگردم،
قصه تو به أخر نمی رسد،
بعد از این همه توفان وُ …
شبیخون در هنگامه ِ شب
هر روز جوان می شوی
درست مثل زمانی که متولد شدی …
پیش از تو گنجشکانی
به مهمانی خیابان آمدند
و سرود تو را
از حنجره ِ لاله های سرخ این سرزمین
سردادند،
بازی رویایی ستاره ها
تازه شروع شده است
فکر کنم خواب ِ اول ِ شب بود
که از چشم های سحر می گریخت.
ا- رحمان
۱۹/۰۲/۱۴۰۰
