بر اساس گزارشات رسیدە، امسال نیز بە رغم تهدیدات و احضار فعالین کارگری توسط نیروهای سرکوبگر و بر حذر داشتن این مبارزان از برگزاری ۸ مارس روز جهانی زن، اما سازمان ها و تشکل ها و فعالین کارگری و زنان، بدون این کە مرعوب این تهدیدات پاسداران ارتجاع و استبداد شوند، در بسیاری از شهرها، بویژە در شهرهای کردستان، از آن جملە در سنندج، مریوان و اشنویە ،مراسم های متعددی بە مناسبت روز جهانی زن برگزار کردند. بنا بە اعلامیە کمیتە هماهنگی برای کمک بە ایجاد تشکل های کارگری، دو تن از کارگران عضو این تشکل کە سال هاست از طرف رژیم تحت فشار قرار دارد، بە نام های، غالب و خالد حسینی در ۱۷ اسفند بە همراە مظفر صالح نیا، فواد زندی دو فعال کارگری دیگر و یکی از فعالین اجتماعی بنام سیمین چایچی توسط نهادهای امنیتی احضار و بە آنها اخطار دادە شدە کە از برگزاری بزرگ داشت روز جهانی زن خوداری کنند!در همین روز ماموران جلیل محمدی یکی دیگر از فعالین کارگری را نیز بازداشت و با خود بردەاند.
علاوە بر آن در شهر تهران نیز مراسم بزرگی توسط جمعی از نهادهای کارگری و نهادهای ترقی خواە بمناسبت این روز فرخندە برگزار گردید. آنچە در ذیل آمدە گزارشی است از این مراسم کە در نشریە “ندای زنان ایران” منتشر شدە.
بولتن کارگری شمارە ۱۲۴
برگزاری مراسم هشت مارس در تهران و خبر رهایی یک زندانی از اعدام!
مراسم با حضورجمعی از فعالین زنان ،فعالین کارگری و دانشجویی و فعالین حقوق کودک و جمعی از اعضای کانون نویسندگان ایران و بخشهای مختلفی از زنان و مردانی که از شهرهای دور و نزدیک به شوق حضور در جشن هشت مارس آمده بودند، برگزار شد.
همچنین میهمان ویژه مراسم، خانم «شعله پاکروان» که با خبر مسرت بخش رضایت یک خانواده مقتول و رهایی یک انسان از اعدام، به هشت مارس امسال بوی زندگی و ریحان بخشیدند.
مراسم با پخش کلیپ «شعر رهایی» از یغما گلرویی با شوق و شور آغاز شد.
خانم ناهید شقاقی،مجری توانمند برنامه ضمن خوشامد گویی و تبریک به مناسبت هشت مارس، مراسم را آغاز کرد.
برنامه با تاریخچه ی هشت مارس و شرحی از مبارزات زنان ایران از مشروطه تا به امروز که توسط خانم فریده نخستین خوانده شد، ادامه یافت.
خانم ملیحه قریشی با خواندن نوشته ای تحت عنوان «باید ها و نبایدها» به وضعیت امروز زنان در جامعه ی ایران پرداختند.
در ادامه خانم ضیا رمضانی دلنوشته ای با عنوان «زنان و مهاجرت» را خواندند
وخانم مریم محمدی مقاله ای با عنوان «زنان ومعیشت» را برای حضار ارائه دادند.
در این قسمت برنامه کلیپی از اجرای خیابانی با صدای یک زن فرانسوی به مراسم شادی بخشید.
خانم فراست ناصری از زنان مریوان در باره مشکلات زندگی زنانی که بعنوان اعتراض دست به خودکشی و خودسوزی میزنند، صحبت کرد ودرادامه سخنان ایشان کلیپ هانا کامکارکه میگوید:»حالا دیگه من جز نمی زنم،جیغ نمی زنم،خودمم نمی زنم،حالا فقط دف می زنم،دف می زنم و می خوانم…» به نمایش گذاشته شد.
سپس خانم پروین نخستین، مادر فداکار وزحمتکش از وضعیت زنان ومشکلاتی که برای گرفتن شناسنامه فرزندانشان با پدر غیر ایرانی روبرو هستند، سخن گفتند که جمع را بسیار تحت تاثیر قرار دادند .
خانم اکرم نصیریان گزارشی از کارگروه سوادآموزی انجمن ندای زنان ایران ارائه دادند و به تعدادی از سواد آموزانی که توانسته بودند دوره سواد آموزی را با موفقیت به پایان برسانند با هدیه یک شاخه گل تبریک گفتند در حالیکه دستنوشته های این زنان به نمایش حضار گذاشته شده بود وجمعیت حاضر با کف زدن های متمادی شور و اشتیاق را بیشتر کردند .
در اینجا مستندی از زنان کارتن خواب با این سوال که در صورت وجود پناهگاهی امن حاضر به ترک اعتیاد و کارتن خوابی هستید؟! می گویند: «… نمی تونم اینجوری توی بیابون و خیابون باشم» و یا اینکه » هیچکس این زندگی رو دوس نداره هیچکس!» به نمایش گذاشته شد.
و سپس خانم محبوبه فرحزادی در زمینه بند قانونی طلاق صحبت کردند.
در ادامه یکی از حضار شعری را به مناسبت این روز تقدیم کرد و آواز سولماز بدری برای میهمانان پخش شد.
مقاله ی » زنان و محیط های کاری» توسط خانم اسرین درکاله ارائه گردید.
و گزارش یک کار میدانی که بصورت جمع آوری پرسشنامه هایی با مضمون «برابری زن و مرد» توسط خانم خوشبو قربانی خوانده شد و خانم مریم محمدی به سوالات حضار در زمینه پرسشنامه پاسخ دادند.
در این قسمت از مراسم، مستند کوتاهی در باره ختنه زنان به نمایش گذاشته شد.
و خانم ناهید شقاقی که با خواندن شعر ها و مطالب کوتاه از آمارها در ضمن برنامه، مراسم را پربارتر ساختند با قرائت بیانیه ندای زنان ایران وخواست برابری زن و مرد و داشتن یک دنیای بدور از تبعیض
مراسم هشت مارس را به پایان رساندند.
۱۴ اسفند ۹۴
ندای زنان ایران
