رفقای گرامی،
حزب تودهٔ ایران به مناسبت فرارسیدن ۱۹ بهمنماه و پنجاهویکمین سالگرد جنبش سیاهکل، جنبشی که میتوان آن را آغاز رسمی و علنی جنبش فدایی در میهنمان دانست، درودهای صمیمانهٔ حزب، اعضا، و هوادارانش را به همهٔ رفقای فدایی تقدیم میدارد.
جنبش فدایی در دوران سخت استبداد پهلوی، نظام استبدادی، فاسد، و ضد مردمی سلطنتی را بهچالش طلبید.در طریق اینعزم انقلابی، شماری از رفقای فدایی در مسیر تحقق آرمانهای آزادی و استقلال و عدالت اجتماعیجان خویش را فدا کردند.مبارزات دهههای اخیر حزب ما و فدائیان خلق ایران (اکثریت) در راه دموکراسی، آزادی، و عدالت اجتماعی و در راستای طرد استبداد و رژیم ولایت فقیه و همچنین مخالفت با تحریمهای ضد انسانی امپریالیسم آمریکا، پیوندهایی معین با یکدیگر دارند. حزب تودهٔ ایران همواره بر این امر تأکید داشته که توافق در همکاری عملی حزب و سازمان در عرصههای مرتبط با پیشبُردِ مبارزهٔ بغرنج کنونی بهمنظور رهاندن مردم زحمتکش میهنمان از حاکمیت استبدادی رژیم ولایتفقیه و پایهریزی آیندهای دموکراتیک و آزاداز اهمیت برخورداراست.
رفقا!
بزرگداشت پنجاهویکمین سالگرد جنبش فداییان خلق، در اوضاعواحوالی بسیار حساس از حیات سیاسی و اجتماعی میهنمان برگزار میشود، اوضاعی کهنارضایی روزافزون مردم ما وبازتابهایش در برپایی اعتراضها و اعتصابهای مکرر و گستردۀ مردمی از جمله مبارزۀ دلیرانۀ معلمان، بازنشستگان، و کارگران کارگاهها و مجتمعهای مختلف تولیدی و صنعتی کشور را در آن شاهدیم. همزمان با این واکنشهای مردمی،ادامۀ بحرانهای عمیق سیاسی، اجتماعی و اقتصادی کنونی که نتیجهٔ سیاستهای فاجعهبار و نابخردانۀ سران رژیم ولایی است، میهنمان را در شرایطیدشوار و درعینحال تعیین کننده قرار داده است.
رفقا!
انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۴۰۰ و نتایج آن نقطهعطفی در روند حرکت حاکمیت جمهوری اسلامی بهسمت تمرکز بیشازپیش قدرت در دست رهبران فاسد سپاه و سرمایهداری کلان تجاری و دیوانسالار کشور بوده است. روی کار آوردن جنایتکاری همچون ابراهیم رئیسی که از مسئولان و مجریان اصلی فاجعهٔ ملی کشتار هزاران زندانی سیاسی در تابستان سال ۱۳۶۷ بوده است و همراه با آن برگماشتن کابینهای کاملاْ نظامی شده متشکل از سرداران سپاه، بر این تحلیل ما تأکید دارد که جمهوری اسلامی خود را برای ادامۀ حیاتش پس از خامنهای آماده میکند. اگرچه نقطه قوت عملکرد نیروهای مردمی- بهجز اقلیتی کوچک که هنوز به استحالهٔ رژیم زیر لوای شعار انتخاب میان “بد و بدتر” معتقدند- در انتخابات ۱۴۰۰ تحریم وسیع این نمایش مفتضحانهدر برگماری رئیسی بر مسند ریاست بود، اما با کمال تأسف نیروهای مترقی و آزادیخواه کشور، بهرغم تلاشهای حزب تودۀ ایران نتوانستند در این زمینه تلاشی مشترک را سازماندهی کنند.
رفقا!
ادامه و گسترش کیفی مبارزات گستردهٔ کارگران و زحمتکشان، پیکار دلیرانه و راهجویانهٔ معلمان و بازنشستگان در کنار جوانان و دانشجویان کشور، حضور فعال روشنفکران، هنرمندان، و نویسندگان مردمی و ترقیخواه، مقاومت ستایشبرانگیز زنان کشور برضد نقض بدیهیترین خواستها و حقوق مردم از سوی رژیم، و جلب همبستگی وسیع با این مبارزات عرصههاییاند که نیروهای سیاسی کشور در سیاستگذاریشان باید درنظر بگیرند. درپیش گرفتن عملکرد هماهنگ و واقعگرایانه که ادامهٔ حضور تودهها را در میدان مبارزات سیاسی روز میهنمان سهل و میسر کند، از جمله عرصه هایی هستند که نیروهای ترقیخواه جامعه باید به آن توجه داشته باشند. حزب تودهٔ ایران، از دیرباز، برپایی گستردهترین جبههٔ متحد متشکل از نیروهای ترقیخواه و دموکراتیک میهنمانرا راهکار درست سازماندهی مبارزۀ مؤثر در مسیر دستیابی به دموکراسی واقعی، آزادی پایدار، و عدالت اجتماعی در کشورمان دانسته و همچنان بر این اعتقاد است. ما معتقدیم که بدون تلاش متحد و کنش هماهنگ همهٔ نیروهای مدافع حقوق بشر و معتقد به دموکراسی و عدالت اجتماعی در زمینههای گوناگون پیرامون هدفهایی مشترک، طرد رژیم ولایتفقیه- در حکم سد اساسی در راه تحولهای مترقی در میهن ما- امکانپذیر نخواهد بود.
ما در پنجاهویکمین سالگرد جنبش فداییان خلق برای همهٔ رفقای فدایی و مبارزان راه صلح، دموکراسی، و سوسیالیسم آرزوی موفقیت داریم.
با گرمترین درودهای رفیقانه
کمیتهٔ مرکزی حزب تودهٔ ایران
۱۸بهمنماه ۱۴۰۰
