چرا به کمپ اشرف سه در آلبانی حمله شد؟

آمریکا اجازه داشتن یک ارتش سایبری مستقل را به مجاهدین نمیدهد

آنچه در روند قدرتمند شدن القاعده پیش رفت این آموزش را به آمریکا و اروپا داد که نیروهای نزدیک بخود را بحال خود رها نکنند و همواره آنان را تحت کنترل داشته باشند.

جهان امروز با جهان سی سال پیش بسیار متفاوت است. انقلاب اینفرماتیک، از جمله، انقلابی است در ماهیت قدرت، چرا که استفاده از امکانات سایبری تنها در انحصار قدرتهای بزرگ نیست. در بسیاری موارد قدرت سایبری، در دست متخصصین توانا، تسلط و نفوذ آنها را تا حساس ترین مراکز امنیتی حفاظت قدرتهای بزرگ میرساند. از این رو نیروهای مسلط به نبرد سایبری زیر ذربین همه مراکز قدرت در جهان می باشند.

سازمان مجاهدین خلق در سال ۱۳۹۵ با کمک مالی امریکا به اردوگاه تیرنا یا کمپ اشرف ۳ در آلبانی منتقل شد. از آن زمان مجاهدین به راه اندازی یک ارتش سایبری مشغول شدند. این ارتش سایبری با شرایط مالی مطلوب در یک نقطه امن در اروپا، امکان بکار گماردن هکرهای توانمند را دارد. ارتش سایبری مجاهدین قدرتر و کاری تر از ارتش آزادیبخش آنها در عراق است.

حضور این ارتش سایبری منظم بویژه پس از نمایش توان آنها در هک کردن مراکز حساس و ارزشمند ایران حساسیت نیروهای امنیتی را بر انگیخته است.

فعالیت سایبری مجاهدین در آلبانی موجب شد که قدرت های غربی کمپ اشرف ۳ را تحت کنترل امنیتی قرار دهند و در نهایت با حمله به کمپ سبب انهدام ارتش سایبری آنان شوند.

در یک کلام، غرب به رهبری آمریکا، به مجاهدین اجازه نمی دهد برای خودشان ارتش سایبری مستقل داشته باشند.

این که در این میان جمهوری اسلامی میزانی اطلاعات در اختیار سیستمهای غربی گذاشته باشد اگر چه قطعی است اما تعیین کننده نیست. تصمیم غرب در این خصوص   روشن است. حمله به مرکز مجاهدین و انهدام ارتش سایبری آنان در راستای حفظ امنیت کشور های اروپایی و نیز  آمریکا، کانادا، استرالیا و ژاپن و متحدان آنان بوده.

البته در این میان جمهوری اسلامی ایران هم سود تبلیغاتی کرده است و ضربه به سر سخت ترین دشمنش را به فال نیک می گیرد. طبیعتا دور از انتظار نیست که جمهوری اسلامی از وجود عناصری دست نشانده در پلیس آلبانی هم بهره برداری مطلوب بنماید. ولی تا زمان انجام این عملیات هیچ وجه المعامله ای با جمهوری اسلامی وجود نداشته.

بی شک جمهوری اسلامی مایل است وقوع این حمله را نتیجه ترس و اقتدار جمهوری اسلامی معرفی کند و با راه انداختن تبلیغات هم بر درد ناشی از شکست از خیزش «زن، زندگی، آزادی» مرهمی بگذارد و هم دوپینگ روحی برای هوادارانش باشد.

اما تعجب از کسانی است که در تحلیل شان جایگاهی برتر و دست بالا را به رژیم جمهوری اسلامی میدهند.

اکنون جمهوری اسلامی بیش از هر زمان احتیاج به تبلیغ و قدرت نمائی دارد. مراقب باشیم در دام تبلیغاتی آنها نیفتیم.

چاپ متن