از ملاقات شاهرخ زمانی با خانواده اش جلو گیری کردند.
روز چهارشبنه که روز ملاقات در زندان گوهردشت بود، خانواده شاهرخ برای دیدن او رفته بودند، اما به دستور احمدیان مسئول داخلی زندان به بهانه این که شاهرخ را برای اعزام به زندان تبریز جهت حضور در دادگاه به اتهام توهین به رهبری برده اند، از ملاقات آنها جلو گیری کردند. اما تا روز جمعه او را هنوز به تبریز نفرستاده اند، ولی گفته اند روز شنبه خواهند فرستاد، البته خبر ناموثقی نیز وجود دارد که او را به بهانه زندان تبریز به یک زندان دیگری می خواهند تبعید کنند. تبعید شاهرخ به زندانهای مختلف یکی از راه های قوه قضائیه و ماموران برای اذیت و آزار او است که در هرفرصتی او را تبعید می کنند. در پی افزایش آزار و اذیت شاهرخ، نامه های خانواده اش به او و نامه های او به خانواده ش را روز چهارشبنه توقیف کردند ضمن این که طی چند هفته اخیر فشار ها و اذیت و آزار را علیه شاهرخ افزایش داده اند. مسئولان زندان از طریق ماموران رده پایین و با استفاده از زندانیانی که خود را در اختیار ماموران گذاشته اند درگیریهائی علیه او ترتیب می دهند و سازماندهی می کنند و هر روز سعی دارند علیه او پرونده ای بسازند. از جمله آخرین درگیری در روز ۲۷/۴/۱۳۹۲ با یکی از پاسداربندها پیش آمده است.
نامق محمودی در خطر نابینایی کامل قرار دارد.
نامق محمودی یکی از زندانیان سیاسی گوهر دشت که حدود ۶۵ سال دارد طی سالهای گذشته تحت فشار، شکنجه ها و طرحهای برنامه ریزی شده جمهوری اسلامی دچار بیماری چشم شد و طی سال گذشته به دلیل عدم رسیدگی و ندادن اجازه برای مداوا و رفتن به موقع به بیمارستان، یکی از چشمان خود را بطور کامل از دست داد. اکنون عوامل جمهوری اسلامی برای اعزام او به بیمارستان و مداوای چشم دیگرش مانعهای گوناگونی ایجاد می کنند و در مقابل تاکید و اعتراضات او بطور دائمی او را تحت فشار و اذیت و آزار قرار می دهند.
جان و سلامتی رسول بداغی در خطر جدی قرار دارد.
رسول بداغی به دلیل شرایط نامناسب زندان و تحت فشارها و شکنجه ها بیمار شده است. دو ماه پیش برای چندمین بار پزشکان متخصص تشخیص دادند و در پرونده پزشکی او نیز قید شده است که هر چه زودتر در یکی از بیماستانهای دارای تجهیزات تخصصی باید بستری شود، در غیر این صورت جان او در خطر جدی قرار دارد. با وجود چنین تاکید و سندی مسئولین زندان، قوه قضائیه و اداره اطلاعات همچنان با اعزام رسول بداغی به بیمارستان مخالفت می کنند. در این راستا سلامتی و زندگی او در خطر جدی قرار دارد.
خانواده شهرام احمدی دچار حادثه شدند
شهرام احمدی یکی از زندانیان عقیدتی – سیاسی در گوهردشت است. حدود یک ماه پیش مادرش هنگام ملاقات به محض این که گفته بودند یکی از پسرهاش (بهرام احمدی) ۶ ماه قبل اعدام شده است، بیهوش شده و به کما رفته بود. حدود ۵ روز بود که از کما خارج شده وبا خانواده اش در برگشت از ملاقات شهرام و رفتن به سنندج بودند در جاده دچار حادثه شدند. بر اثر حادثه فوق، مادر و خواهر شهرام گرفتار ضربه مغزی، همسر خواهر، برادر و برادرزاده اش زخمی شدند.
چنین وضعی فقط مربوط به شهرام نیست. بلکه جمهوری اسلامی ۲۵۰ زندانی سیاسی را از شهرهای مخالف به زندان گوهردشت تبعید کرده، بسیاری از زندانیان را با دور کردن از شهر خود از ملاقاتهای هفتگی محروم کرده و خانواده های انها را گرفتار هزینه های گزاف مسافرت نموده است.
۲۵۰ زندانی سیاسی و عقیدتی در معرض خطرات مختلف به سر می برند. حسن روحانی در دوره انتخابات اعلام کرده است که می خواهیم زندانیان سیاسی را آزاد کنیم. اما اداره اطلاعات و سازمان زندانها زندانیان را تحت استرس و آزار روحی و رقابت غیرانسانی قرار داده است و تعدادی از انها را مجبور کرده است در خواست آزادی مشروط بکنند، در حالی که تمامی این زندانیان (وادار شده برای نوشتن درخواست) از ۶ ماه تا ۸ ماه از مدت حکمشان باقی مانده است. این ۲۵۰ زندانی از شهر های مختلف مانند زاهدان، سنندج، تبریز، اصفهان، شیراز، مشهد، ارومیه، یزد و … به زندان گوهر دشت تبعید شده اند.
پرونده ها ناقص اند
حدود دو ماه پیش حکم اعدام ۸ نفر از زندانیان اهل سنت رجایی شهر به اتهام محاربه توسط قاضی محمد مقیسه، رئیس شعبه ۸ دادگاه انقلاب، صادر و سپس به دادگاه تجدید نظر فرستاده شده بود. دادگاه تجدید نظر به این عنوان که پرونده ها ناقص اند، آنها را به شعبه ۲۸ برگرداند. طبق گفته های یکی از وکلای این پرونده ها اتهامات محاربه تحریر شده است، ولی طبق تبصره ۵۹ قانون مجازاتهای اسلامی برای چنین اتهامی اقرار صریح لازم است. در حالی که هیچ گونه اقراری در پرونده ها وجود ندارد. بنابراین برای تحریر و تایید حکم محاربه هیچ پایه و اساسی وجود ندارد و البته علت بر گرداندن پرونده ها به شعبه ۲۸ نیز همین است.
گرفتن مصاحبه اجباری، گام اول برای اعدام زندانیان است
طی دو هفته اخیر ۱۲ نفر از زندانیان اهل سنت توسط اداره اطلاعات به صورت غیر قانونی مجدداً تحت بازجوئی و شکنجه های شدید قرار گرفته اند، تا مجبور به قبول مصاحبه تلویزیونی علیه دوستان خود و عقاید خود شوند. هر چند آنها تا به این روز تحت شدیدترین فشارها قرار دارند، ولی حاضر به قبول مصاحبه تلویزیونی نشده اند. لازم به ذکر است که تا کنون یک بار از دوستان این زندانیان مصاحبه گرفته اند و بعد از پخش مصاحبه از تلویزیون آنها را اعدام کرده اند.
