سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۱۴ فروردین, ۱۴۰۵ ۱۶:۱۱

جمعه ۱۴ فروردین ۱۴۰۵ - ۱۶:۱۱

پرستو فروهر؛ دادخواهی، تعقل مدنی و نه به بازتولید خشونت

پرستو فروهر، در این گفت‌وگو (با رادیو فردا) نه‌تنها صدای اعتراض به سبعیت کشتار حاکمان را بلندتر می‌کند، بلکه به صدای تعقل جامعهٔ مدنی ایران بدل می‌شود؛ صدایی که از خشونت‌پرهیزی و مطالبه‌محوری سخن می‌گوید و بر ضرورت «نه» گفتن به بازتولید خشونت تأکید دارد.

پروین همتی: پرستو فروهر، چهرۀ نام‌آشنای جنبش دادخواهی و کنشگر اجتماعی که مسیر رسیدن به هدف و تمرین دمکراسی‌خواهی در میان کنش‌گران راه آزادی، دموکراسی و عدالت را بخشی جدایی‌ناپذیر از هدف می‌داند، پس از فاجعۀ کشتار معترضین، در  یادداشتی با عنوان از «کاش» تا کشتار؛ یادداشتی از دل فاجعه جاری  حکومت را از صدر تا ذیل، مسئول سرکوب و اعمال خشونت بی‌سابقه علیه معترضان می‌داند. او در عین حال بر ضرورت آسیب‌شناسی رفتارها و کنش‌های اجتماعی تأکید می‌کند و جامعه را به بازاندیشی در شیوه‌های کنش جمعی فرامی‌خواند.

این موضع‌گیری، در کنار دیدگاه‌های مشابهی همچون محکوم‌کردن تجاوز نظامی اسرائیل و امریکا به ایران، سبب شده است پرستو فروهر از سوی جریان اقتدارگرا و تمامیت‌خواهِ پهلوی‌طلب، تحت فشارهای گسترده‌ای قرار گیرد؛ فشارهایی که نمی‌توان نامی جز «ترور شخصیت» بر آن نهاد.

با این همه، او در گفت‌وگویی با رادیو فردا، نه‌تنها صدای اعتراض به سبعیت کشتار حاکمان را بلندتر می‌کند، بلکه به صدای تعقل جامعهٔ مدنی ایران بدل می‌شود؛ صدایی که از خشونت‌پرهیزی و مطالبه‌محوری سخن می‌گوید و بر ضرورت «نه» گفتن به بازتولید خشونت تأکید دارد.

لینک گفت‌وگوی پرستو فروهر با رادیو فردا:

پس زدن بی‌صدایی جامعهٔ ایران؛ نه به بازتولید خشونت

 

 

تاریخ انتشار : ۱ بهمن, ۱۴۰۴ ۶:۲۰ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

1 Comment

  1. مریم گفت:

    باشد که دادخؤاهی انسان مدنی از حنجره پرستو فروهر ، مادران صلح و خانؤآده های خاوران در ایران ما طنین اندآز شود.

قانون اعدام فلسطینیان؛ نقض آشکار حقوق بین‌الملل و اصول بنیادین انسانیت

هیات سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): تصویب این قانون نقض آشکار کنوانسیون چهارم ژنو دربارهٔ حفاظت از اشخاص غیرنظامی در زمان جنگ است؛ به‌ویژه ممنوعیت اقدامات تلافی‌جویانه و اصل بنیادین منع مجازات جمعی. سازمان ما این اقدام را قاطعانه محکوم می‌کند. از نظر ما، چنین قانونی نه‌تنها تعهدات اساسی حقوق بشردوستانه را زیر پا می‌گذارد، بلکه با اصل عدم تبعیض مندرج در مواد ۲ و ۲۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز در تعارض قرار دارد.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

پاستور زیر آوار؛ زخمی که بر بدن جامعه نشست

شهناز قراگزلو: برای بسیاری از مردم، پاستور فقط یک نام علمی نبود؛ بخشی از بدنشان بود. کافی است هرکس دست راستش را نگاه کند تا جای واکسنی را ببیند که سال‌ها پیش در همین مرکز تزریق شده است. این رد کوچک، نشانی از اعتماد، سلامت و پیوندی است که میان مردم و این نهاد شکل گرفته بود.

مطالعه »

کنترل تنگه هرمز جام طلای پیروزی در این جنگ است!

گودرز اقتداری: امروز برای توافق گام به گام و تضمین های لازم برای پیمان ترک مخاصمه، معاهده عدم تجاوز، لغو تهدیدها بهترین زمان است. “پذیرش شکست” از طرف متهاجم به کشور ما تنها یک پذیرش لفظی است و ارزش عینی ندارد، مهم‌تر اما تحمیل این توافق و حفظ کنترل هرمز است که به واقع شکست عملی در این مرحله از جنگ بوده و میتواند به پایان امپراطوری ایالات متحده بیانجامد، همانگونه که موفقیت مصر در حفظ کنترل کانال سوئز نقطه پایانی بر امپراطوری بریتانیا گذاشت.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

پاستور زیر آوار؛ زخمی که بر بدن جامعه نشست

 بیانیه انجمن علمی مطالعات صلح ایران در خصوص مخاصمات مسلحانه و تجاوز نظامی به ایران

کوبا: وقتی موسیقی خاموشی را درمی‌نوردد

بستن تنگه هرمز؛ ناقوس مرگ اقتدار آمریکا

«فقدان و حافظه»؛ نگاه به پشت سر

از «همه راه‌ها را رفتیم» تا «فقط جنگ مانده»؛ رؤیافروشیِ اپوزیسیونِ بی‌راهبرد