با تسلیت به هممیهنان دلیر و سرافراز ایران، بر این واقعیت تلخ آگاهم که همهٔ مردم از این کشتار فجیع و غیرقابلباور بهتزده و سوگوارند. فشار معیشتی همگان را تحت تأثیر قرار داده و حق ماست که خواستار پاسخگویی حاکمان برای چرایی این وضعیت باشیم و آنان را مسئول بههدر دادن منابع کشور برای دستیابی به آمال نسنجیدهٔ خود بدانیم، چرا که تأمین رفاه، زندگی شرافتمندانه و امنیت مردم از وظایف بدیهی هر حکومتی است.
ولی متأسفانه مردم در پی اعتراضات اخیر نهتنها پاسخی درخور دریافت نکردند، بلکه با خشونتی بیسابقه و با بهانههای واهی، که مسئولیت آن نیز متوجه حکومت بوده است، مواجه شدند و هزاران کشته، مجروح و بازداشت از کودکان، جوانان و سایر اقشار مردم، پیامد اعتراضِ بهحق آنان بوده است. این شیوهٔ برخورد خشونتآمیز با مردم در تاریخ معاصر ایران بیسابقه بوده و قطعاً حاکمان باید نسبت به فجایع پدیدآمده پاسخگو باشند.
در این میان، با توجه به فشارهای سنگین معیشتی و بلاتکلیفی مردم در وضعیت «نه جنگ و نه صلح» که سالهاست در آن گرفتارند، حاکمیت نیز تنها حفظ نظام را به هر شکلی در اولویت قرار میدهد و راه برونرفتی را بر اساس منافع ملی برنمیتابد.
از سوی دیگر، ترامپ در آمریکا و دیگر فراخواندهندگان جنایتپیشه، با همراهی رسانههای خارجنشین، خسارات جانی بیشتری را در داخل رقم زدند که قطعاً آنان نیز باید پاسخگوی این خونهای بناحق ریختهشده در وقایع اخیر باشند. جمهوری اسلامی در این چند دهه دچار همان خطای استراتژیکی شد که شاه نیز شده بود؛ چرا که با از میان برداشتن تمامی دلسوزان وطن، زمینهٔ مشارکت همهٔ آحاد مردم را در تعیین سرنوشت کشور از میان برداشت و پیامدهای پس از آن، که ۵۷ را رقم زد، پدید آمد.
جمهوری اسلامی نیز در دههٔ ۶۰ و پس از آن تا کنون، با از میان برداشتن دلسوزان میهن و آزاد گذاشتن عوامل دشمنان اصلی، این امکان را فراهم آورد که آنان با نفوذ و سوار شدن بر نارضایتی برحق مردم، به ایران اعلام جنگ کنند.
هممیهنان عزیز؛ ما هماکنون در شرایط زمانی حساسی بهسر میبریم. دستگاه حاکم آمریکا و بهویژه ترامپِ جنگطلب، به طمع فتح کشور نفتخیز دیگری وارد رویارویی با ایران شده است. قطعاً حرفهای صلحطلبانهٔ او قابل باور نیست، چرا که در ذات این نظام تنها جنگ و خونریزی است و تبعیت ترامپ از نتانیاهو، جنایتکار نسلکش تاریخ، نیز بر همگان مبرهن است.
ولی آنچه روشن است اینکه وطندوستان ایران، نه در دفاع از حاکمیت بلکه برای حفظ یکپارچگی میهن و سرافرازی مردم در این رویارویی، سکوت نخواهند کرد و تا پای جان برای حفظ این سرزمین ایستادگی خواهند کرد.
زهره تنکابنی ۲۰بهمن ۱۴۰۴
