اثرات شدت یابی بحران ساختاری سرمایه جهانی و مبارزات کارگران و مردم آزادیخواه برای مقابله با آن به داخل ایران انتقال یافته است. بحرانهای جدید داخلی جمهوری اسلامی و فشارهای خارجی به دلیل اختلافات جناحی سرمایه داری به آن اضافه شده است. این نظام از برگزاری انتخابات آتی به صورت دلخواه ناامید است. ترس از اوج گیری اعتراضات و رشد جنبش های اجتماعی بخصوص جنبش کارگری برای نظام به کابوسی تبدیل شده است. طبقه کارگر در چنین وضعیت بحرانی برای حفظ دستاوردهای خود و افزایش مطالبات و مقاومت در مقابل اجرا شدن طرح های ضد کارگری از جمله حذف یارانه ها، تغییر قوانین کار و ناامنی شغلی، اخراجها و بیکارسازیها، نداشتن تشکل های کارگری و خصوصی سازی خدمات عمومی از جمله مدارس، دانشگاهها، بهداشت و درمان و خدمات پزشکی، افزایش کرایه وسایل نقلیه و… به مبارزات خود شدت بیشتری می دهد. با توجه به موارد ذکر شده جمهوری اسلامی که هرگونه اعتراض و درخواست را با سرکوب جواب داده است، بیشتر از همیشه دچار فشار و بحرانهای مضاعف می گردد. تحت فشارهای اقتصادی، سیاسی و روانی مذبوحانه همه را مورد هجوم و تهدید قرار می دهد. برای اینکه شکست و نابودی خود را چند صباحی به عقب بیاندازد در ماههای اخیر شدت سرکوب و دستگیریها را دو چندان افزایش داده است. در این میدان به شدت ملتهب مبارزاتی میان طبقه کارگر و سرمایه داری در سطح جهانی و داخلی، جمهوری اسلامی بطور واضح و آشکار درک کرده است که تنها حریف نظام سرمایه داری ارتجاعی جمهوری اسلامی طبقه کارگر خواهد بود در نتیجه اقدام به دستگیری کارگران و فعالین کارگری کرده است تا از این طریق تنها نیرویی که در آینده می تواند مبارزات علیه نظام سرمایه داری ایران را سازماندهی نماید، را از بستر مبارزه و اجتماع و امکانات سازماندهی دور کند. در پی چنین طرحی است که هزاران کارگر، فعال کارگری و دانشجویی، معلمان، زنان و جوانان را دستگیر، شکنجه و زندانی می کند و آنها را با گرفتن وثیقه های سنگین به رسم گروگان گیری، موقتی آزاد می کند و هر از چند گاهی که نیاز به چنگ و دندان نشان دادن احساس می کند تعدای از آنها را دوباره و چند باره دستگیر، زندانی و شکنجه می کند و با صدها اتهام دروغین برای آنها اتهام تراشی می نماید. با توجه به اینکه هنوز تعدادی از کارگران شرکت واحد هم چون مددی و رضا شهابی در بدترین شرایط زندانی هستند، و علی نجاتی از سندیکای هفت تپه برای چندمین بار در زندان به سر می برد در ماههای اخیر ۱۱ تن از کارگران ذوب آهن اصفهان، تعدادی از کارگران پترو شیمی ها، کارگران آیدین، شیرین عسل و کارگران و فعالین زیادی ازسنندج و شهرهای دیگر کردستان دستگیر شده اند و همچنین در دو روز اخیر دوباره شاهرخ زمانی را دستگیر کرده و محمد جراحی، نیما پوریعقوب و ساسان واهبی وش را احضار کرده اند .
جمهوری اسلامی به دلیل اینکه حاصل شکست انقلابی است که اگر روند طبیعی خود را طی می کرد به یک انقلاب کارگری ختم می شد طی ۳۳ سال عمر خود همیشه دچار بحران و تنش بوده است، و در مقام مرجع ضد انقلابی بطور دائمی بر علیه مردم و بخصوص کارگران، جنایت کارانه عمل کرده است ، و بطور همیشگی بحرانی بودن وضعیت خود را بهانه ای برای شدت بخشیدن به سرکوب ها قرار داده است و اکنون علی رغم به شدت متزلزل بودن وضعیت داخلی و بیرونی آن به دلیل تجربیات بسیار زیادی که در سرکوبگری دارد هر روز طرح های جدیدی را به اجرا می گذارد. در همین حال چنگ و دندان نشان دادن کشورهای امپریالیستی و تنش های میان آنها با جمهوری اسلامی برای چندمین بار بهانه ای پرنعمت برای این نظام ارتجاعی شده است.
در مقابل سرکوب کارگران و فعالین و چنین حملات نظام سرمایه داری اسلامی به مردم و جوانان چه باید کرد؟
آنچه مسلم است طبقه کارگر نمی تواند برای همیشه در میان دو جناح متخاصم سرمایه داری آواره بماند و انتظار مرحمت از آنها را داشته باشد. از طرفی با توجه به بهانه قرار دادن فشارها و بحرانهای داخلی وخارجی وسوء استفاده از اتهام داشتن ارتباط با بخش خارجی طبقه کارگر، جمهوری اسلامی اقدام به سرکوب کارگران و پس گیری دستاوردهای مبارزاتی آنها و تحمیل جدایی میان فعالین داخلی و خارجی برای تضعیف مبارزه متحد و مبارزه با کل سرمایه داری جهانی و داخلی می کند، همچنین مبارزه برای نجات کارگران و فعالین زندانی یا تحت تعقیب جدا از هم امکان پذیر نیست. لذا برای پیش برد مبارزه در سه مورد فوق نیاز به همکاری بسیار گسترده تمامی تشکل ها، گروهها، احزاب و نهادهای کارگری تحت برنامه های مشترک و دقیق داریم .
ما ضمن محکوم کردن هر نوع سرکوب، دستگیری و زندانی کردن کارگران خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط آنها هستیم. اما می دانیم محکوم کردن و خواستار آزاد شدن، زمانی به بار می نشیند که توان عملی داشته باشیم یعنی تشکل ها، گروهها، احزاب، نهادهای کارگری و آزادیخواه بتوانند جمهوری اسلامی را از هر طریق ممکن متحدانه تحت فشار قرار دهند. از جمله برای آزادی و عدم تعقیب کارگران شرکت واحد، هفت تپه، ذوب آهن اصفهان ،کارگران تبریز و سنندج، شاهرخ و دوستانش امروز نیاز بسیار زیادی به مبارزات متحدانه و گسترده داریم. امروز شرایط برای فشار آوردن به جمهوری اسلامی سرمایه داری بسیار مهیاست و وضعیت این نظام آنقدر شکننده است که اگر تشکل ها، گروهها، احزاب و نهادهای کارگری متحدانه در مقابل سفارتخانه های آن دست به اعتراضات مستمر بزنند و از تشکل ها و نهادهای کارگری کشورهای مختلف درخواست حمایت عملی و صدور نامه های محکومیت بکنند این نظام با توجه به شکننده بودن شرایط داخلی و بیرونی اش به زودی وادار به عقب نشینی خواهد شد.
ما از تمامی دوستان و رفقا می خواهیم هر چه زودتر خود را برای اعتراضات گسترده و متحدانه آماده کنند .
ما از کارگران، تشکل های کارگری، دانشجویان، معلمان، زنان و جوانان انقلابی می خواهیم برای مقابله با سرکوب های جدید و عقب راندن جمهوری اسلامی سرمایه داری آستین ها را بالا بزنند. جهت آماده شدن برای سازماندهی مبارزات در دوره های آتی به نوعی سازماندهی مخصوص چنین شرایطی که همان تشکیل کمیته و هسته های انقلابی در محل کار و زندگی است اقدام کنند تا خود و توده ها را برای شکست دادن جمهوری اسلامی و مقابله با سرمایه داری جهانی قبل از اینکه بتواند طرح رژیم چنج را اجرا کرده و برای یک بار دیگر طبقه کارگر را به زائده تبدیل کند آماده کنیم. انجام این رسالت تاریخی در چنین شرایطی تنها از طریق سازماندهی در سه شکل دارای ارتباط ارگانیک با هم ممکن است. سه شکل فوق عبارتند از: کمیته ها و هسته های مخفی وانقلابی در محل کار و زندگی ،تشکل های نیمه علنی و تشکل های علنی. در صورت قدرتمند بودن کمیته ها و هسته های مخفی و انقلابی، ایجاد تشکل های نیمه علنی و علنی امکان پذیرمی شود .
پیش بسوی اتحاد بیشتر، برای فشار بیشتر!!!
پیش بسوی اعتراضات گسترده و متحدانه با شعار:
کارگر زندانی، زندانی سیاسی آزاد باید گردد.
کمیته حمایت از شاهرخ زمانی
۲۷/۱۰/۱۳۹۰
