
در شرایطی که میهن ما در پیآمد استیلای حکومتی مستبد، غیرمردمی و نالایق از یک سوی و فشارهای غیرانسانی و غیرقانونی امپریالیسم جهانی از سوی دیگر، در محاق بغرنج ظالمانه و مهلکی روزگار میگذراند، در شرایطی که مردمان جان به لب رسیدهٔ میهن عزیز ما برای برداشتن هر گام هرچند کوچک و رسیدن به هر دستاورد هرچند ناچیز در راه تحقق حقوق حقّهٔ خود با دشواریهای صعبالعبوری مواجهاند، اهمیت بازگشت به تلاش برای همگرایی در صفوف نیروهای باورمند به سوسیالیسم بیشازپیش برجستگی مییابد.

روز چهار شنبه ۷ تیر ماه ۱۴۰۲ برابر با ۲۸ ژوئن ۲۰۲۳، رئیس سازمان زندان ها در تویتر روزنامه ایران اعلام داشت که “آقای اکبر طبری نه عفو خورده، نه به مرخصی رفته و نه الان در زندان است. او به تصمیم مرجع قضایی بصورت موقت بیرون زندان است.”

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.